Αζεντίν Ουναΐ: Ο mister «απόφαση» στο επιθετικό τρίτο του Παναθηναϊκού - Τι θα φέρει στο πλάνο του Νίστρουπ
Οι αλλαγές που θα φέρει στο αγωνιστικό πλάνο του Παναθηναϊκού ο Αζεντίν Ουναΐ, τα δυνατά του σημεία και ο τρόπος που θα τον αξιοποιήσει ο Νίστρουπ.
Η μεγάλη επιστροφή του Αζεντίν Ουναΐ στον Παναθηναϊκό είναι γεγονός! Ο Μαροκινός χαφ επανεντάσσεται στο «τριφύλλι», αυτή τη φορά με μόνιμη μεταγραφή κι ετοιμάζεται να γίνει ο «μαέστρος» που θα προσθέσει στοιχεία τα οποία ταιριάζουν ιδανικά στη φιλοσοφία που επιχειρεί να περάσει ο Τζέικομπ Νίστρουπ. Κάθετο παιχνίδι, μεταφορά της μπάλας υπό πίεση, κίνηση ανάμεσα στις γραμμές, ένταση, αρκετά μέτρα με και χωρίς την μπάλα και πολλές φάσεις.
Με απλά λόγια, ο Μαροκινός είναι... μανούλα στο κάθετο ποδόσφαιρο. Και αυτό ίσως είναι το σημαντικότερο στοιχείο που φέρνει μαζί του. Στον Ουναΐ αρέσει να... περιφέρεται, να κατεβαίνει χαμηλά για να πάρει την πρώτη πάσα, να μετακινείται προς τον αριστερό (κυρίως) άξονα και στη συνέχεια να εμφανίζεται αρκετά μέτρα ψηλότερα, ανάμεσα στη μεσαία και την αμυντική γραμμή του αντιπάλου. Αυτή ακριβώς η ελευθερία κινήσεων είναι ένα από τα μεγαλύτερα όπλα του.
Το «8» που μπορεί να γίνει «10» ή αλλιώς ο... υβριδικός του ρόλος
Η φυσική θέση του Ουναΐ είναι αυτή του εσωτερικού μέσου. Ένα «8άρι» που θέλει την μπάλα στα πόδια και δεν φοβάται να την πάρει ακόμα κι όταν έχει αντίπαλο στην πλάτη. Παράλληλα, όμως, διαθέτει τη ποιότητα και την αντίληψη για να αγωνιστεί πιο ψηλά, ακόμα και ως «10», αλλά και ως εξτρέμ, που θα συγκλίνει προς τα μέσα.
Δεν πρόκειται για έναν «δημιουργό» που περιμένει τη μπάλα στα τελευταία 25 μέτρα του γηπέδου για να απειλήσει, μπορεί να κουβαλήσει μόνος του τη μπάλα και να τη μεταφέρει στο επιθετικό τρίτο.
Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για έναν Παναθηναϊκό που θέλει να παίζει με μεγαλύτερη ταχύτητα μετά την πρώτη πάσα και να αποφεύγει την ανούσια κυκλοφορία απέναντι σε οργανωμένες άμυνες. Ο Μαροκινός έχει την ικανότητα να πάρει την μπάλα μπροστά από τη μεσαία γραμμή του αντιπάλου και με δύο-τρεις επαφές να μεταφέρει ολόκληρη την επίθεση αρκετά μέτρα ψηλότερα. Εκεί βρίσκεται ίσως η μεγαλύτερη διαφοροποίησή του από τους υπόλοιπους χαφ του Παναθηναϊκού.
Press resistant και με την μπάλα κολλημένη στα πόδια
Ένα από τα χαρακτηριστικά που ξεχώρισαν και στο παιχνίδι του με την Τζιρόνα ήταν η άνεσή του απέναντι στην πίεση. Η αποθέωση που δέχθηκε από τον Τύπο στην Ισπανία ήταν μνημειώδης.
Ο Ουναΐ μπορεί να υποδεχθεί την μπάλα με αντίπαλο κοντά του, να χρησιμοποιήσει το σώμα του, να αλλάξει κατεύθυνση με την πρώτη επαφή και να βγει από δύσκολες καταστάσεις χωρίς να χάσει εύκολα τη μπάλα και να αναγκάσει την ομάδα του να αμυνθεί. Το μεγάλο του προσόν είναι ότι γνωρίζει πότε πρέπει να κουβαλήσει την μπάλα και πότε να την απελευθερώσει στους συμπαίκτες του.
