Ο Αλεσάντρε Πάτο μίλησε για τη δύσκολη περίοδο των τραυματισμών του στη Μίλαν, αφήνοντας αιχμές για τη διαχείρισή τους.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Την πικρία που του άφησε η αντιμετώπιση των τραυματισμών του στη Μίλαν εξέφρασε ο Αλεσάντρε Πάτο, γυρίζοντας τον χρόνο πίσω στις δύσκολες ημέρες της παρουσίας του στον ιταλικό σύλλογο.
Σε συνέντευξή του στον Λούκα Τόνι, για το αφιέρωμα «Fenomeni» του Prime, ο Βραζιλιάνος αναγνώρισε όσα του πρόσφεραν οι «ροσονέρι», υπογράμμισε ωστόσο ότι ορισμένες καταστάσεις θα μπορούσαν να είχαν αντιμετωπιστεί διαφορετικά.
Χαρακτηριστικό ήταν το περιστατικό που περιέγραψε από ένα ταξίδι του στην Ατλάντα για εξετάσεις. Όπως ανέφερε, μέσα σε μία εβδομάδα προπονήθηκε μόλις μία φορά και, αφού επέστρεψε από τις ΗΠΑ, ταξίδεψε σχεδόν αμέσως στη Βαρκελώνη για να αγωνιστεί.
«Σήμερα, όταν έχεις έναν τραυματισμό, ξεκινάς αμέσως να δουλεύεις για την αποκατάστασή σου και δεν μένεις αδρανής. Εγώ είχα πάει στην Ατλάντα για μία εβδομάδα εξετάσεων και προπονήθηκα μόλις μία ημέρα. Έκανα 12 ώρες πτήση για να πάω, έμεινα εκεί μία εβδομάδα, άλλες 12 ώρες για να επιστρέψω και την επόμενη ημέρα ταξίδεψα για να αγωνιστώ στη Βαρκελώνη», εξήγησε.
Η συμμετοχή του στο συγκεκριμένο παιχνίδι συνοδεύτηκε από νέες ενοχλήσεις, αλλά και από την έντονη αντίδραση του Αλεσάντρο Νέστα.
«Κατά τη διάρκεια εκείνου του αγώνα, τέντωσα το πόδι μου και ένιωσα τον καμπτήρα μυ. Είχα περάσει μία εβδομάδα χωρίς προπόνηση και είχα κάνει δύο πολύωρα αεροπορικά ταξίδια. Ο Νέστα μπήκε στα αποδυτήρια έξαλλος, λέγοντάς μου ότι δεν έπρεπε να είχα αγωνιστεί. Έχω τεράστιο σεβασμό στη Μίλαν, η οποία μου έδωσε τα πάντα, αλλά ίσως εκείνη η περίοδος θα μπορούσε να είχε αντιμετωπιστεί καλύτερα», ανέφερε.
Πέρα από τη σωματική ταλαιπωρία, ο Πάτο στάθηκε και στο ψυχολογικό βάρος εκείνης της περιόδου. Όπως αποκάλυψε, τον πλήγωσαν ιδιαίτερα σχόλια ανθρώπων του συλλόγου που αμφέβαλλαν αν θα κατάφερνε να επιστρέψει στα γήπεδα.
«Ένα από τα πράγματα που με πλήγωσαν περισσότερο, και για το οποίο δεν είχα μιλήσει ποτέ μέχρι σήμερα, ήταν ότι άκουσα ανθρώπους μέσα στον σύλλογο να λένε πως δεν θα αγωνιζόμουν ποτέ ξανά. Ήταν κάτι πολύ στενάχωρο, ειδικά επειδή εμείς οι ποδοσφαιριστές γνωρίζουμε ότι ένας σύλλογος λειτουργεί σαν επιχείρηση και, αν δεν αγωνίζεσαι, κάποιος άλλος παίρνει τη θέση σου».
Κοιτάζοντας πλέον εκείνη την εμπειρία από απόσταση, ο Βραζιλιάνος παραδέχθηκε ότι η ηλικία του τον δυσκόλευε να εκφράσει όσα αισθανόταν και να διαχειριστεί την κατάσταση.
«Εκείνη την εποχή δεν μπορούσα να εκφραστώ, εν μέρει επειδή ήμουν μικρός και δεν καταλάβαινα πολλά πράγματα. Με τη νοοτροπία που έχω σήμερα, θα διαχειριζόμουν διαφορετικά τον εαυτό μου και όλη εκείνη την κατάσταση», κατέληξε.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
