102 χρόνια Μάνα όλων των προσφύγων και των ονείρων
Ο Τάσος Καπετανάκος γράφει στο Athletiko για την ΑΕΚ που κλείνει 102 χρόνια ζωής και συνεχίζει να συγκινεί και να ενθουσιάζει εκατομμύρια κόσμου στον πλανήτη.
Δεν ήταν ποτέ μία ομάδα, μία απλή ομάδα. Δεν ήταν ποτέ κάτι ίδιο με τους άλλους. Οι ρίζες, οι θύμησες, οι δυσκολίες μέσα από τις οποίες κατάφερε να επιβιώσει, η διαφορετικότητα της σε όλους τους τομείς, την καθιστούν ένα κοινωνικό σύνολο που άλλο τέτοιο δεν υπάρχει στην Οικουμένη. Τέτοια είναι η ΑΕΚ και όποιος δεν έζησε κοντά της, δεν θα καταλάβει τη διαφορά.
Από το Πέρα και την πάντα αγαπημένη Πόλη, μέχρι το κατάστημα αθλητικών ειδών στην Βεραντζέρου το 1924, η ΑΕΚ παραμένει η Μάνα όλων των προσφύγων και ολοένα γιγαντώνεται στα πέρατα της Γης. Η οικογένεια που μέσα από αυτή λένε όλοι την Ιστορία τους. Η ΑΕΚ συσπείρωσε τους πρόσφυγες όχι μόνο της Αττικής αλλά και ολόκληρης της Ελλάδας, ανδρώθηκε, άνθισε, κατέκτησε τίτλους - για πολλά χρόνια η μόνη από προσφυγικά σωματεία που το κατόρθωνε.
Σαν σήμερα στη στοά «Λούξ», στην οδό Βερανζέρου 24, στο μαγαζί αθλητικών ειδών του Αιμίλιου Ιωνά και του Κωνσταντίνου Δημόπουλου, πάρθηκε η απόφαση της δημιουργίας της «Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως», όπου ένα μήνα περίπου αργότερα έλαβε χώρα η ιδρυτική συνέλευση. Περίπου 40 ήταν τα πρώτα μέλη, μεταξύ αυτών οι Σπανούδης (πρόεδρος), Ελεόπουλος (αντιπρόεδρος), Κ.Δημόπουλος (γενικός γραμματέας), Τάγαρης (ταμίας), Καροτσιέρης, Ιερεμιάδης (σύμβουλοι και αθλητές), όπως επίσης και οι Μενέλαος και Αιμίλιος Ιωνάς, Κεχαγιάς, Δημητριάδης, Καραγιάννης, Καραδενιζλής, Κ.Κωνσταντάρας, Μακρίδης, Ζαρίφης, Χρυσαφίδης, Χρυσόπουλος, Φρυδάς, Φλωρίδης, Στρογγυλός, Παξιμαδάς, Αλεξανδρίδης κ.α.
Ήταν για όλους αυτούς και για όλη την προσφυγιά η παρηγοριά. Το καμάρι της. Με αυτή την καθαρότητα ψυχής που αλλού δεν θα βρεις. Και ολοένα μεγάλωνε στο πέρασμα των ετών. Και ολοένα και περισσότεροι πιστοί κοντά της. Διότι η ΑΕΚ είναι η μόνη ομάδα που μεγάλωνε και γιγαντωνόταν μέσα από τις δυσκολίες που βίωνε και συσπείρωναν ακόμη περισσότερο τον κόσμο της. Προσφυγικό DNA γαρ. Και έτσι έφτασε στα νεότερα χρόνια να επιβιώνει μέσα από δυσκολίες. Πέτρινα χρόνια χωρίς τίτλους και όμως μεγάλη. Υποβιβασμό και όμως πολύ μεγάλη. Έμεινε για σχεδόν 20 χρόνια χωρίς σπίτι και παρέμεινε μεγάλη. Και τώρα κατάφερε με τον κόπο της και δίχως να χρωστά ευρώ σε κανέναν, να έχει το πιο όμορφο. Οι Μύθοι που πέρασαν από αυτήν την δόξασαν, ταξίδεψαν το όνομα της παντού.
Και κάπως έτσι από τις προσφυγικές ρίζες που δεν ξεχνά ποτέ και διαφυλάττει, έφτασε να έχει εκατομμύρια να την «φυλούν» καθημερινά στην Γη και στον Ουρανό. Είναι οι φίλαθλοι της, οι πιστοί της, αυτοί που συγκινούνται βλέποντας το έμβλημα του αυθεντικού Δικέφαλου Αετού με τα φτερά ανοιχτά, έτοιμο να πετάξει, στην κιτρινόμαυρη φανέλα.
Τιμή και δόξα σε όσους και όσες υπηρέτησαν τον σύλλογο γιγαντώνοντας τον. Σεβασμός σε όσους θυσίασαν κάτι μικρό ή κάτι μεγάλο στην Ιδέα της.
102 χρόνια ΑΕΚ, 102 χρόνια σύμβολο μνήμης. 102 χρόνια παίζει παντού και λέει την Ιστορία της!