Άνταμ Μοκόκα: Από τα προάστια του Παρισιού και το «95» στους Σικάγο Μπουλς ως τη Θεσσαλονίκη και τον Άρη

Ο Άνταμ Μοκόκα δεν φορά τυχαία το «95» στη φανέλα του. Για τον νέο γκαρντ του Άρη, ο αριθμός δεν αποτελεί απλώς μια προσωπική επιλογή, αλλά έναν φόρο τιμής στο Cergy-Pontoise, την πόλη στα προάστια του Παρισιού όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε. Εκεί έκανε τα πρώτα του μπασκετικά βήματα, πριν η διαδρομή τον οδηγήσει στη Σερβία, στο NBA με τους Σικάγο Μπουλς, στην κατάκτηση του EuroCup ως MVP των τελικών και πλέον στη Θεσσαλονίκη, για λογαριασμό των «κιτρινόμαυρων».

Γιος οικογένειας με καταγωγή από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, ο Μοκόκα μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον όπου το μπάσκετ έγινε από νωρίς τρόπος έκφρασης. Ο ίδιος έχει εξηγήσει ότι το «95» που επιλέγει να φορά αντιστοιχεί στον κωδικό του νομού Val-d'Oise, όπου βρίσκεται το Cergy-Pontoise, θέλοντας με αυτόν τον τρόπο να τιμά τον τόπο που τον διαμόρφωσε τόσο ως άνθρωπο όσο και ως αθλητή.

Το ταλέντο του ξεχώρισε από μικρή ηλικία στις ακαδημίες της Γκραβελίν, με αποτέλεσμα να αναδειχθεί το 2018 κορυφαίος νέος παίκτης του γαλλικού πρωταθλήματος. Αντί όμως να ακολουθήσει την ασφαλή διαδρομή, πήρε μια απόφαση που λίγοι Γάλλοι είχαν τολμήσει εκείνη την εποχή. Άφησε την πατρίδα του και μετακόμισε στη Σερβία για λογαριασμό της Mega Bemax, μιας ομάδας γνωστής για την ανάπτυξη νεαρών παικτών που ονειρεύονται το NBA.

Το όνειρο που άργησε να γίνει στόχος

Αυτό που έχει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον είναι πως το NBA δεν αποτελούσε εξαρχής το μεγάλο του όνειρο. Ο ίδιος έχει παραδεχθεί ότι μέχρι τα τελευταία χρόνια πριν φύγει για τις Ηνωμένες Πολιτείες δεν πίστευε πραγματικά πως μπορούσε να φτάσει εκεί.

«Το NBA δεν ήταν πάντα ο στόχος μου. Μόλις τα δύο τελευταία χρόνια άρχισα να πιστεύω πραγματικά ότι μπορούσα να ακολουθήσω αυτή τη διαδρομή», είχε εξομολογηθεί στη γαλλική L'Équipe. Μια δήλωση που δείχνει πως η πορεία του δεν ήταν αποτέλεσμα μόνο ταλέντου, αλλά κυρίως πίστης και επιμονής.

Το 2019 δεν άκουσε το όνομά του στο NBA Draft. Ένας τραυματισμός λίγο πριν από τα workouts των ομάδων δυσκόλεψε την προσπάθειά του, όμως δεν εγκατέλειψε. Λίγες ημέρες αργότερα υπέγραψε two-way συμβόλαιο με τους Chicago Bulls και κατάφερε να πραγματοποιήσει το όνειρο που μέχρι λίγα χρόνια πριν έμοιαζε μακρινό.

Τα πρότυπα που τον διαμόρφωσαν

Ο τρόπος που αγωνίζεται δεν είναι τυχαίος. Όταν ρωτήθηκε ποιοι παίκτες αποτέλεσαν πρότυπά του, δεν ανέφερε σπουδαίους σκόρερ, αλλά αθλητές που ξεχώρισαν για την ένταση, την αυταπάρνηση και τη νοοτροπία τους. Ο Μάρκους Σμαρτ, ο Τζίμι Μπάτλερ των πρώτων χρόνων της καριέρας του, ο Ράσελ Γουέστμπρουκ και ο Πάτρικ Μπέβερλι είναι οι παίκτες που, όπως έχει πει, τον ενέπνευσαν περισσότερο. Δεν είναι τυχαίο ότι και ο ίδιος έχτισε τη φήμη του ως ένας από τους κορυφαίους αμυντικούς της θέσης του στην Ευρώπη.

Άλλωστε, όταν κλήθηκε να μιλήσει για τους προσωπικούς του στόχους, δεν στάθηκε στους πόντους ή στις ατομικές διακρίσεις.

«Θέλω να γίνω ένας από τους καλύτερους αμυντικούς στον κόσμο», είχε δηλώσει, αποκαλύπτοντας τη φιλοσοφία που τον συνοδεύει σε κάθε σταθμό της καριέρας του.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη BKT EuroCup (@eurocup)

Από το NBA στην κορυφή του EuroCup

Η εικόνα που είχε αφήσει στους Chicago Bulls αποτυπώθηκε και σε μια χαρακτηριστική ατάκα του Ζακ ΛαΒίν. Ο Αμερικανός σταρ είχε δηλώσει δημόσια πως ο Μοκόκα διαθέτει «ένα από τα πιο όμορφα σουτ στον πλανήτη», ένα κομπλιμέντο που ο ίδιος ο Γάλλος έχει παραδεχθεί ότι του έδωσε τεράστια αυτοπεποίθηση στα πρώτα του βήματα στο NBA.

Μετά την εμπειρία του στις Ηνωμένες Πολιτείες επέστρεψε στην Ευρώπη, όπου χρόνο με τον χρόνο εξελισσόταν. Η κορύφωση ήρθε την περασμένη σεζόν με τη Μπουργκ, όταν κατέκτησε το EuroCup, αναδείχθηκε MVP των τελικών και αποτέλεσε έναν από τους μεγάλους πρωταγωνιστές της ομάδας του.

Πλέον, ο επόμενος σταθμός της διαδρομής του είναι ο Άρης. Ένας παίκτης που δεν ακολούθησε ποτέ τον εύκολο δρόμο, έφτασε στο NBA χωρίς να γίνει draft, κατέκτησε την κορυφή του EuroCup και συνεχίζει να κουβαλά στη φανέλα του το «95», ως υπενθύμιση ότι, όσο μακριά κι αν φτάσει, δεν ξεχνά ποτέ από πού ξεκίνησε.