H δικαίωση των Αγγελόπουλων: Οι μεγάλες επενδύσεις τους οδήγησαν τον Ολυμπιακό στην EuroLeague

Ήταν δίκαιο και έγινε πράξη! Ο Ολυμπιακός, επικράτησε της Ρεάλ Μαδρίτης στον μεγάλο τελικό της EuroLeague και κατέκτησε το τέταρτο ευρωπαϊκό τρόπαιο στην ιστορία του! Μια μεγάλη βραδιά για τον οργανισμό και για τον σύλλογο, που έπειτα από 13 χρόνια σκαρφαλώνει ξανά στην κορυφή του βάθρου της Ηπείρου. Όπως έπρεπε να γίνει, βάσει της εικόνας στο Final Four.

Ωστόσο, το επίτευγμα δεν είναι μόνο συλλογικό αλλά και τρόπον τινά... προσωπικό. Ένας αγώνας δυο προσώπων, ο οποίος δικαιώθηκε έπειτα από μεγάλους κόπους και υπερβάσεις σε οικονομικό και διοικητικό επίπεδο. Ο λόγος γίνεται για τους ιδιοκτήτες της «ερυθρόλευκης» ΚΑΕ. Τον Παναγιώτη και τον Γιώργο Αγγελόπουλο!

Οι υπερβάσεις τους έκαναν τον Ολυμπιακό πρωταθλητή Ευρώπης

Η φετινή χρονιά, είχε έναν χαρακτήρα... μονόδρομου για τον Ολυμπιακό. Δεν υπήρχε κάτι άλλο για την ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα στον ορίζοντα, πέραν της κατάκτησης της EuroLeague! Και οι αδερφοί Αγγελόπουλοι, έκαναν τα πάντα για να τη φέρουν σε θέση να διεκδικήσει τον στόχο αυτό, με όλες τις αξιώσεις!

Παναγιώτης και Γιώργος Αγγελόπουλος, έβαλαν... βαθιά το χέρι στην τσέπη αυτή τη χρονιά. Κάνοντας τα «ψώνια» του καλοκαιριού αλλά και μέσα στη σεζόν, με στόχο να οδηγήσουν τον Ολυμπιακό στην EuroLeague. Έφεραν τον Τάισον Γουόρντ από την Παρί, πήραν «πακέτο» από το NBA τον Μόντε Μόρις. Υπερέβαλαν εαυτό μεσούσης της σεζόν για να εξασφαλίσουν τις υπηρεσίες του Ταϊρίκ Τζόουνς από την Παρτίζαν και να εφοδιάσουν το ρόστερ τους με κάθε δυνατό και αδύνατο τρόπο. Έτσι ώστε, να μη λείπει το οτιδήποτε από τον προπονητή. Να είχε λύσεις για κάθε συνθήκη και κάθε ανάγκη που θα εμφανιζόταν.

Έδωσαν ότι είχαν και δεν είχαν για να «στέψουν» το πάθος τους. Για να δώσουν και να χαρίσουν στον Ολυμπιακό, την EuroLeague που τόσο είχε ανάγκη σαν οργανισμός. Και στο τέλος της ημέρας, στο τέλος μιας χρονιάς με τα πάνω και τα κάτω της, η δικαίωση των κόπων τους ήρθε, μέσω της... βαρύτιμης κούπας. Επομένως, σίγουρα μπορούμε να πούμε πως πρόκειται για μια προσωπική δικαίωση. Και όχι μονάχα συλλογική.