Ο Λιονέλ Μέσι, ο Μικρός Πρίγκιπας των ποδοσφαιρικών μας ονείρων, κρεμά το «10» της Αργεντινής κι εμείς θα στρέψουμε το βλέμμα στ' αστέρια, που θα είναι όμορφα εξαιτίας ενός λουλουδιού που δεν θα βλέπουμε πια...
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Ο Αφηγητής μάς είχε προειδοποιήσει για τους μεγάλους, που αγαπούν μόνο τους αριθμούς. Μας είχε μιλήσει για τις ερωτήσεις που κάνουν, όταν τους μιλάς για έναν καινούργιο φίλο. Όχι «Πώς μοιάζει η φωνή του; Ποια παιχνίδια του αρέσουν περισσότερο; Κάνει συλλογή με πεταλούδες;», αλλά «Πόσων χρονών είναι; Πόσα αδέλφια έχει; Πόσο μεγαλόσωμος είναι; Πόσα λεφτά κερδίζει ο πατέρας του;».
Στην ποδοσφαιρική καριέρα του Λιονέλ Μέσι, σπαταλήσαμε πολύτιμο χρόνο, ρωτώντας τις λάθος ερωτήσεις, καλλιεργώντας τις λάθος προσδοκίες. Ως άλλοι μεγάλοι, μαζεύαμε τα νούμερα και τα στατιστικά, θαμπωνόμασταν από το χρυσάφι και το ασήμι και ξεχνούσαμε να ακούσουμε την μελωδία της ευτυχίας, να δούμε τον χορό στο γρασίδι και την ζωγραφική στον πράσινο καμβά.
Απαιτούσαμε να σηκώσει ένα τρόπαιο για δέκα δευτερόλεπτα και αμελούσαμε τις εκατοντάδες ώρες μαγείας που μας είχε προσφέρει. Του ζητάγαμε συνεχώς κι άλλα γκολ κι άλλα Κύπελλα κι άλλες κορυφές.
Στα θορυβώδη χώματα της Νότιας Αφρικής και στις ανίερες φαβέλες της Βραζιλίας τον είχαν σταματήσει δις τα γερμανικά πάντσερ, στις κρύες κόκκινες πλατείες της Ρωσίας παρουσιάστηκαν οι Γάλλοι Λουδοβίκοι και λίγους μήνες πριν οι Σπανιόλοι ταυρομάχοι.
Έπαιξε τρεις τελικούς Παγκοσμίου Κυπέλλου και κέρδισε τον έναν. Για να λυτρωθεί. Για να τερματίσει το ποδόσφαιρο. Για να φύγει από την πλάτη του ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα.
Περπατήσαμε μαζί με τον Μικρό Πρίγκιπα, ως άλλοι Αφηγητές, μέσα στην έρημο, αναζητώντας νερό και ο Μικρός Πρίγκιπας μας είπε ότι αυτό που κάνει την έρημο όμορφη είναι ότι κάπου κρύβει ένα πηγάδι. Όχι μόνο για το νερό, αλλά για τη δίψα που προηγήθηκε. Το νερό, τα νούμερα και τα τρόπαια θα ξεθωριάσουν όσο περνούν τα χρόνια. Αυτό που θα μείνει, θα είναι το πώς νιώσαμε όταν ξεδιψάσαμε, όταν τον βλέπαμε να χορεύει, να ντριμπλάρει, να παραμένει όρθιος, να σπριντάρει, να εκτελεί, να χάνεται και να εξαφανίζει την μπάλα.
Ο Μικρός Πρίγκιπας έφυγε από τον πλανήτη του επειδή δεν μπορούσε ακόμα να καταλάβει το τριαντάφυλλό του. Περιπλανήθηκε σε άλλους πλανήτες, συνάντησε βασιλιάδες, ματαιόδοξους, επιχειρηματίες και φανοκόρους. Έφτασε στην έρημο. Εκεί γνώρισε την αλεπού. Εκεί έμαθε πως αυτό που αγαπάς δεν γίνεται μοναδικό επειδή είναι μοναδικό στον κόσμο. Γίνεται μοναδικό επειδή του αφιέρωσες χρόνο.
Ο Λιονέλ Μέσι έφυγε κι αυτός από τον δικό του μικρό πλανήτη. Το τριαντάφυλλο του Μέσι ήταν η Αργεντινή. Ένα δύσκολο τριαντάφυλλο, γεμάτο αγκάθια, απαιτήσεις και απογοητεύσεις. Ένα τριαντάφυλλο που δεν κατάλαβε αμέσως πώς να αγαπήσει, κι ένα τριαντάφυλλο που δεν ήξερε αμέσως πώς να τον αγαπήσει. Χρειάστηκε να φύγει για να το καταλάβει. Χρειάστηκε να τον χάσει για να τον καταλάβει κι εκείνο.
«Δεν βλέπεις καθαρά παρά μόνον με την καρδιά. Η ουσία είναι αόρατη στα μάτια».
Ένα παιδί από το Ροσάριο πήρε κάποτε ένα αεροπλάνο για την Ευρώπη και βρέθηκε στη Βαρκελώνη. Μεγάλωσε. Έγινε ποδοσφαιριστής. Έγινε σταρ. Έγινε ο άνθρωπος με τα περισσότερα γκολ, τις περισσότερες Χρυσές Μπάλες. Έγινε ο άνθρωπος που μπορούσαμε να μετρήσουμε με περισσότερους τρόπους απ’ όσους μπορούσαμε να φανταστούμε.
Από αύριο, ο Μικρός Πρίγκιπας θα επιστρέψει στον πλανήτη του. Όχι γιατί έπαψε να αγαπάει την έρημο. Επιστρέφει επειδή υπάρχει κάπου ένα τριαντάφυλλο που τον περιμένει.
Από αύριο, ο Μέσι θα επιστρέψει κι αυτός. Όχι σε έναν άλλο πλανήτη, αλλά σε μια ανάμνηση. Από αύριο θα έχουμε μόνο τις εικόνες και τα βίντεο. Το αριστερό πόδι, την μπάλα κολλημένη πάνω του, το βλέμμα πριν την εκτέλεση, τη φανέλα με το «10», τα χέρια στον ουρανό, το χαμόγελο, το κλάμα.
Τα αστέρια είναι όμορφα εξαιτίας ενός λουλουδιού που δεν βλέπουμε…
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
