Άντζουσιτς: «Μόνο αν ζήσει κανείς στην Ελλάδα καταλαβαίνει πόσο μεγάλος σύλλογος είναι ο Άρης»

Ο Ντανίλο Άντζουσιτς έδωσε συνέντευξη στο «Basketball Sphere» και μίλησε για την ευκαιρία που του έδωσε ο Άρης, αλλά και για την αγάπη του στην Παρτίζαν.
Ο Ντανίλο Άντζουσιτς του Άρη / Πηγή: Eurokinissi
Ο Ντανίλο Άντζουσιτς του Άρη / Πηγή: Eurokinissi

Η ΚΑΕ Άρης πήρε την απόφαση μεσούσης της σεζόν να φέρει τον Ντανίλο Άντζουσιτς στην Ελλάδα, αναζητώντας ενίσχυση στην περιφέρεια της αλλά και εμπειρία. Η μεταγραφή αυτή αιφνιδίασε πολλούς, καθώς ο Σέρβος γκαρντ αγωνιζόταν για λογαριασμό της Ντουμπάι, μια ομάδα που πραγματοποιεί την παρθενική της εμφάνιση στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση της Ευρώπης, την Euroleague.

Έτσι με τα «κίτρινα» του Άρη σε 16 αγώνες έχει καταφέρει να... γράψει 13.7 πόντους και 2 ασίστ σε 24.6 λεπτά ανά παιχνίδι. Έχει υπάρξει πλήρως επιδραστικός για νίκες της ομάδας τόσο στην Stoiximan GBL, όσο και στο EuroCup, με κορυφαία του εμφάνιση κόντρα στην Σλασκ που τελείωσε το παιχνίδι με 26 πόντους

Σε συνέντευξή του στο «Basketball Sphere» μίλησε για τη ευκαιρία που του έδωσαν οι Θεσσαλονικείς να αγωνιστεί ξανά με σημαντικό ρόλο, ενώ επίσης τοποθετήθηκε για την «κρίση» την οποία περνάει η Παρτίζαν, μια ομάδα που όπως αναφέρει δεν είναι απλώς ένας σύλλογος για εκείνον. 

Αναλυτικά η συνέντευξη του Ντανίλο Άντζουσιτς:

Για το κίνητρο συμμετοχής και τον ρόλο του στον Άρη: «Είμαι πολύ καλά, πραγματικά. Ο βασικός λόγος που άλλαξα ομάδα ήταν για να παίζω. Παρότι βρίσκομαι σε πιο “βετεράνικη” ηλικία, έχω ακόμα μεγάλη δίψα για το παιχνίδι και τον ανταγωνισμό. Αυτό ακριβώς έψαχνα και αυτό βρήκα στον Άρη.

Τα αποτελέσματα δεν είναι πάντα τα καλύτερα, αλλά παλεύουμε. Το σημαντικό για μένα είναι ότι βρίσκομαι στο παρκέ, έχω λεπτά συμμετοχής και ρόλο. Νιώθω ότι μπορώ ακόμα να προσφέρω πολλά στο μπάσκετ και δεν ήθελα τα τελευταία χρόνια της καριέρας μου να τα περάσω στον πάγκο, ειδικά από τη στιγμή που νιώθω καλά σωματικά».

Για τους λόγους της μεταγραφής του στον Άρη και τη συνεργασία του με τη διοίκηση και τον προπονητή: «Ήθελα να αλλάξω συνολικά την κατάσταση στην οποία βρισκόμουν. Ακόμα νιώθω ότι μπορώ να παίζω σε υψηλό επίπεδο και να δώσω πολλά στο άθλημα. Γι’ αυτό έψαχνα έναν σύλλογο όπου οι φιλοδοξίες μου θα ταίριαζαν με τις δικές του.

