΄Όταν ένα παιχνίδι Παγκοσμίου Κυπέλλου έκανε... διάλειμμα για να πάει ο τερματοφύλακας στην τουαλέτα

Πέραν των μεγάλων ονομάτων που όλη η υφήλιος περιμένει να «παρελάσουν» κάθε τέσσερα χρόνια στη κορυφαία σκηνή του ποδοσφαίρου, το Μουντιάλ, σε κάθε τέτοια μεγάλη διοργάνωση «ξεπετάγονται» κι απροσδόκητοι πρωταγωνιστές, ποδοσφαιριστές που κανένας δεν περίμενε να «λάμψουν» πριν την έναρξη της διοργάνωσης, ποδοσφαιριστές που πολλές φορές είναι κι άγνωστοι στο ευρύ κοινό και «φτιάχνουν» το όνομά τους από ένα καλό Μουντιάλ. Ένας από αυτούς που… εκμεταλλεύτηκε τη γιορτή του ποδοσφαίρου για να έρθει στην επιφάνεια, ήταν ο Σέρχιο Γκοϊκοτσέα.

Στο Μουντιάλ του 1990 στην Ιταλία, η Αργεντινή ερχόταν ως Πρωταθλήτρια Κόσμου με σκοπό να διατηρήσει τα σκήπτρα της. Η «αλμπισελέστε», προεξάρχοντος του «Θεού», του Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα, ήθελε να φτάσει ξανά μέχρι το τέλος της διαδρομής και να σηκώσει για δεύτερη σερί φορά το πολυπόθητο τρόπαιο. Η πρεμιέρα της όμως στη φάση των ομίλων έκρυβε μία τεράστια κι αναπάντεχη έκπληξη. Η Αργεντινή ηττήθηκε με 1-0 από το Καμερούν, σε ένα αποτέλεσμα που «σόκαρε» τη ποδοσφαιρική κοινότητα. Κάτω από τα γκολπόστ της Αργεντινής βρισκόταν ο βασικός κι αναντικατάστατος γκολκίπερ της, Νέρι Πουμπίδο, ο οποίος το 1986 είχε κατακτήσει μαζί με τη παρέα του Μαραντόνα το Μουντιάλ στα γήπεδο του Μεξικό. Τέσσερα χρόνια αργότερα όμως, στο παιχνίδι με το Καμερούν, η μπάλα του έφυγε από τα χέρια σε ένα ολέθριο λάθος και στοίχισε στην ομάδα του. Παρά το λάθος του επιλέχθηκε ως βασικός και στο δεύτερο παιχνίδι των ομίλων απέναντι στην Σοβιετική Ένωση, όμως έμεινε στον αγωνιστικό χώρο μόλις για 11 λεπτά. Μία σφοδρή σύγκρουση με έναν επιτιθέμενο τον έθεσε «νοκ άουτ» από το υπόλοιπο του τουρνουά, μιας κι αποκόμισε σοβαρό τραυματισμό στο πόδι. Στη θέση του πέρασε ο… ήρωας της ιστορίας μας, ο Σέρχιο Γκοϊκοτσέα.

Στα 27 του χρόνια τότε, ο Γκοϊκοτσέα δεν είχε πραγματοποιήσει πολλές εμφανίσεις με την «αλμπισελέστε» και σε συλλογικό επίπεδο αγωνιζόταν στην Μιγιονάριος της Κολομβίας, χωρίς να είναι «μεγάλο όνομα» στο ποδοσφαιρικό στερέωμα. Στο Μουντιάλ του 1990 όμως ήρθε η στιγμή του. Κι εκείνος την άρπαξε από τα μαλλιά. Μετά την αναγκαστική είσοδό του στο παιχνίδι με την Σοβιετική Ένωση έγινε ο βασικός τερματοφύλακας της Αργεντινής και με σπουδαίες επεμβάσεις, κυρίως στις διαδικασίες των πέναλτι που ακολούθησαν, έστειλε την ομάδα του μέχρι τον τελικό της διοργάνωσης. Κι όμως, δεν είναι αυτός ο λόγος που μνημονεύεται μέχρι τις μέρες μας (ούτε κι ο σκοπός αυτού του κειμένου). Ο Σέρχιο Γκοϊκοτσέα έχει μείνει στην ιστορία και για έναν άλλον, απροσδόκητο λόγο, που στις μέρες μας θα μπορούσε να γίνει… viral!