Για τον Παναθηναϊκό του Νίστρουπ αυτό μπορεί να αποδειχθεί κομβικό. Ειδικά απέναντι σε ομάδες που θα επιχειρούν να πιέσουν ψηλά, ένας παίκτης που μπορεί να «σπάσει» το πρώτο «κύμα» πίεσης κουβαλώντας την μπάλα αλλάζει ολόκληρη τη μορφή μιας επίθεσης. Μία επιτυχημένη ενέργεια του Ουναΐ μπορεί να μετατρέψει μία φάση build-up σε κατάσταση τεσσάρων εναντίον τεσσάρων μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.
Οι «αφανείς» κινήσεις που δεν «μετριούνται» με νούμερα
Υπάρχει όμως κι ένα άλλο κομμάτι στο παιχνίδι του που παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον. Η κίνηση χωρίς την μπάλα. Ο Ουναΐ έχει την τάση να μένει πιο πίσω και να καθυστερεί να «πατήσει» περιοχή, με στόχο να εμφανίζεται στον χώρο όταν ο αντίπαλος έχει ήδη μετακινηθεί προς την πλευρά της μπάλας. Συχνά έρχεται από πιο χαμηλή ή πιο πλάγια θέση και κάνει την κίνησή του στο κατάλληλο timing για να μπει σε ελεύθερο ρόλο πίσω από το φορ.
Έτσι μπορεί να εμφανιστεί ξαφνικά έξω από την περιοχή ή ακόμη και ανάμεσα στους στόπερ. Ακριβώς με τέτοιου τύπου κινήσεις δημιουργεί απειλή χωρίς να απαιτείται να περάσει όλη η επίθεση από τα πόδια του. Και αυτό εξηγεί γιατί στη διάρκεια της καριέρας του δεν περιορίζεται στον ρόλο του παίκτη που θα δώσει την προτελευταία πάσα πριν διασπάσει προς τα πλάγια την αντίπαλη άμυνα. Μπορεί κάλλιστα να γίνει ο ίδιος τελικός αποδέκτης μιας επίθεσης, να πατήσει περιοχή ή να βρει εκτέλεση από τον άξονα.
Ο Ουναΐ διαθέτει και τρεξίματα. Πολλά. Δεν είναι προφανώς ο κλασικός αμυντικός μέσος. Η αμυντική συνεισφορά του έχει περισσότερο να κάνει με το πώς καλύπτει τη θέση του, τη πίεση που ασκεί και την ικανότητά του να κλείνει γραμμές πάσας. Σε καταστάσεις μετάβασης από την επίθεση προς την άμυνα μπορεί να ακολουθήσει τη φάση, να επιστρέψει γρήγορα πίσω από την μπάλα και να οδηγήσει τον αντίπαλο προς τα πλάγια, δίνοντας χρόνο στην υπόλοιπη ομάδα να οργανωθεί.
Ο Νίστρουπ ζητά μέσους που δεν θα συμμετέχουν μόνο όταν ο Παναθηναϊκός έχει την κατοχή, αλλά θα μπορούν να αλλάζουν αμέσως λειτουργία όταν αυτή χαθεί. Ο Ουναΐ μπορεί να το υπηρετήσει, αρκεί φυσικά δίπλα του να υπάρχει η απαιτούμενη ισορροπία.
Ένας παίκτης που ο Παναθηναϊκός ξέρει τι μπορεί να του δώσει
Υπάρχει, τέλος, και το μεγάλο πλεονέκτημα της προηγούμενης εμπειρίας του, μιας και ο Ουναΐ δεν θα ενταχθεί σε ένα εντελώς άγνωστο περιβάλλον. Στην πρώτη του θητεία με τη φανέλα του Παναθηναϊκού μέτρησε 37 συμμετοχές, πέντε γκολ και επτά ασίστ, έχοντας δηλαδή άμεση συμμετοχή σε 12 τέρματα των «πράσινων».
Οι αριθμοί, πάντως, περιγράφουν μόνο ένα μέρος της επιρροής που μπορεί να έχει. Το πραγματικό κέρδος για τον Παναθηναϊκό βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο μπορεί να αλλάξει την ταχύτητα μιας επίθεσης. Να πάρει μία κατοχή που μοιάζει «νεκρή» στον άξονα και να τη μετατρέψει σε προϋπόθεση ευκαιρίας. Να παίξει ανάμεσα στις γραμμές, να τραβήξει αντίπαλο πάνω του, να κουβαλήσει την μπάλα και να δημιουργήσει χώρο για τους παίκτες που βρίσκονται μπροστά του.
Αν ο Νίστρουπ καταφέρει να του δώσει την ελευθερία που χρειάζεται χωρίς να διαταράξει την ισορροπία της μεσαίας γραμμής, τότε ο Ουναΐ μπορεί να γίνει ο παίκτης που θα ενώσει το «χτίσιμο» της επίθεσης με την τελική ενέργεια.