Ο Αλέξης Σαββόπουλος γράφει για το θέμα του Βασίλη Τολιόπουλου και την πιθανότητα αυτός να επιστρέψει στη Θεσσαλονίκη, είτε για τον Άρη, είτε για τον ΠΑΟΚ.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Το φετινό καλοκαίρι διανύουμε αναμφίβολα την μπασκετική αναγέννηση της Θεσσαλονίκης, τα ίχνη της οποίας είχαν αρχίσει δειλά-δειλά να φαίνονται από το περασμένο καλοκαίρι, όταν τα ηνία του Άρη ανέλαβε ο Ρίτσαρντ Σιάο. Μόλις έναν χρόνο μετά, οι εξελίξεις είναι ραγδαίες και οι αλλαγές κατακλυσμιαίες, αφού στο παιχνίδι μπήκε δυναμικά και ο έτερος μεγάλος της πόλης, ο ΠΑΟΚ, με την παρουσία ενός πολύ ισχυρού οικονομικού παράγοντα που ακούει στο όνομα Τέλης Μυστακίδης.
Ο ερχομός του Βασίλη Σπανούλη στον Άρη, μαζί με ένα σωρό αξιόλογους παίκτες, οι περισσότεροι εκ των οποίων άφησαν την Ευρωλίγκα για να παίξουν στο EuroCup, όπως οι Ντιμιτρίεβιτς, Γιόβιτς, Μόργκαν, Μπιρτς, και οι πολύ σημαντικές προσθήκες των Όσμαν, Καλάθη και Γκρέι στον ΠΑΟΚ, που επίσης επένδυσε σε έναν πολύ καλό προπονητή, τον Τρινκιέρι, αρχίζουν να δημιουργούν την αίσθηση ότι το δίπολο Ολυμπιακός–Παναθηναϊκός θα αντιμετωπίσει από τη νέα σεζόν πολύ ισχυρό ανταγωνισμό από τις δύο ομάδες της Θεσσαλονίκης.
Καλό για το άθλημα, ελκυστικό για το κοινό, που ήδη αδημονεί για τις κόντρες των «αιωνίων», ελπιδοφόρο για τις ΚΑΕ όσον αφορά τα έσοδα που θα έρθουν από την κατακόρυφη αύξηση του ενδιαφέροντος. Και αν στην Αθήνα είναι κάτι σύνηθες, για τη Θεσσαλονίκη αποτελεί την αναβίωση μιας κατάστασης που είχαμε να ζήσουμε πάνω από 30 χρόνια. Καλώς την κι ας άργησε…
Το ενδιαφέρον είναι ήδη μεγάλο, αλλά αυτός που έρχεται να βάλει το κερασάκι στην κόντρα που υποβόσκει πριν καν αρχίσει η σεζόν είναι ο Βασίλης Τολιόπουλος και η πιθανότητα, μετά τον Όσμαν, να μετακομίσει κι αυτός στον ΠΑΟΚ του Μυστακίδη. Αν ήταν οποιοσδήποτε άλλος, ΟΚ. Δεν έχασε η Βενετιά βελόνι. Καλός και σούπερ παίκτης ο Όσμαν, αλλά, συμπαθάτε με, ούτε για να πέφτουν οι φίλοι του Άρη από τα μπαλκόνια είναι ούτε, φυσικά, για τόσα χρήματα. Πρόκειται για νούμερα πέρα από κάθε μπασκετική λογική, που έχουν να κάνουν με άλλα πράγματα, τα οποία αφορούν τις εσωτερικές έριδες Σαββίδη–Μυστακίδη στον ΠΑΟΚ και δεν πρέπει για κανέναν λόγο να απασχολούν τον Άρη.
Με τον Τολιόπουλο, όμως, πρόκειται για κάτι άλλο και γι’ αυτό η συζήτηση έχει φουντώσει. Είναι κάτι παραπάνω από αγωνιστικό. Ακουμπά στο συναίσθημα και στη σχέση που σφυρηλατήθηκε μεταξύ του παίκτη και του Άρη την τριετία που φόρεσε τα κιτρινόμαυρα. Είναι από τους λίγους αθλητές που τα τελευταία χρόνια αγαπήθηκαν τόσο και ταυτίστηκαν με τον σύλλογο. Όπως, βέβαια, ευεργετήθηκε και η δική του καριέρα από αυτή τη σχέση. Είναι λογικό, λοιπόν, τυχόν επιστροφή του στη Θεσσαλονίκη για τον ΠΑΟΚ να δοκιμάσει αυτή τη σχέση και να την κλονίσει. Παράλληλα, η μεταγραφή του μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τον αντίπαλο ως λάφυρο σε έναν… πόλεμο που είναι και επικοινωνιακός.
Όλα τα παραπάνω είναι και ο λόγος για τον οποίο ο Άρης προτίθεται να κάνει την κίνησή του, εφόσον ο Παναθηναϊκός τον παραχωρεί. Με μια μικρή παρέκκλιση από το πλάνο που έχουν εκπονήσει οι κιτρινόμαυροι, αφού είναι ήδη «γεμάτοι» στην περιφέρεια με την προσθήκη και του Γιόβιτς, καθώς και από το διαθέσιμο μπάτζετ, προσφέροντας 4 εκατομμύρια ευρώ στον παίκτη για τρία χρόνια και ένα εκατομμύριο ευρώ στον Παναθηναϊκό.
Ο Άρης το φετινό καλοκαίρι αναβλύζει μπάσκετ στο εσωτερικό του και κινείται απολύτως μεθοδικά, βάσει ενός πλάνου που προβλέπει κατανεμημένους ρόλους για τους αθλητές που ήρθαν ή θα έρθουν, βλέπε Ρόμπινσον-Ερλ, συγκεκριμένη στόχευση για το μπάσκετ που πρέπει να υπηρετηθεί και βασίζεται ελάχιστα στον εντυπωσιασμό. Κανείς δεν θα πει όχι στην προσθήκη του Τολιόπουλου. Το αντίθετο. Θα φουσκώσει ακόμη περισσότερο την αυτοπεποίθηση του κλαμπ και θα κάνει τον Σπανούλη, που έχει και εξαιρετική σχέση με τον αθλητή, τον πιο ευτυχισμένο προπονητή.
Ο Άρης δεν πρέπει, και δεν θα το κάνει σε καμία περίπτωση, να συρθεί σε ένα παιχνίδι εντυπωσιασμού, σαν να παίρνει μέρος σε δημοπρασία. Οφείλει να μείνει πιστός στο πλάνο του. Στο σχέδιό του, που σε μεγάλο βαθμό εξελίσσεται όπως είχε σχεδιαστεί, με μία-δύο εκκρεμότητες, όπως αυτή του Νουά για παράδειγμα, και με την ισχυρή πεποίθηση ότι δημιουργείται μια ανταγωνιστική ομάδα, η οποία θα μπει στο παρκέ για να… χτυπήσει το EuroCup, να ανοίξει την πόρτα της EuroLeague και να μειώσει το… gap από τους δύο της Αθήνας. Όλα τα άλλα είναι επικοινωνιακά και, μόλις αρχίσει η μάχη στα παρκέ και στον βαθμολογικό πίνακα, θα ξεχαστούν…
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
