Aπό ένα τασάκι στο φονικό - Η τραγωδία στις Τζιτζιφιές με θύμα τον αδελφό παίκτη του Ολυμπιακού

Αθήνα, 22 Απριλίου 1973. Η νύχτα στις Τζιτζιφιές κυλά στους ρυθμούς του λαϊκού τραγουδιού. Τα νυχτερινά κέντρα είναι γεμάτα κόσμο, τα τραπέζια γεμίζουν με ποτά και οι παρέες διασκεδάζουν μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες. Σε ένα από αυτά τα κέντρα, όμως, η διασκέδαση θα δώσει τη θέση της στη βία. Μια φαινομενικά ασήμαντη διαφωνία θα εξελιχθεί σε φονική συμπλοκή, αφήνοντας πίσω της έναν νεκρό και μια υπόθεση που έμεινε γνωστή ως ένα από τα σκοτεινά επεισόδια της αθηναϊκής νύχτας.

Το θύμα ήταν ο Γιώργος Κίνλεϊ, αδελφός του Θανάση (Σούλη) Κίνλεϊ, του παλαίμαχου ποδοσφαιριστή που είχε αγωνιστεί με τη φανέλα του Ολυμπιακού. 

Το περιστατικό σημειώθηκε στο νυχτερινό κέντρο «Ο Γυρισμός», στη λεωφόρο Θησέως, όπου εμφανιζόταν εκείνη την περίοδο η γνωστή λαϊκή τραγουδίστρια Καίτη Γκρέυ.

Η αφορμή φέρεται να ήταν μια διαφωνία για ένα τασάκι, σε συνδυασμό με επίμονες ματιές προς τις γυναίκες μιας παρέας. Μια λεπτομέρεια που υπό διαφορετικές συνθήκες θα μπορούσε να είχε ξεχαστεί μέσα στη νύχτα, μετατράπηκε σε αιτία έντασης. Η κατάσταση ξέφυγε από τον έλεγχο, με αποτέλεσμα τον θάνατο του Γιώργου Κίνλεϊ.

Ολυμπιακός και Σούλης Κίνλεϊ

Το όνομα Κίνλεϊ ήταν ήδη γνωστό στους φίλους του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ο Θανάσης, γνωστός ως Σούλης Κίνλεϊ, είχε αγωνιστεί ως αμυντικός στην Προοδευτική και στον Ολυμπιακό, ενώ στη συνέχεια ασχολήθηκε με την προπονητική.

Η παρουσία του στον Ολυμπιακό τον συνέδεσε με μια σημαντική περίοδο της ιστορίας του συλλόγου. Το φονικό στις Τζιτζιφιές απέκτησε ιδιαίτερο ενδιαφέρον και εξαιτίας αυτής της συγγενικής σχέσης. 

Η κουλτούρα της «μαγκιάς» και η βία της νύχτας

Τα λαϊκά κέντρα της δεκαετίας του 1970 ήταν χώροι διασκέδασης, συνάντησης και κοινωνικής προβολής. Η παρέα, η εικόνα που έδινε κάποιος στους γύρω του και η αντίληψη της προσωπικής τιμής μπορούσαν να αποκτήσουν ιδιαίτερη σημασία.

Σε ορισμένα κοινωνικά περιβάλλοντα, η υποχώρηση απέναντι σε μια προσβολή εκλαμβανόταν ως αδυναμία. Μια ματιά, μια κουβέντα ή μια μικρή διαφωνία μπορούσε να αντιμετωπιστεί ως πρόκληση που έπρεπε να απαντηθεί. Όταν αυτή η λογική συνδυαζόταν με την ένταση της νυχτερινής διασκέδασης, μια λογομαχία μπορούσε να μετατραπεί σε βίαιη σύγκρουση. 

Το 1973 είχε ήδη σημαδευτεί από ένα άλλο έγκλημα που συγκλόνισε την ελληνική κοινωνία. Στις 25 Φεβρουαρίου εκείνης της χρονιάς, ο Νίκος Κοεμτζής σκότωσε τρεις ανθρώπους και τραυμάτισε αρκετούς ακόμη στο νυχτερινό κέντρο «Νεράιδα της Αθήνας», στην Κυψέλη.

Η υπόθεση ξεκίνησε από μια ένταση γύρω από μια μουσική παραγγελιά και εξελίχθηκε σε μία από τις πιο γνωστές εγκληματικές ιστορίες της μεταπολεμικής Ελλάδας.

Το φονικό στις Τζιτζιφιές συνέβη περίπου δύο μήνες αργότερα. Παρότι τα δύο εγκλήματα ταυτίζονται, η χρονική τους εγγύτητα αναδεικνύει μια σκοτεινή πλευρά της νυχτερινής ζωής εκείνης της περιόδου: στιγμές διασκέδασης που μπορούσαν να μετατραπούν σε σκηνές ακραίας βίας.