Από την ανεργία στην κορυφή: Ο Ντε Λα Φουέντε έβαλε το μεγαλύτερο στοίχημα της ζωής του και το κέρδισε
Ο προπονητής της Εθνικής Ισπανίας για δύο χρόνια έμεινε χωρίς δουλειά, όμως μια αγγελία του άλλαξε την ζωή και τον έφερε στην κορυφή της Ευρώπης.
Ο Λουίς Ντε Λα Φουέντε αποτελεί αυτές τις ημέρες, περισσότερο από ποτέ, αντικείμενο θαυμασμού σε ολόκληρο τον κόσμο. Οι επιτυχίες του με την εθνική ομάδα της Ισπανίας, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα απέναντι στην Αργεντινή, είναι αδιαμφισβήτητες, με την κατάκτηση του Nations League και του Euro 2024 να αποτελούν ήδη μέρος της παρακαταθήκης του.
Πρώην ποδοσφαιριστές σαν εκείνον θα έδιναν τα πάντα για να παρατείνουν την αθλητική τους διαδρομή με έναν τόσο εντυπωσιακό τρόπο. Οι παίκτες του πανηγυρίζουν που είναι αυτός ο άνθρωπος που καθημερινά τους καθοδηγεί, τους πιέζει και τους ενώνει, αντί για κάποιον άλλον. Η προπονητική κοινότητα, βλέποντας το έργο του, έχει πλέον έναν πιο ξεκάθαρο οδηγό πορείας.
Τόσο οι υποστηρικτές όσο και οι επικριτές του έχουν αφήσει στην άκρη τις διαφωνίες τους και έχουν βρει κοινό σημείο αναφοράς. Ακόμη και ο Τύπος, που συχνά κινείται στα άκρα, έχει πειστεί από την παρουσία του. Πολλοί τον έχουν σχεδόν εξυψώσει σε σύμβολο.
Ο 65χρονος, όπως πολλοί άνθρωποι ανά τον κόσμο, βρέθηκε χωρίς δουλειά για 18 μήνες. Κανείς δεν χρειάζεται να του εξηγήσει τι σημαίνει αυτό το συναίσθημα της αβεβαιότητας και της μοναξιάς.
Όπως έχει αποκαλύψει σε αρκετές συνεντεύξεις του, σε πιο προσωπικές συζητήσεις, αλλά και εν μέρει στην αυτοβιογραφία του με τίτλο «Η ζωή προπονείται κάθε μέρα», εκείνη η περίοδος αποτέλεσε μια δύσκολη δοκιμασία, από την οποία βγήκε πληγωμένος, αλλά ταυτόχρονα με περισσότερη πίστη, αποφασιστικότητα και δίψα για επιτυχίες.
Βρέθηκε στο απόλυτο αδιέξοδο και σήμερα απολαμβάνει την κορυφή. Η Αλαβές, στην οποία είχε αγωνιστεί στο παρελθόν ως ποδοσφαιριστής, αποφάσισε να τον απομακρύνει από την τεχνική ηγεσία στις 16 Οκτωβρίου 2011, μετά από ένα δύσκολο ξεκίνημα στη σεζόν.
Χρειάστηκε να περάσει ενάμισης χρόνος μέχρι να επιστρέψει στους πάγκους. Συγκεκριμένα, 78 Δευτέρες γεμάτες αβεβαιότητα πέρασαν μέχρι τον Μάιο του 2013, όταν η Ομοσπονδία της Ισπανίας τού χτύπησε την πόρτα και άρχισε η πορεία που θα τον οδηγούσε σταδιακά, βήμα-βήμα και χωρίς βιασύνη, στην κορυφή, μέσα από αμέτρητους τίτλους και μεγάλες επιτυχίες.
H oικογένεια του, το μεγαλύτερο του στήριγμα
Η οικογένειά του αποτέλεσε το καταφύγιό του μέσα στην αβεβαιότητα, σε μια εποχή όπου περισσότερο από το 35% των προπονητών με δίπλωμα UEFA Pro έχουν μείνει χωρίς συμβόλαιο για πάνω από έναν χρόνο την τελευταία πενταετία. Και όλα αυτά χωρίς καν να υπολογίζεται η δυσκολία του να βρίσκεσαι σε αυτή τη θέση όταν, όπως εκείνος, έχεις ξεπεράσει τα 50.
