Ο Κώστας Γουλής γράφει για το μεγάλο λάθος που χρεώνεται ο Τζέικομπ Νίστρουπ στο πρώτο ματς με τη Χράντετς, αλλά και κάποιον... Μπρισάρ.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Αν υπάρχει ένα πράγμα στη ζωή που δεν είναι ποτέ γόνιμο, αυτό είναι ο αφορισμός έπειτα από μία αποτυχημένη προσπάθεια. Ακόμη περισσότερο στο ποδόσφαιρο, πολύ περισσότερο όταν μιλάμε για τα πρώτα βήματα μίας νέας προσπάθειας σαν αυτή του εφετινού Παναθηναϊκού που σαφώς θέλει χρόνο, αλλά στη φάση που βρίσκεται πρέπει, επιβάλλεται να μάθει να ζει με την τεράστια πίεση του αποτελέσματος.
Το «δεν κάνει» ο Νίστρουπ, ο ένας, ο άλλος, ο τρίτος είναι η πιο «εύκολη» ατάκα που μπορεί να βγει απ’ τα χείλη του οποιουδήποτε, είτε πάνω στα νεύρα του, είτε απλώς για να κάνει το κομμάτι του (ή την στοχευμένη «επικοινωνία» του), αλλά δεν παύει να είναι (ακόμη) μια απ’ τις αμέτρητες ελληνικές υπερβολές. Με αυτή τη λογική ο Μίκελ Αρτέτα, που είναι αυτή την στιγμή ένας απ’ τους 2-3 πιο «hot» προπονητές παγκοσμίως, θα έπρεπε το 2020, περίπου δύο μήνες μετά την πρόσληψή του στην Άρσεναλ να έχει μπει στο ταμείο... ανεργίας μετά τον αποκλεισμό του απ’ τον Ολυμπιακό στο Europa League (με απολογισμό 5-6-2 στα πρώτα 13 παιχνίδια του) και να δουλεύει σήμερα στην... Εξτρεμαδούρα. Για να μην γράψω για το τι λεγόταν τους πρώτους μήνες που πήγε ο Μεϊτέ στον ΠΑΟΚ, μέχρι να βρει τα πατήματά του και να γίνει σημείο αναφοράς για την ομάδα του Λουτσέσκου, που πήρε τον τίτλο του 2024. Πιθανότατα χειρότερα κι απ’ αυτά που γράφονται στα social media ή λέγονται για τον Ετιέν Καμαρά.
Ναι, είναι ξεκάθαρο πως η υπομονή έχει εξαντληθεί (κι όχι άδικα) προ πολλού στον Παναθηναϊκού, όμως απ’ την άλλη πλευρά είναι απαραίτητο να υπάρχει μία ισορροπία σε όλα.
Τα παραπάνω βεβαίως δεν σημαίνουν πως δεν θα πρέπει να γίνεται κριτική ή να μην επισημαίνονται τα λάθη, ειδικά σε ματς σαν αυτό της Πέμπτης (20/8) με τη Χράντετς, όπου ο Παναθηναϊκός προσέφερε ένα απ’ τα πιο σπάνια ποδοσφαιρικά «χαρακίρια»που έχουμε δει τα τελευταία 20 χρόνια σε ευρωπαϊκό παιχνίδι.
Διότι σωστά επισήμανε ο Τζέικομπ Νίστρουπ στη συνέντευξη Τύπου μετά τον αγώνα πως «...μετά το 2-1 κάναμε τα πράγματα δύσκολα. Στα τελευταία 20 λεπτά πέσαμε πίσω. Πρέπει να κατηγορήσουμε μόνο τους εαυτούς μας», όμως το μεγάλο λάθος ξεκινάει απ’ τη δική του διαχείριση στο ματς. Κι ένας αγώνας που χάρις στο ταλέντο και την κλάση του Ανδρέα Τεττέη, αλλά και τα καλά στοιχεία που έβγαλε η ομάδα του στο γήπεδο απ’ το 46’ έως το 70’ (με πιέσεις, ανακτήσεις της μπάλας, καλή κυκλοφορία), μετέτρεψε σε «θρίλερ» μία (θεωρητικά) «σβηστή» ρεβάνς στο Κράλοβε. Και με τεράστιο διακύβευμα πλέον στην πιθανότητα ενός οδυνηρού αποκλεισμού, που θα βάλει σε φουρτούνες όλη την ομάδα πριν καλά-καλά ξεκινήσει η σεζόν.
Κατά την προσωπική μου άποψη ο Παναθηναϊκός και πολύ περισσότερο ο προπονητής του δεν υποτίμησαν τη Χράντετς ως ομάδα, μολονότι η εικόνα της δεν ήταν διόλου πειστική μέχρι το 70’ και οι δύο φάσεις που είχε κάνει ως τότε ήταν καθαρά «προϊόν» ατομικών λαθών των παικτών του «τριφυλλιού» και μόνο.
Το λάθος που έγινε ήταν πως υποτίμησε την εξέλιξη που είχε πάρει το παιχνίδι. Μετά το 2-0 ο Νίστρουπ αισθάνθηκε (λανθασμένα) πως δεν υπήρχε «απειλή» απ’ τη Χράντετς κι αντί να πάει σε μία πολύ πιο ορθολογική διαχείριση του αγώνα, με «φρεσκάρισμα» του άξονα του Παναθηναϊκού με τον Τσέριν ή τον Κοντούρη (ή και τους δύο αντί ενός εκ των δύο «σκασμένων» χαφ της ομάδας), προτίμησε να διατηρήσει φορτωμένη τη μεσοεπιθετική γραμμή του για να κρατήσει ψηλά τους «πράσινους» και να ψάξει και τρίτο γκολ.
