Για τον Άρη το σημαντικό είναι τι θα κάνει το καλοκαίρι

Ο Άρης οδηγήθηκε σε μια ακόμη αλλαγή προπονητή, την 3η στη σεζόν με την ελπίδα να σώσει τα προσχήματα και να κάνει μια τελευταία προσπάθεια μήπως και προλάβει να μαζέψει τη διαφορά από την 5η θέση, αφού πρώτα κατοχυρώσει την παρουσία του στα πλέι οφ για τις θέσεις 5-8.

Η επιλογή Γρηγορίου προκρίθηκε ως η καταλληλότερη για τα μόλις δέκα παιχνίδια που απομένουν ελπίζοντας ότι θα τα πάει έστω και λίγο καλύτερα από τον προκάτοχο του. Ο ίδιος δεν έχει να χάσει κάτι. Μόνο να κερδίσει αφού δεν πρόκειται να τον κατηγορήσει κανείς για λάθη στα οποία δεν φέρει καμία ευθύνη. Οτι παραπάνω πετύχει θα το πιστωθεί κιόλας και η ομάδα θα τελειώσει με κάποια αξιοπρέπεια τη χρονιά.αν έρθει και η 5η θέση μάλιστα τότε θα μιλάμε για τζακ ποτ.

Δειλά -δειλά, απότοκο του χαμηλού ενδιαφέροντος που υπάρχει στις τάξεις των οπαδών του Άρη για το υπόλοιπο της σεζόν( αποτυπώθηκε ξεκάθαρα στο άδειο γήπεδο με την Κηφισιά), η κουβέντα μετατοπίζεται στα μελλούμενα. Στο τι θα γίνει το καλοκαίρι όταν με το καλό ολοκληρωθεί η φετινή σεζόν. Όποια και αν είναι η κατάληξη της. Τι αποφάσεις θα παρθούν σε όλα τα επίπεδα. Αν θα υπάρξει διοικητική αλλαγή και αν όχι ποιο μοντέλο θα ακολουθηθεί από την υπάρχουσα  αφού καθίσταται προφανές ότι αυτό που επιλέγεται τα τελευταία χρόνια και ιδίως από το 2022 και εντεύθεν δεν αποδίδει. Το αντίθετο μάλιστα. 
Η ομάδα συνεχώς φθίνει, δεν πετυχαίνει ούτε τους μίνιμουμ στόχους της ή τους πετυχαίνει με δυσκολία και σίγουρα δεν προοδεύει. Άρα έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον αν το club έχει τη διάθεση να διδαχθεί από τα παθήματα ακολουθώντας ένα διαφορετικό αγωνιστικό μοντέλο. 

Οι δύο σημαντικοί παράγοντες

Σε μεγάλο βαθμό αυτό θα εξαρτηθεί από δυο σημαντικούς παράγοντες. Καταρχάς ποιος προπονητής θα επιλεγεί. Σε ποιον θα ανατεθεί δηλαδή η αγωνιστική αναδιοργάνωση. Με γνώμονα τι ποδόσφαιρο θέλει να παίξει η ομάδα και αν ο προπονητής μπορεί να το υποστηρίξει. Και αν ναι, να στηριχτεί και να του δοθούν όλα τα εφόδια που θα χρειαστεί. 

Επιπρόσθετα, καθόλου ελάσσονος σημασίας δεν είναι η καλύτερη αξιοποίηση του Ρουμπέν Ρέγες. Ο τεχνικός διευθυντής του Άρη φέτος είχε ελάχιστη έως καθόλου συμμετοχή στην επιλογή των τριών προπονητών, δεν είχε εξ ολοκλήρου το κομμάτι της επιλογής των παικτών παρά μόνο ένα κομμάτι της και αρκέστηκε σε κάποιες λύσεις συμβολαίων και παραχωρήσεις ποδοσφαιριστών (Ντιαντί, Μόντσου πχ). Θα περίμενε κανείς περισσότερα από ένα στέλεχος που ήρθε από ένα από τα καλύτερα πρωταθλήματα της Ευρώπης και πληρώνεται αδρά. Ειδάλλως η παρουσία του συν τω χρόνω θα απαξιωθεί. 

Η εμπειρία δυστυχώς δεν αφήνει και πολλά περιθώρια ότι θα υπάρξει η πολυπόθητη αλλαγή ρότας και για αυτό το λόγο τα φώτα είναι στραμμένα στις προσπάθειες που καταβάλει το νέο ΔΣ του ερασιτέχνη ώστε να βρει τον… ποδοσφαιρικό Ρίτσαρντ Σιάο.