Γι’ αυτό και η έννοια της ενότητας αποτελεί για τον ομοσπονδιακό τεχνικό της εθνικής ομάδας αδιαπραγμάτευτη αξία μέσα στα αποδυτήρια, όχι μόνο για τους παίκτες που βρίσκονται στις επιλογές του, αλλά και για όσους έχουν μείνει εκτός πλάνων ή αντιμετωπίζουν τραυματισμούς.
«Είχε αφήσει την οικογένειά του στο Μπιλμπάο. Έτσι επέστρεψε για να βρίσκεται κοντά στους τρεις γιους του. Ο Αλμπέρτο, που σήμερα είναι αναλυτής στο επιτελείο του παρά το νεαρό της ηλικίας του, τότε θα πρέπει να ήταν περίπου 15 ετών. Ένα ακόμη μεγάλο ταλέντο. Ο Λουίς αντιμετώπισε εκείνη τη στεναχώρια με επισκέψεις στη Χάρο, όπου ζούσαν οι παππούδες μας. Δεν σταμάτησε ποτέ να παρακολουθεί ποδόσφαιρο», θυμάται ο ανηψιός του, Λουίς.
«Δεν ήταν καλά, παρότι δεν χάνει ποτέ το χαμόγελό του, όμως η μοίρα είχε κάτι ξεχωριστό φυλαγμένο για εκείνον», θυμάται ο ανιψιός του από τη Νέα Υόρκη, όπου βρίσκεται καθημερινά μαζί με τον θείο του.
Ο Λουίς αναφέρεται στο 2013, όταν η Ισπανική Ομοσπονδία αναζητούσε προπονητή για την εθνική ομάδα K19 και ο Χινές Μελέντες, υπεύθυνος των τμημάτων υποδομής και διευθυντής της Σχολής Προπονητών, επιθυμούσε μια νέα αρχή.
Λέγεται πως ο νυν ομοσπονδιακός τεχνικός της Ισπανίας είδε μια αγγελία σε εφημερίδα, ή τουλάχιστον έτσι θυμάται ο ίδιος. Στην πραγματικότητα, όμως, αυτό που διάβασε ήταν ένα δημοσίευμα. Ο Χινές Μελέντες είχε αρχικά προτείνει τη θέση στον Φερνάντο Μοριέντες, όμως ο θρυλικός επιθετικός, τον οποίο ο ίδιος άνθρωπος είχε αναδείξει στις ακαδημίες της Αλμπαθέτε, προτίμησε να παραμείνει στο τμήμα υποδομής της Ρεάλ Μαδρίτης.
Τότε ο Λουίς ήρθε σε επαφή με τον Ινάκι Σάεθ, έναν καλό του φίλο και πρώην συμπαίκτη του στο Σαν Μαμές, ο οποίος γνώριζε ήδη τη δύσκολη κατάσταση που περνούσε. Ήταν εκείνος που τον παρότρυνε να συναντήσει προσωπικά τον Μελέντες και να του δώσει μια ευκαιρία.
Ο Bάσκος είχε έρθει για να μείνει. Αρχικά, η πρόταση που είχε στα χέρια του αφορούσε μια συνεργασία μόλις τριών μηνών, όμως η εμπιστοσύνη του στον οργανισμό τον οδήγησε από την πρώτη κιόλας ημέρα να αναζητήσει διαμέρισμα, με σκοπό να μετακομίσει μόνιμα στη Μαδρίτη.
Η επιλογή του αποδείχθηκε σωστή. Παρότι η ομάδα του δεν κατάφερε να προκριθεί σε δύο προκριματικές διοργανώσεις στην Ανδαλουσία και τη Γαλικία, το συμβόλαιό του ανανεώθηκε. Σήμερα, 13 χρόνια μετά, παραμένει στην οικογένεια της Ομοσπονδίας, έχοντας καταγράψει σπουδαίες επιτυχίες σε διαφορετικές ηλικιακές κατηγορίες, ενώ πλέον έχει συμβόλαιο που τον δεσμεύει μέχρι το 2028.