Για ένα δάχτυλο λαβωμένο

Υπάρχουν περιπτώσεις που 10 λεπτά high quality basketball, αυτό που αρμόζει στον ταλέντο των παικτών του Παναθηναϊκού είναι αρκετό (Ερ. Αστέρας). Υπάρχουν, όμως, και περιπτώσεις που ακόμα και 30 λεπτά masterclass παράστασης, αποδεικνύεται λειψή. Εδώ βάλε δίπλα: Χάποελ!

Στη διαδρομή από το Σεπτέμβριο μέχρι και χθες (2/4), σημειώθηκαν καλές και άσχημες νίκες (αλλά πάντα νίκες), μα και ήττες που πόνεσαν, απογοήτευσαν, εάν εκνεύρισαν. Αυτή στη Σόφια είναι οne of a kind. Το συναίσθημα είναι μονάχα στεναχώρια. Γιατί ο Παναθηναϊκός …το είχε! Γραπωμένο… Σχεδόν σφραγισμένο. Κι όμως, το κερί δεν είχε πήξει ολοκληρωτικά. Και χρειάστηκαν μόνο 9 λεπτά για να λιώσει. Τη στιγμή που η μία πλευρά εφορμούσε και η άλλη …λύγιζε. Δεν κατέρρεε μεν, αλλά λύγιζε. 

Και τώρα θα γίνουν αναλύσεις επί αναλύσεων… Έφταιξε το ένα, έφταιξε το άλλο… Ναι! Ό,τι κι αν έφταιξε, αν ο Ναν είχε ευστοχήσει μόνο σε ένα από τα 4 σουτ που έκανε στο τελευταίο τρίλεπτο, σουτ από αυτά που έχει ευστοχήσει πλείστες όσες φορές στο παρελθόν, η συζήτηση θα είχε άλλο υπόβαθρο. Αστόχησε όμως… Και ο Ναν και ο Παναθηναϊκός. 

Τη στιγμή που οι πράσινοι προηγήθηκαν 80-69, με τον Ναν να κυριαρχεί, τον Οσμάν να ευστοχεί από μακριά, τον Σλούκα να θυμίζει τον εαυτό του πρώτου γύρου όπου ολόκληρη η μπασκετική Ευρώπη έτριβε τα μάτια της με τα ανδραγαθήματα του και τον Σορτς να κάνει μπεγλέρι τον Μίτσιτς, ούτε καν οι παίκτες της Χάποελ δεν πίστευαν ότι μπορούν να το γυρίσουν. Μέχρι που ήρθε εκείνο το τρίποντο ελπίδας και ανακούφισης από τον Μάλκολμ στο τέλος της 3ης περιόδου από το κέντρο, για να στάξει το… πρώτο αίμα. Έστω κι αν εκείνη τη στιγμή δεν ήταν ορατό. Τελικά ήταν. Και με το παραπάνω. 

Για να ακολουθήσουν τα επόμενα 9 λεπτά της αποσύνθεσης. 

Έφταιξε η άμυνα, ή απέτυχε η επίθεση; Ένα ερώτημα σαν το προαιώνιο, ή κότα έκανε το αυγό, ή το αυγό την κότα. Πολλές φορές ακόμα και οι προπονητές είναι δύσκολο να απαντήσουν σε αυτό. Κι εκεί είναι που μπαίνουν οι αριθμοί. 

Πάμε να δούμε αναλυτικά: 

Στο παρακάτω πίνακα απεικονίζεται η στατιστική εικόνα του Παναθηναϊκού σε πόντους που δεχόταν ανά κατοχή στα πρώτα τρία πρώτα δεκάλεπτα και στο τελευταίο

	AMYNA: ΠΟΝΤΟΙ ΑΝΑ ΚΑΤΟΧΗ 1' - 30'	AMYNA: ΠΟΝΤΟΙ ΑΝΑ ΚΑΤΟΧΗ 30' -40'
Spot up	0.800	1.500
PNR Handler	1.077	1.333
PNR Man	1.143	2.00
ISO	1.667	0
Hand off	1.500	0
Off Screen	0.750	0
Cut	2.00	0

Στην τελευταία περίοδο, η αναχαίτιση του Spot Up σουτ των Ισραηλινών κατέρρευσε. Από το 0.800 μέχρι το 30’, εκτοξεύτηκε στο 1.500 πόντους ανά κατοχή. Απίθανο νούμερο. Περίπου το ιδιο συνέβη και σε καταστάσεις όπου μετά το Pick N’ Roll επιτέθηκε ο roller (ο ψηλός). Σημαντική αύξηση παρατηρείται και στους πόντους ανά κατοχή του χειριστή μετά το pick n’ roll. 

