Αυτή η Εθνική είναι έτοιμη να φτάσει μέχρι το τέλος στο Βελιγράδι

Η αγωνιστική δράση σιγά-σιγά κορυφώνεται στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα πόλο στο κρύο Βελιγράδι, παράλληλα με την προσμονή μας για όσα έρχονται. 

Υπάρχουν κάποιες αθλητικές διοργανώσεις που είναι απλά εμβληματικές ανά άθλημα. Τα Παγκόσμια στίβου και κολύμβησης, το Tour de France στην ποδηλασία, τα NBA Finals στο μπάσκετ, ο τελικός του Mundial, το ισπανικό El Clásico και το αργεντίνικο Superclásico στο ποδόσφαιρο, οι Ολυμπιακοί Αγώνες στο σύνολό τους. Όσοι νιώθουν αυτή την έξαψη που μόνο ο αθλητισμός μπορεί να προσφέρει κυνηγούν να δουν αυτά τα events έστω για μία φορά στη ζωή τους, να «τσεκάρουν» όσα από αυτά έχουν στη δική τους λίστα. 

Στην «καρδιά» του παγκόσμιου πόλο

Ένα από αυτά είναι για εμένα και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα πόλο στην παγκόσμια πρωτεύουσα του αθλήματος (ίσως μαζί με τη Βουδαπέστη), το Βελιγράδι, εδώ που 18.500 θεατές είχαν παρακολουθήσει τον ευρωπαϊκό τελικό Σερβία-Μαυροβούνιο το 2016 καταγράφοντας το ισχύον ρεκόρ θεατών στην ιστορία του παγκόσμιου πόλο.

Οι Σέρβοι λατρεύουν το άθλημα και την Εθνική τους -και πως άλλωστε να μην το κάνουν- με το δεδομένο ότι οι Σέρβοι έχουν κατακτήσει τρία διαδοχικά Ολυμπιακά χρυσά από το 2016 μέχρι το 2024. Για αυτό μετέτρεψαν και την εντυπωσιακή Belgrade Arena σε κολυμβητήριο και την γεμίζουν σε κάθε ματς της Σερβίας.

Αυτός όμως δεν είναι ο μοναδικός λόγος για να είναι κανείς στο Βελιγράδι αυτές τις μέρες. Η Εθνική πόλο ανδρών  της Ελλάδας είναι απλά απολαυστική και «αναγκάζει» με κάθε την εμφγάνιση όλη την Ελλάδα να δει πολο, ακόμα και όσους δεν έχουν ιδέα από το άθλημα. Για ακόμα μία φορά τα τελευταία χρόνια.

 Η Ελλάδα με μία επιβλητική εμφάνιση απέναντι στην Ιταλία τη Δευτέρα (19/1) διατήρησε το αήττητο στη διοργάνωση και εξασφάλισε μαθηματικά θέση στην τελική τετράδα του τουρνουά, για τρίτη φορά στην ιστορία της μετά το 1999 και το 2016.

Τη νίκη της Ελλάδας απέναντι στην Ιταλία πολλοί την περίμεναν. Ο... πανούργος Ιταλός Καμπάνια έχει κάνει οκτώ αλλαγές στους παίκτες του σε μια προσπάθεια να ανανεώσει την ομάδα, η νέα σύνθεση όμως δεν έχει βρει ακόμα τα «κουμπιά» της, κάτι που φάνηκε και στην οριακή νίκη απέναντι στην πολύ πιο αδύναμη Γεωργία με 14-16. Ο Βλάχος από την άλλη διατήρησε τον βασικό κορμό της ομάδας της Σιγκαπούρης, επενδύει στα μεγάλα «όπλα», ενώ παράλληλα δίνει χώρο και στη ελίτ της επόμενης γενιάς που δεν φοβάται να πάρει πρωτοβουλίες και να ξεχωρίσει.

Η Ελλάδα «διάβασε» απόλυτα το παιχνίδι της «Σέτε μπέλο» με σούπερ Τζωρτζάτο στο τέρμα και με εξαιρετική άμυνα στο μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιου. Απέφυγε τις κόντρα επιθέσεις, ένα σταθερά αγαπημένο εργαλείο της ιταλικής επίθεσης, ήταν απολαυστική στις συνεργασίες της αλά και στις πρωτοβουλίες στην επίθεση και πήρε μία άξια νίκη, ξανά μετά τον προημιτελικό του Παγκοσμίου του 2025.

Η μπάλα χαμηλά, η αυτοπεποίθηση στα ύψη

Τι κι αν έχει μπροστά της από εδώ και πέρα έναν ημιτελικό απέναντι σε μία ακόμα ισχυρή δύναμη, Ισπανία ή Ουγγαρία, τι κι αν -καλώς εχόντων των πραγμάτων- μπορεί να αντιμετωπίσει στον τελικό τη διοργανώτρια Σερβία ή μία εκ των Ιταλία και Κροατία; Τι κι αν έχει σταθερά τα χειρότερα στατιστικά στον θεσμό;  

Αυτή η Εθνική μπορεί να φτάσει μέχρι το τέλος. Στοχοπροσηλωμένη και χωρίς έπαρση, όπως φαίνεται από τις δηλώσεις όλων. Αυτή τη φορά όμως στα βλέμματα όλων υπάρχει το βαθύ κίνητρο να μην υπάρχει κανένα «ναι μεν, αλλά» στο συναίσθημα μετά το Ευρωπαϊκό, όπως είχαν μετά τον μικρό τελικό της Σιγκαπούρης, ως παγκόσμιοι «χάλκινοι». Είναι έτοιμοι να τα δώσουν όλα.

Με ενότητα, με άψογη συνεργασία παλιών και νέων. Με έναν παθιασμένο και ενωτικό αρχηγό, Ντίνο Γενηδουνιά, ακόμα και εκτός πισίνας στα τελευταία δύο ματς. Με έναν σταρ Στέλιο Αργυρόπουλο-Κανακάκη που κάνει ό,τι θέλει στην πισίνα με μεγάλη οξυδέρκεια και ψυχραιμία. Με έναν Grand Master της τακτικής, Βλάχο, που γνωρίζει πολύ καλά το ταμπλό, τα πιόνια και τους αντιπάλους του.

Μία Εθνική η οποία ξέρει τη μεγάλη της αξία και θα παλέψει για αυτά που της λείπουν: το πρώτο της ευρωπαϊκό μετάλλιο και το πρώτο της χρυσό σε οποιαδήποτε διεθνή διοργάνωση. Εδώ θα είμαστε να προβάλλουμε την μεγάλη του προσπάθεια και, μακάρι, να ακούσουμε επιτέλους τον Εθνικό ύμνο στο βάθρο των νικητών.