Φέντερερ: «Ένιωσα ανακούφιση όταν αποσύρθηκα»
Ο Ρότζερ Φέντερερ βρέθηκε στην Μελβούρνη ενόψει του Australian Open και επέλεξε να δώσει μία από τις σπάνιες συνεντεύξεις του.
Ο Ελβετός θρυλικός τενίστας θα συμμετάσχει σε event επίδειξης στη Rod Laver Arena και πριν την παρουσία του στη διοργάνωση μίλησε για την καριέρα του, τη ζωή του μετά την απόσυρση, τους δύο τωρινούς κορυφαίους Σίνερ και Αλκαράθ και για τα παιδιά του, τα οποία παίζουν κι αυτά τένις.
Θυμίζουμε πως ο 44χρονος ανακοίνωσε την απόσυρσή του το 2022 μέσα από μία δημοσίευση στα social media, με τελευταία του παράσταση αυτή στο Laver Cup στις 23-25 Σεπτεμβρίου του 2022.
Η δημοσίευση μέσω της οποίας ανακοίνωσε την απόσυρσή του:
Οι δηλώσεις του Ρότζερ Φέντερερ
Σχετικά με το αν εκτιμάει περισσότερο τώρα την καριέρα του, που είναι εκτός:
«Όχι ιδιαίτερα, για να είμαι ειλικρινής. Δεν το κουβαλάω αυτό στη ζωή μου. Αλλά φυσικά ενεργοποιείται από τις ερωτήσεις που δέχομαι, όπως είναι κι αυτή. Είναι ωραίο να επιστρέφεις στη μνήμη σου και να συνειδητοποιείς πόσα πράγματα έχουν γίνει. Οι αναμνήσεις μου είναι πολύ πολύ γεμάτες. Αν είχα κερδίσει μόνο τα μισά από όσα έχω κάνει, θα ήμουν εξίσου περήφανος, έχω καταφέρει πολύ περισσότερα από όσα πίστευα ότι θα καταφέρω ποτέ. Η πορεία, ο χρόνος που είχα, αυτό είναι που μου μένει στο μυαλό. Ήταν τόσο διασκεδαστικό. Ήταν υπέροχο. Το απόλαυσα με την οικογένεια, χωρίς την οικογένεια. Η Μίρκα, οι γονείς μου δίπλα μου. Ήταν φανταστικό».
Για την αγαπημένη του στιγμή στη Μελβούρνη:
«Ήταν το 2017, με τον τρόπο που τελείωσε, με τον τελικό με τον Rafa. Ήταν σουρεάλ. Είχα έρθει χωρίς προσδοκίες, ίσως ήμουν ικανοποιημένος με τα προημιτελικά. Βέβαια οι προπονητές μου πίστευαν σε μένα. Είχα έρθει μετά από 6 μήνες απουσίας, ως Νο.17 στον κόσμο και σκεφτόμουν ότι δεν γινόταν. Έπαιξα καλά στο Hopman Cup, ήρθα εδώ και ένιωθα καλά παρόλα αυτά είχα δύσκολο ταμπλό και έπρεπε να περάσω δύσκολους παίκτες για να φτάσω κάπου κοντά στο τέλος. Ο τρόπος που εξελίχθηκε ο τελικός τον καθιστά ακόμα πιο ξεχωριστό, έναν από τους πιο ξεχωριστούς αγώνες στην καριέρα μου».
Για το αν είναι εύκολο ή δύσκολο να είναι εκτός tour και αγώνων:
«Έπαιξε ρόλο και το τέλος που είχα, με τους τραυματισμούς, έπαιζα όλο και λιγότερο. Άρχισα να αποκτώ μια αίσθηση του πως θα είναι η ζωή μου χωρίς αγώνες και προπονήσεις. Ήμουν πολύ έτοιμος γι' αυτό. Όταν τελικά συνέβη, ένιωσα ανακούφιση».
