«Αν δεν ξαναγίνω ποτέ καλά;»: Η συγκλονιστική εξομολόγηση του Μάνου Γκαρθία στο Athletiko

Ο Μάνου Γκαρθία, στη συνέντευξή του στο Athletiko, αναφέρθηκε σε όσα βίωσε στην Ελλάδα και στον Άρη. Όμορφες και δύσκολες στιγμές, αγωνιστικές και μη. Αν μία περιγραφή συγκλόνισε, όμως, ήταν εκείνη της περιόδου που είχε τραυματιστεί.

Από τις αρχές του 2023 έως και το φινάλε του, ο Ισπανός μεσοεπιθετικός έμεινε εκτός δράσης. Η ρήξη χιαστού, σε συνδυασμό με τις επιπλοκές, τον ταλαιπώρησε απίστευτα. Σε τέτοιον βαθμό, που φοβόταν για το μέλλον της καριέρας του, όπως αποκάλυψε.

«Ήταν δύσκολη περίοδος. Επίσης, όταν ήρθα στην Ελλάδα, νομίζω τον πρώτο μήνα, τα πήγα αρκετά καλά. Μετά δυσκολεύτηκα για μερικούς μήνες, προσπαθώντας να προσαρμοστώ ξανά στο πρωτάθλημα. Και μετά τα Χριστούγεννα, όταν ένιωθα καλύτερα, ερχόμενος από μερικά πολύ γεμάτα παιχνίδια, ήρθε αυτός ο τραυματισμός από το πουθενά» ανέφερε αρχικά, για να συμπληρώσει.

«Ήταν το πρώτο μεγάλο πρόβλημα που είχα στην καριέρα μου. Δεν είχα ποτέ κάτι σοβαρό. Ξαφνικά, γόνατο. Ένας ολόκληρος χρόνος εκτός και τα προβλήματα που είχα με τις επιπλοκές. Κάποιες φορές δεν ήθελα να το σκέφτομαι, αλλά στο πίσω μέρος του μυαλού μου ήταν: "τι θα γίνει αν δεν ξαναγίνω ποτέ καλά;"

Ήμουν πολύ τυχερός με τους γιατρούς που είχα. Ακόμα και ο Ισπανός γιατρός, ο Μαέστρο, τον ξέρω πολύ καιρό. Και μετά ο Ιωάννης Χρίστου στον Άρη. Ένας σπουδαίος άνθρωπος και πολύ καλός φίλος μου, πλέον. Ήμουν πολύ τυχερός που τον είχα εκεί, γιατί με βοήθησε και με έκανε να επιστρέψω. Νομίζω τους πρώτους τρεις μήνες αφού άρχισα να παίζω, έβρισκα ρυθμό και μετά την επόμενη σεζόν, λίγο πριν έρθω εδώ στο MLS, ένιωθα καλύτερα από ποτέ».

Εκτός από τα πρόσωπα που τον βοήθησαν πάρα πολύ και ανέφερε ονομαστικά, ο Μάνου Γκαρθία αποκάλυψε πως ξεκίνησε να συζητά με διάφορους συναδέλφους του, που είχαν βιώσει τον ίδιο τραυματισμό, για να τον βοηθήσουν να ξεπεράσει αυτήν την κατάσταση.

«Μίλησα με πολλούς ανθρώπους τότε, που είχαν τον ίδιο τραυματισμό. Είναι ένας τραυματισμός πολύ προσωπικός» ανέφερε αρχικά, για να καταλήξει. «Δεν είναι κάτι που θα συμβεί με συγκεκριμένο τρόπο και θα θεραπευτεί με έναν άλλον. Σε κάποιους πάει πιο γρήγορα, σε άλλους πιο αργά. Κάποιοι έχουν πόνο μετά, κάποιοι νιώθουν φυσιολογικά. Απλώς προσπάθησα να το διαχειριστώ, μέρα με τη μέρα, παρόλο που ήταν μεγάλο το χρονικό διάστημα. Ήμουν τυχερός που μπόρεσα να επιστρέψω και τώρα, φυσικά, είμαι ακόμα πιο ευγνώμων που μπορώ να βρίσκομαι εκεί που είμαι».