Ο Χάφτου Στρίντζος, που υιοθετήθηκε από Ελληνίδα της Μελβούρνης, έχει εξελιχθεί σε έναν από τους κορυφαίους μαραθωνοδρόμους της Αυστραλίας.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Το 1998, η Αιθιοπία και η Ερυθραία ενεπλάκησαν σε έναν αιματηρό πόλεμο για τα σύνορά τους, ο οποίος διήρκεσε μέχρι το 2000 και άφησε πίσω του δεκάδες χιλιάδες νεκρούς και εκατοντάδες χιλιάδες εκτοπισμένους. Μέσα σε αυτή την περίοδο ταραχών, το 1999, στην ορεινή περιοχή Τιγκράι της βόρειας Αιθιοπίας γεννήθηκε ένα αγόρι που, 27 χρόνια αργότερα, θα εξελισσόταν σε έναν από τους κορυφαίους μαραθωνοδρόμους της Αυστραλίας.
Ο λόγος για τον Χάφτου Στρίντζος, έναν αθλητή με μια ιδιαίτερη διαδρομή ζωής, που ξεκίνησε από τις δύσκολες συνθήκες της Αιθιοπίας, υιοθετήθηκε από μια ελληνική οικογένεια της Μελβούρνης και μέσω της στήριξής της οδηγήθηκε μέχρι την ελίτ του κόσμου στον μαραθώνιο.
Ο Στρίντζος έχασε τους βιολογικούς του γονείς σε μικρή ηλικία και μεγάλωσε με συγγενείς του στο Τιγκράι. Το 2007, όταν ήταν οκτώ ετών, οι κοινωνικές υπηρεσίες της περιοχής έκριναν ότι χρειαζόταν άμεση υποστήριξη. Τότε μπήκε στη ζωή του η Ελληνοαυστραλή Μαρία Στρίντζου, η οποία εργαζόταν επί είκοσι χρόνια σε ανθρωπιστικές αποστολές στην Αιθιοπία και τελικά αποφάσισε να τον υιοθετήσει.
Το 2011 ο Χάφτου μετακόμισε στην Αυστραλία, όπου βρήκε ένα νέο σπίτι και μεγάλωσε με έντονες ελληνικές επιρροές στην περιοχή Όκλεϊ της Μελβούρνης που συγκεντρώνει τους περισσότερους Έλληνες ομογενείς. Όπως είχε περιγράψει σε συνέντευξή του στο ελληνικό τμήμα του SBS, πέρα από τη θετή του μητέρα σημαντικό ρόλο στην ανατροφή του είχε και ο Έλληνας παππούς του, ο Μπίλι ή Βασίλης.
«Μιλάει πάντα στα ελληνικά στο δείπνο, οπότε δεν έχω άλλη επιλογή από το να μάθω λίγα ελληνικά», είχε αναφέρει χαρακτηριστικά για τον παππού του. Η σχέση του με την Ελλάδα παραμένει ισχυρή, ενώ παράλληλα διατηρεί δεσμούς με την αιθιοπική κοινότητα της Μελβούρνης. Η οικογένειά του έχει καταγωγή από το Καλονέρι Κοζάνης.
Είσαι γεννημένος για να τρέχεις
Η ενασχόλησή του με τον στίβο ξεκίνησε σχεδόν τυχαία, όταν οι δάσκαλοί του στο δημοτικό σχολείο Oakleigh South, διέκριναν τις δυνατότητές του στους αγώνες ανωμάλου δρόμου. «Οι δάσκαλοί μου μου είπαν "πρέπει να προσπαθήσεις, να τρέξεις, είσαι γεννημένος για να τρέχεις"», ανέφερε.
Από τον τοπικό σύλλογο Oakleigh Little Athletics πέρασε στα σχολικά και πολιτειακά πρωταθλήματα, πριν εξασφαλίσει αθλητική υποτροφία στο Πανεπιστήμιο Villanova των ΗΠΑ. Εκεί συνδύασε τον πρωταθλητισμό με τις σπουδές του στο κολεγιακό πρωτάθλημα του NCAA. Το 2024 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 10.000μ και το αργυρό στα 5.000μ στο Πρωτάθλημα Ωκεανίας, ενώ είχε προηγηθεί η 23η θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ανωμάλου δρόμου στο Βελιγράδι.
Η μετάβασή του στον μαραθώνιο αποδείχθηκε ιδιαίτερα επιτυχημένη. Τον Ιούλιο του 2026 αναδείχθηκε νικητής στον μαραθώνιο της Χρυσής Ακτής στο Κουίνσλαντ με 2:06:20, χρόνο που είναι το ισχύον ρεκόρ Αυστραλίας και Ωκεανίας.
Η μεγαλύτερη διάκριση μέχρι στιγμής στην καριέρα του ήρθε την 1η Νοεμβρίου, στον μαραθώνιο της Νέας Υόρκης. Ο 27χρονος Αυστραλός κατέλαβε την πέμπτη θέση με 2:06:34, μόλις 33 δευτερόλεπτα πίσω από τον νικητή, τον Σουηδό Αντρέας Άλμγκρεν, και 14 δευτερόλεπτα μακριά από το δικό του εθνικό ρεκόρ.
Το συγκεκριμένο αποτέλεσμα σε έναν από τους World Major μαραθωνίους είχε και ιδιαίτερη σημασία για την Ολυμπιακή του προοπτική. Η παρουσία στην πρώτη πεντάδα ενός μαραθωνίου της κατηγορίας Platinum Label, εντός της περιόδου πρόκρισης, ισοδυναμεί με επίτευξη του ορίου για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2028, αν και η τελική ονομαστική επιλογή παραμένει στην αρμοδιότητα της ομοσπονδίας της χώρας του.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