Με τον Άρη όλα ταίριαξαν: οι συζητήσεις με τη διοίκηση, με τον Νίκο Ζήση, με τον προπονητή Ιγκόρ Μιλίτσιτς για τον ρόλο μου και το πώς μπορώ να βοηθήσω την ομάδα. Μέχρι στιγμής πιστεύω ότι ήταν σωστή απόφαση. Παίζω, απολαμβάνω το παιχνίδι και οι αριθμοί το δείχνουν, αλλά για μένα το πιο σημαντικό είναι ο χρόνος συμμετοχής».

Για το μέγεθος του Άρη, τη σύνδεση με τον κόσμο και τη σύγκριση με την Παρτίζαν: «Ο κόσμος στα μέρη μας δεν συνειδητοποιεί πόσο μεγάλος σύλλογος είναι ο Άρης στην Ελλάδα. Ειλικρινά, ούτε εγώ το καταλάβαινα πλήρως πριν έρθω. Από την πρώτη στιγμή το ένιωσα: οι άνθρωποι στην πόλη με σταματούν, με χαιρετούν, μιλούν για την ομάδα. Αυτό μου είχε συμβεί μόνο στην Παρτίζαν, όταν ζούσα στο Βελιγράδι.

Υπάρχει τεράστια μπασκετική παράδοση και ιστορία. Η κληρονομιά του Νίκου Γκάλη είναι ζωντανή. Το γήπεδο γεμάτο, έντονη ατμόσφαιρα, πάθος. Όταν παίζεις καλά σε αποθεώνουν, όταν όχι, το δείχνουν. Αυτή η πίεση και αυτή η σημασία κάθε αγώνα ήταν κάτι που μου έλειπε μετά την Παρτίζαν και ήταν βασικός λόγος που ήρθα εδώ».

Για την προσαρμογή του στο σκληρό στυλ παιχνιδιού του ελληνικού πρωταθλήματος: «Το ελληνικό πρωτάθλημα είναι διαφορετικό από όσα έχω παίξει. Ο ρυθμός είναι πιο αργός και το παιχνίδι πολύ πιο σκληρό. Το λέω χαριτολογώντας “χασάπικο πρωτάθλημα”. Επιτρέπεται πολλή επαφή, δεν σφυρίζονται εύκολα φάουλ. Στην αρχή ήταν περίεργο για μένα, αλλά πλέον έχω προσαρμοστεί. Τώρα νιώθω άνετα και αυτό φαίνεται και στο παιχνίδι μου».

Για τη στήριξή του στην Παρτίζαν και την αντίδρασή του στην κριτική προς την ομάδα: «Αγαπάω την Παρτίζαν. Την παρακολουθώ, την υποστηρίζω και μου είναι πολύ δύσκολο να βλέπω όσα συμβαίνουν. Με στενοχώρησαν ιδιαίτερα όλα όσα γράφτηκαν από ανθρώπους που δεν ξέρουν ούτε το 20% όσων συμβαίνουν μέσα στην ομάδα.

Σταμάτησα να διαβάζω social media, γιατί με επηρέαζε ψυχολογικά. Πόνεσα ιδιαίτερα για τον Βάνια Μαρίνκοβιτς. Είναι παιδί του συλλόγου, αρχηγός, γύρισε στην καλύτερη ηλικία του και δεν άξιζε τέτοια αντιμετώπιση».

Για την ανάγκη στήριξης της Παρτίζαν από τους φιλάθλους της, ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα: «Όποιος αγαπά πραγματικά την Παρτίζαν, δεν μπορεί ποτέ να θέλει να χάσει η ομάδα, ό,τι κι αν συμβαίνει. Η ομάδα έφτασε πολύ ψηλά τα τελευταία χρόνια: Ευρωλίγκα, σταθερότητα, μεγάλο μπάτζετ. Θα ήταν τραγικό να γκρεμιστούν όλα μέσα σε λίγους μήνες.

Ελπίζω οι φίλαθλοι να δείξουν ξανά ότι δεν είναι οπαδοί των αποτελεσμάτων, αλλά του συλλόγου. Να στηρίξουν την ομάδα, όπως πάντα».

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