Επιλογή διαχείρισης που αποδείχθηκε πολύ λανθασμένη, διότι την ίδια ώρα (εκεί στο 73’) ο Ντάβιντ Χόρες «φόρτωσε» τη δική του ομάδα σε μεσαία γραμμή κι επίθεση και της έδωσε τις δυνάμεις που χρειαζόταν για να ψάξει το γκολ στο τελευταίο κομμάτι του αγώνα. Οι γραμμές του Παναθηναϊκού «άνοιξαν» πάρα πολύ διότι ο Ντέσερς δεν είναι ακόμη σε θέση -έπειτα από απουσία 8 μηνών- να κρατήσει σωστά την μπάλα ψηλά (από δικά του λάθη ψηλά ξεκίνησαν και τα δύο γκολ των Τσέχων) και την ίδια ώρα στον άξονα δημιουργήθηκε... αεροδιάδρομος.
Το έτερο ανησυχητικό της υπόθεσης, είναι το γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός συνεχίζει να «τρώει» ίδια γκολ, όχι τόσο λόγω της αμυντικής γραμμής του, αλλά λόγω της συνολικής ανασταλτικής δυσλειτουργίας του. Και τα δέχεται δεύτερο σερί ματς σε φινάλε αγώνα (το ίδιο συνέβη και στη Σόφια), ενώ είχε στα χέρια του το αποτέλεσμα που ήθελε.
Τροφή για σκέψη κι έξτρα ανάλυση σ’ αυτές τις 6 μέρες που θα ακολουθήσουν για την προετοιμασία της ρεβάνς στο Κράλοβε. Κι επειδή ο Νίστρουπ πήρε πολύ χαμηλό βαθμό (κυρίως) στη διαχείριση του αγώνα, καλείται να «διαβάσει» πρώτα απ’ όλα ο ίδιος όσα απαιτούν οι συνθήκες που έχουν δημιουργηθεί, προκειμένου να «γράψει» καλύτερα στη ρεβάνς και να μην μείνει... μετεξεταστέος. Το έχει ξανακάνει όλο αυτό ο Παναθηναϊκός και μπορεί να το κάνει και στην Τσεχία, διότι είναι καλύτερη ομάδα...
Για φινάλε, κάτι που ορισμένους μπορεί να τους... εκνευρίζει, αλλά είθισται να συμβαίνει αυτό, διότι η αλήθεια τις περισσότερες φορές ενοχλεί.
Η εικόνα του Παναθηναϊκού και τα συνολικά λάθη της ομάδας και του προπονητή του στο ματς με τη Χράντετς, είναι (και πρέπει να είναι πάντα) η «βασική» ανάγνωση. Υπάρχει όμως και το διαιτητικό. Βλέπετε, όμως, στον Παναθηναϊκό «βολεύει» πάντα πολύ κόσμο να «σκεπάζονται» κάθε φορά οι διαιτητικές ανορθογραφίες.
«Απαγορεύεται» και πολλές φορές λοιδορείται η όποια διαμαρτυρία του Παναθηναϊκού για τη διαιτησία, ενώ σ’ όλους τους υπόλοιπους επιτρέπεται να γίνεται πάντοτε «σημαία».
Κάποιος Γάλλος διαιτητής ονόματι Ζερόμ Μπρισάρ κι ο συμπατριώτης στο VAR, Ζερεμί Πινιάρ ήταν απλά θλιβεροί στον πρώτο αγώνα του ΟΑΚΑ. Στο γύρισμα του Πελίστρι προς τον Τεττέη μετά το 2-0 υπάρχει καθαρό χέρι-πέναλτι (ούτε «ακούσιο», ούτε τίποτα), ενώ το δεύτερο γκολ της Χράντετς έπρεπε να ακυρωθεί, διότι υπάρχει παίκτης της κολλημένος σε τείχος άνω των τριών παικτών. Κι ο κανονισμός είναι ξεκάθαρος. Ποιος ξέρει όμως, μπορεί ο Μπρισάρ να ήταν... φαν του Σιδηρόπουλου τα τελευταία χρόνια και να ξεπατίκωνε τις μεγάλες διαιτησίες του και τις εφευρέσεις του.
Η ουσία είναι πως ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ σεζόν οι διαιτησίες του Παναθηναϊκού στην Ευρώπη είναι κάτι παραπάνω από κακές για να μην γράψω τίποτα χειρότερο. Προ εβδομάδων, στο 2-2 με την Πάκσι και τα δύο τέρματα των Ούγγρων ήταν άκυρα, αλλά εκεί -βλέπετε- δεν υπήρχε VAR στον 2ο προκριματικό. Είδαμε και τώρα που υπήρχε VAR θα μου πείτε. Στον Παναθηναϊκό όλα αυτά... προσπερνιούνται εύκολα.
Όμως απ’ το 2022 που επέστρεψε το «τριφύλλι» στην Ευρώπη, έχει «πιστολιαστεί» διαιτητικά συνολικά σε 11 περιπτώσεις. Αλλά, βλέπετε, δεν δικαιούται δια να ομιλεί όπως λένε ορισμένοι, που δεν μπορούν (ή δεν θέλουν) να κατανοήσουν πως είναι άλλο πράγμα η υπό του μετρίου αγωνιστική εικόνα κι άλλο η διαιτητική ανεπάρκεια.
Λογικά… τυχαίες θα είναι όλες αυτές ο διαιτητικές «πιστολιές» και στο timing που προκύπτουν κάθε φορά. Μην γινόμαστε μωρέ... τοξικοί.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