Στον προημιτελικό με την Γιουγκοσλαβία, ο ήρωας της ιστορίας μας βρέθηκε μπροστά σε μία… περίεργη, αλλά αναγκαία συγκυρία. Το παιχνίδι οδηγήθηκε στη διαδικασία των πέναλτι κι η πίεση ήταν τεράστια. Η Αργεντινή του Κάρλος Μπιλάρδο, με τον Ντιέγκο Μαραντόνα να κουβαλά ξανά πάνω του ένα ολόκληρο έθνος, έψαχνε τον δρόμο προς τα ημιτελικά. Μόνο που ο Γκοϊκοτσέα, πριν κληθεί να γίνει ήρωας, είχε να αντιμετωπίσει κάτι πολύ πιο… καθημερινό, χρειαζόταν επειγόντως τουαλέτα.

Η στιγμή δεν σήκωνε αναβολή. Ο Αργεντινός γκολκίπερ, μη έχοντας άλλη επιλογή, ζήτησε από συμπαίκτες του να τον καλύψουν και έκανε την ανάγκη του στην άκρη του γηπέδου, μέσα στο χάος και την ένταση ενός νοκ άουτ αγώνα Μουντιάλ. Μία σκηνή που δεν θα έμπαινε ποτέ στα επίσημα highlights, αλλά έμελλε να γίνει κομμάτι του μύθου εκείνης της διοργάνωσης.

Λίγα λεπτά αργότερα, ο Γκοϊκοτσέα στεκόταν κάτω από τα δοκάρια. Κι εκεί, στη ρώσικη ρουλέτα των πέναλτι, σταμάτησε δύο εκτελέσεις των Γιουγκοσλάβων, στέλνοντας την «αλμπισελέστε» στα ημιτελικά. Από την πιο ανθρώπινη στιγμή, στην ποδοσφαιρική αποθέωση. Μέσα σε λίγα λεπτά.

Η ιστορία, όμως, δεν τελείωσε εκεί. Στον ημιτελικό απέναντι στην Ιταλία, το ματς οδηγήθηκε ξανά στα πέναλτι. Ο Κάρλος Μπιλάρδο, βαθιά προληπτικός προπονητής και άνθρωπος που πίστευε στις μικρές λεπτομέρειες, δεν ήθελε να αλλάξει τίποτα από τη συνταγή. Ζήτησε από τον Γκοϊκοτσέα να επαναλάβει το ίδιο… τελετουργικό πριν από τη διαδικασία.

Ο Αργεντινός το έκανε. Και ξανά έγραψε ιστορία. Απέκρουσε δύο πέναλτι, η Αργεντινή λύγισε την οικοδέσποινα Ιταλία μέσα στη Νάπολη και πέρασε στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Έτσι, μία από τις πιο αλλόκοτες προλήψεις που μπορεί να φανταστεί κανείς συνδέθηκε με δύο από τις μεγαλύτερες στιγμές της καριέρας του Γκοϊκοτσέα.

Αυτές οι ιστορίες δεν μειώνουν το μεγαλείο ενός Μουντιάλ. Αντίθετα, το φωτίζουν από μια άλλη γωνία. Θυμίζουν πως πίσω από την «θεοποίηση» των ειδώλων, πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας και τις στιγμές δόξας, οι ποδοσφαιριστές είναι άνθρωποι. Άνθρωποι με άγχος, φόβους, αμηχανίες, προλήψεις, ανάγκες και προσωπικές στιγμές, που μερικές φορές δεν μένουν τόσο… προσωπικές.

Ο Γκοϊκοτσέα έμεινε στην ιστορία ως ένας από τους μεγάλους ήρωες της Αργεντινής στο Μουντιάλ του 1990. Όχι μόνο γιατί έπιασε ένα σωρό πέναλτι, αλλά γιατί η δική του ιστορία έχει όλα όσα κάνουν το Παγκόσμιο Κύπελλο μοναδικό και δημιουργούν αναμνήσεις στο φίλαθλο κοινό που μένουν μαζί του για πάντα.