Από τη Ρώμη, που δε χτίστηκε σε μία μέρα, στο χτίσιμο του νέου ΠΑΟΚ

Η επικοινωνία έχει αναδειχθεί -πλέον- σε αναγκαίο κακό για κάθε έκφανση του δημόσιου βίου. Πολύ αναγκαίο και πολύ κακό. Ακόμα και στο ποδόσφαιρο. Το επιφανειακό μπορεί να καπελώσει την ουσία αν χρειαστεί. Η αξία της περιρρέουσας ατμόσφαιρας να αποδειχθεί ανώτερη της πραγματικής ανάγκης ή του πραγματικού στόχου.

Μπορεί στον οργανισμό ΠΑΟΚ να μην πέρασε – απολύτως ορθά - ούτε ξυστά μια τέτοια σκέψη για το θέμα του νέου προπονητή, αλλά στη δική μου οπτική αποτελεί μία εκ των παραμέτρων. Δευτερεύουσα, τριτεύουσα, αλλά παράμετρος.

Η «αγορά» χρόνου με την περίπτωση του Μαρίνο Πούσιτς είχε διπλό όφελος. Πρώτα, επέτρεψε στους Μάτος και Βιεϊρίνια να ασχοληθούν αποκλειστικά και διεξοδικά με την περίπτωση του Αλέσιο Λίσι, χωρίς πίεση. Έπειτα, έδωσε την ευκαιρία στον κόσμο να αξιολογήσει τον Ολλανδοκροάτη τεχνικό, να κρίνει και να επικρίνει. Όχι απαραίτητα γιατί είναι κακός προπονητής, αλλά για την αύρα που θα έφερνε μαζί του. Ένας 55άρης που για την ηλικία του δεν είχε το ανάλογο πετυχημένο βιογραφικό, χωρίς βαθύ ορίζοντα. Με μουντό βλέμμα, γκρίζα μαλλιά, σκυθρωπή έκφραση. Τι νόημα έχουν όλα αυτά; Ενδεχομένως κανένα!

Πάντως, αντί μιας συννεφιασμένης ποδοσφαιρικής φιγούρας, η σκυτάλη του ενδιαφέροντος πήγε σε έναν νεόκοπο φέρελπι τεχνικό. Μια φρέσκια clean cut φάτσα με γαλάζια μάτια που σφίζει από ζωή και όρεξη για δουλειά και επιτυχίες. Έναν προπονητή που σου επιτρέπει να κάνεις όνειρα, που σου δίνει το δικαίωμα να κάνεις σχέδια. Ακόμα κι αν μπορεί να μοιάζουν πιο δύσκολα να επιτευχθούν σε σχέση με κάποιον πιο αναγνωρίσιμο και έμπειρο συνάδελφό του. Ο ΠΑΟΚ, στη συγκεκριμένη περίοδο και συγκυρία, έχει περισσότερο ανάγκη το όραμα και τις -βάσιμες ή όχι- δόσεις αισιοδοξίας, παρά την υποτιθέμενη σιγουριά που κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί.

Αυτή ήταν, άλλωστε, εξ αρχής η στόχευση για τους επιτελείς του Δικεφάλου. Ένας ανερχόμενος προπονητής, νέος, που έχει κάνει κάποια σημαντικά πράγματα στην καριέρα του. Σε σχέση με την ηλικία και τις παραστάσεις του. Ένας 40 something από χώρες όπως η Ισπανία, η Πορτογαλία ή η Ιταλία, με φιλοδοξία, υψηλό κίνητρο και προοπτική. Δεν είναι τυχαίο ότι μόνο ο Πούσιτς δεν ταίριαζε σε αυτά τα χαρακτηριστικά από τη λίστα των 5-6 υποψηφίων. Άσχετα αν όντως απασχόλησε και εξετάστηκε.

Εξαιρετικά σημαντικός ήταν και ο δρόμος μέσα από τον οποίο ο ΠΑΟΚ έφτασε στον Λίσι. Ο ορθολογικός, ο εκσυγχρονισμένος με βάση την γενικότερη αλλαγή κεφαλαίου στο κλαμπ. Μια καθαρή επιλογή αθλητικού και τεχνικού διευθυντή, που πήραν την ποδοσφαιρική απόφαση και η ιδιοκτησία τούς στήριξε.

Οι δύο – κυρίως ο Μάτος - ανάλωσαν αμέτρητες ώρες συζητήσεων και αναλύσεων με τον Ιταλό που έδειξε ότι τον ενθουσιάζει το πρότζεκτ του Δικεφάλου, να δουλέψει δηλαδή σε μια ομάδα που διεκδικεί τίτλους και παίζει στην Ευρώπη. Από την άλλη πλευρά, οι ποδοσφαιράνθρωποι του ΠΑΟΚ διασταύρωσαν τις πληροφορίες που συνέλλεξαν, αξιολόγησαν ότι πρόκειται για έναν τεχνικό με προσωπικότητα, που είναι απαιτητικός με τους παίκτες και δουλεύει πάρα πολύ. Μιλώντας μάλιστα με παίκτες, ακόμη και με ανθρώπους των ομάδων που δούλεψε, πληροφορήθηκαν ότι μπορεί να περνάει και περισσότερες από 12 ώρες στο προπονητικό κέντρο.

Βιολογικό γέννημα-θρέμμα της αιώνιας πόλης, ποδοσφαιρικό γέννημα-θρέμμα της ισπανικής σχολής και κουλτούρας. Ο Λίσι χάραξε τον δικό του δρόμο, με τον δικό του τρόπο, και σίγουρα αποκλειστικά και μόνο με τις δικές του δυνάμεις.

Έτσι, έφτασε το 2021 να γίνει ο νεότερος προπονητής της La Liga, όταν ανέλαβε τη Λεβάντε στα 36 του χρόνια. Έτσι, παραλίγο να κάνει το θαύμα με την Μιραντές, φτάνοντας μια ανάσα από την άνοδο στη μεγάλη κατηγορία, χάνοντας στην παράταση του τελικού των play off από την Οβιέδο. Έτσι, έφτασε στην Οσασούνα, με την οποία πραγματοποίησε μια ανταγωνιστική πορεία, διεκδικώντας ευρωπαϊκό εισιτήριο μέχρι τα μέσα του δεύτερου γύρου.

Εκτός από τα χαρακτηριστικά προσωπικότητας, χαρακτήρα, ηλικίας και ικανοτήτων, ο Λίσι είναι πολύ κοντά και σε αυτά που αναζητούσε αγωνιστικά ο ΠΑΟΚ. Οι ομάδες του παίζουν σε υψηλές εντάσεις, πιέζουν, βγάζουν επιθετικότητα και προσπαθούν να έχουν πρωτοβουλία στο παιχνίδι τους. Την ίδια στιγμή είναι ένας προπονητής βαθιά πραγματιστής. Δεν είναι δογματικός. Μπορεί να ξεκινήσει με 4-2-3-1, να παίξει 4-3-3 ή να γυρίσει σε 5-3-2 αν οι συνθήκες του αγώνα το απαιτούν. Δεν υπηρετεί το σύστημα. Υπηρετεί τη νίκη.

Όλα αυτά δεν πρόκειται θα αποτυπωθούν στους ασπρόμαυρους με το «καλημέρα». Είναι δεδομένο ότι χρειάζεται χρόνος, υπομονή, επιμονή και στήριξη. Η γενέτειρά του Λίσι, η Ρώμη, δε χτίστηκε σε μια μέρα. Το ίδιο ισχύει σίγουρα και για τον ΠΑΟΚ.