Γιατί ο Άρης δεν «καίγεται» για μεταγραφή από τη μέση και μπροστά

Η εντολή που έχει δοθεί προς τον Ρουμπέν Ρέγες είναι ξεκάθαρη. Δίνουμε προτεραιότητα να καλυφθούν τα σημαντικά κενά που υπάρχουν στις θέσεις της άμυνας. Και ακόμη πιο συγκεκριμένα σε αυτή του στόπερ και του αριστερού μπακ που υπήρξαν οι περισσότερες αποχωρήσεις (Μεντίλ, Φρίντεκ, Ρόουζ, Σούντμπεργκ και πιο πριν, Άλβαρο). Αντίθετα ο Άρης δεν καίγεται αυτή τη στιγμή από τη μέση και μπροστά, αφού στις θέσεις αυτές παρατηρείται πληρότητα. Σε μερικές και πλεόνασμα.

Για παράδειγμα στα χαφ, με την επικείμενη προσθήκη του Ντέλε Μπασίρου που αγωνίζεται στο 6-8, παρατηρείται ένας συνωστισμός που θα γίνει πιο έντονος, όταν θα είναι σε θέση να αγωνιστεί ο Χόνγκλα μετά την επέμβαση στο γόνατο. Εκτός του Καμερουνέζου, ο Μιχάλης Γρηγορίου για τις θέσεις στον άξονα της μεσαίας γραμμής έχει στη διάθεσή του τους Ράτσιτς, Γένσεν, Ντέλε Μπασίρου, Γαλανόπουλο, Βοριαζίδη, Νινγκ. Αρα δύσκολα χωράει κάποιος ακόμη, αφού η λογική λέει ότι για να γίνει προσθήκη (πχ Σιώπης) θα πρέπει κάποιος να αποχωρήσει για να κάνει χώρο.

Σχετική πληρότητα υπάρχει και στις πλευρές της επίθεσης με την παρουσία των Γκαρέ, Δώνη, Μπουσαΐντ, Γιαννιώτα. Μετά βίας χωράει ένας ακόμη winger και ιδανικά, αν αποχωρούσε κάποιος (βλέπε Μπουσαΐντ που έχει και μεγάλο συμβόλαιο).

«Γεμάτος» και μάλιστα περισσότερο από κάθε άλλη φορά είναι ο Άρης στη γραμμή κρούσης όπου αυτή τη στιγμή υπάρχουν τέσσερις φορ και όλοι τους πρωτοκλασάτοι και με ακριβά συμβόλαια. Μορόν, Κουαμέ, Καντεβέρε και Αλφαρέλα. Για να υπάρχει καν η σκέψη για μια εξτρά προσθήκη στην επίθεση, θα πρέπει να αποχωρήσει κάποιος με μεταγραφή, δανεισμό ή ακόμη και λύση συμβολαίου. Κάτι που τη δεδομένη χρονική στιγμή δεν φαίνεται στον ορίζοντα καθιστώντας την οποιαδήποτε σκέψη απόκτησης φορ έξω από κάθε ποδοσφαιρική λογική, αφού πέρα από την πληρότητα, ο Άρης δεν έχει και ευρωπαϊκές υποχρεώσεις και άρα, περισσότερα παιχνίδια.