Λεπτομέρεια: Ενώ μέχρι το 30’ η Χάποελ επιτίθεται με διαφορετικούς τρόπος έχοντας στο παιχνίδι της και off ball καταστάσεις, στα τελευταία 10 λεπτά επιμένει μονάχα σε μία επίθεση: Pick N’ Roll απ’όπου θα εκτελέσει ο χειριστής, ο ψηλός, ή θα βρεθεί ένα Spot Up. Τίποτα άλλο. Ούτε Iso, που πόνεσε τους πράσινους στο πρώτο μέρος, ούτε hand off, ούτε αναζήτηση κοψιμάτων… 

Θα επιστρέψουμε…

Στο διάστημα αυτό ο Δημήτρης Ιτούδης πήρε μία απόφαση που έμελλε να είναι καθοριστική, τόσο για την άμυνα της ομάδας του, όσο και για την επίθεση…

Σε όσο διάστημα έπαιξε ο Σέρβος γκαρντ, οι πράσινοι, στην άμυνα, τον είχαν αλαλιάσει. Στις 9 κατοχές που ο ίδιος ήταν ο primary defender, ο Παναθηναϊκός, είτε με τον Σλούκα, είτε με τον Σορτς σκοραρε με το υπερβολικό 1.556 ποντους/κατοχή πάνω του. Με λίγα λόγια ο Σέρβος δεν έκοψε ούτε με ..βαλέ, έστω κι αν στην επίθεση είχε καλή παρουσία. 

Το σχήμα με Τζόουνς, Μπλέικνι, Μπράιαντ, Μάλκολμ και Οντιάσε (ή Οτούρου), …πλήρωσε. Αδρά! Και στην άμυνα, αλλά και στην επίθεση. 

Τα formation των επιθέσεων της Χάποελ είχαν δύο βασικούς στόχους: Τον Σλούκα ως primary defender του Pick N' Roll και τον Ναν ως τον παίκτη που μετά το rotation θα χρειαστεί να τρέξει στο close out. 

Δύο από αυτά τα formation, όταν…

1. Η Χάποελ έπαιζε πλαϊνό Pick N Roll με τη γωνία της ίδιας πλευράς να είναι άδεια (κυρίως σε transition)

2. Όταν, μετά το pick ο ψηλός ρoλάρει στην πλευρά που βρισκόταν ο ένας συμπαίκτης του που έκανε ταυτόχρονη κίνηση από τη γωνία προς τις 45 μοίρες, μία κίνηση που ονομάζεται shake, εξ ού και το Shake Pick n Roll

…ανέδειξαν όλα τα προβλήματα των πράσινων στην PIck N’ Roll άμυνα. 

Κάπως έτσι πέτυχε ο Οντιάσε όλους τους πόντους του, κάπως έτσι βρήκε καλά Spot Up σουτ η ομάδα του Ιτούδη. 

Παράλληλα με τις (πολύ) καλύτερες αποστάσεις που είχε η Χάποελ σε αυτό το διάστημα, ο Παναθηναϊκός υποχώρησε ενεργειακά και τακτικά. 

Μέχρι το 35’ Λεσόρτ και Φαρίντ, είτε με hedge είτε με drop άμυνες ήταν αδύνατον αν περιορίσουν τις λόμπες, ενώ ο παίκτης που μάρκαρε τον χειριστή (Σλούκας ή Οσμάν σε κάποιες περιπτώσεις), δεν είχαν την απαιτούμενη ενέργεια να κάνουν τη ζωή του πιο δύσκολη. 

Ο Παναθηναϊκός είναι πολύ κακή ομάδα στην αναχαίτιση του PNR κι αυτό είναι γνωστό. Του έλειψε όμως, ακριβώς εκείνη τη στιγμή και ο άνθρωπος με τον σπασμέν δάχτυλο. Ο Τζέριαν Γκραντ. Ο καλύτερος on ball αμυντικός των πράσινων ήταν κάπου τριγύρω με πολιτικά, όταν ο Σλούκας είχε ανάγκη από μερικές ανάσες για να ασκήσει μεγαλύτερη πίεση και να βγάλει από τις γωνίες τον χειριστή. Αν ο Γκραντ ήταν παρών, ο Παναθηναϊκός θα είχε στήσει καλύτερο ανάχωμα. Αλλά δεν ήταν. Και η Χάποελ το εκμεταλλεύτηκε.

Όταν ο Αταμάν αποφάσισε να πάει με (όχι small, μα) light πεντάδα (Χουάντσο και Ντέιβις στους ψηλούς) με τον Ισπανό να παίζει κανονική, ενεργητική hedge out άμυνα, το μομέντουμ είχε ήδη αλλάξει. Τα σουτ του Ναν (στα οποία συνήθως δεν αστοχεί), του Οσμαν, του Ντέιβις δεν βρήκαν στόχο, η Χάποελ χτύπησε στα πόδια Σλουκα και Ναν και η ήττα ήταν το μοιραίο αποτέλεσμα. 

Ο Παναθηναϊκός έχει ακόμα ελπίδες για το πλεονέκτημα, αλλά αν υποστεί μία ήττα στις τρεις αγωνιστικές που απομένουν τα play in είναι η μοναδική διέξοδός του. Αλλά όπως έχει αναφερθεί δεκάδες φορές, έχει το ταλέντο για να προσπεράσει κάθε εμπόδιο. Οταν παίζει 40 όμως… Ούτε 10, ούτε 30. Δε φτάνουν πια!