Είναι πολύ πιο εύκολο απ' όσο περίμενα
Ρωτήθηκε και για τους δύο κορυφαίους των τελευταίων χρόνων, Σίνερ και Αλκαράθ, που είναι και τα δύο μεγάλα φαβορί στο τουρνουά:
«Προφανώς είναι φαβορί, αλλά κάθε παίκτης στρέφει την προσοχή του στον επόμενο αντίπαλό του και τίποτα άλλο. Το rivalry τους είναι εξαιρετικό, παίζουν απίστευτο τένις. Ο τελικός του Roland Garros ήταν φοβερός. Αισθάνθηκα πως όλος ο αθλτικός κόσμος παρακολουθούσε εκείνο το 5ο σετ στο Παρίσι. Θα μπορούσε να είχε τελειώσει πιο νωρίς για τον Jannik και τελικά τελείωσε με τον πιο τρελό τρόπο. Ήταν ίσως από τους καλύτερους αγώνες στο άθλημά μας. Μετά συνέχισαν να παίζουν κι άλλους τελικούς μαζί. Όλοι προσπαθούν να συμβαδίσουν μαζί τους και εκείνοι προσπαθούν να ξεφύγουν. Προπονήθηκα λίγο μαζί τους και είναι απίστευτοι. Προφανώς θα καταφέρουν περισσότερα. Ελπίζω να μην έχουν τραυματισμούς».
Για το πως θα αντιμετώπιζε Σίνερ και Αλκαράθ αν έπαιζε σήμερα:
«Είδα στο Wimbledon τον Γκριγκορ (Ντιμιτρόφ) με τον Γιανίκ (Σίνερ) και μου το έκανε εύκολο να φανταστώ πως θα ήταν να ήμουν εγώ, γιατί ο Γκριγκορ παίζει παρόμοια με εμένα. Ήταν από τις πρώτες φορές που σκέφτηκα πως θα ήταν να έπαιζα με τον Γιανίκ σε συνθήκες αγώνα. Όταν είδα τον Γιανίκ κόντρα στον Νόβακ (Τζόκοβιτς) στη Σαγκάη, δεν ένιωσα το ίδιο. Απλά έβλεπα έναν εξαιρετικό αγώνα τένις. Και οι δύο παίζουν πολύ διαφορετικά από εμένα. Όταν βλέπω τον Κάρλος, βλέπω πιο πολλές ομοιότητες ως προς το τι θα κάναμε, στην επιλογή του drop shot, στο ανέβασμα στο φιλέ, νομίζω μας αρέσει να παίζουμε με τους δικούς μας όρους. Πιάνω τον εαυτό μου περισσότερο να μπαίνω στη νοοτροπία του Κάρλος, όταν τον παρακολουθώ».
Σχετικά με το «next best thing», τον Ζοάο Φονσέκα:
«Αυτό που τον κάνει να ξεχωρίζει είναι το forehand, η δύναμή του. Είναι συναρπαστικός, έχει μια πολύ καλή αύρα και επίσης μου φαίνεται συμπαθής ως χαρακτήρας. Τον γνώρισα λίγο στο Laver Cup. Ήταν εντυπωσιακό να τον βλέπεις. Πιστεύω ότι μοιάζει περισσότερο σε μένα, με την έννοια ότι χρειάζεται χρόνο να δουλέψει το παιχνίδι του. Όπως και ο Jannik, στο να ξέρει πότε να ρίχνει ρυθμό και πότε να απελευθερώνει τα χτυπήματά του. Μόλις το καταλάβει αυτό, προφανώς δεν υπάρχει ταβάνι. Θεωρώ πως είναι ένας παίκτης που μπορεί να διεκδικήσει μεγάλα πράγματα».
Για το αν θα έμπαινε ξανά στο tour ως προπονητής:
«Ποτέ μη λες ποτέ. Το ίδιο έλεγε και ο Έντμπεργκ. Αλλά τώρα είμαι πολύ απασχολημένος, έχω 4 παιδιά. Σίγουρα καμία πιθανότητα προς το παρόν!»
Για τα παιδιά του, που παίζουν τένις:
«Παίζουν όλο και καλύτερα, όλο και περισσότερο. Συχνά πηγαίνω μαζί τους στο γήπεδο και παίζω και γω λίγο. Είναι δύσκολο να το κάνεις προτεραιότητα στο πρόγραμμα όταν έχεις τέσσερα παιδιά και τόσα άλλα πράγματα που συμβαίνουν. Είμαι χαρούμενος που παραμένω πολύ ενεργός, απασχολημένος, κάνοντας πολλά αθλήματα.
Το τένις είναι μέρος αυτών. Νιώθω ότι κρατάω πολύ τη ρακέτα. Αν προπονούμαι πολύ μόνος μου; Όχι, καθόλου. Παρόλα αυτά νιώθω ότι παίζω αρκετό τένις. Γι’ αυτό δεν έχω παίξει ακόμη μονά, γιατί δεν έχω κάνει αρκετό από αυτό. Οπότε διπλό, ο Πατ (Ράφτερ) μάλλον νιώθει το ίδιο!»