Η αχίλλειος πτέρνα του Αρη έχει όνομα: Αμυνα!

Αν υπάρχει ένα στοιχείο που εξελίσσεται στην «αχίλλειο πτέρνα» του φετινού Άρη, αυτό είναι αναμφίβολα η αμυντική του λειτουργία. Και αν για ένα μικρό διάστημα υπήρξε η αίσθηση ότι οι «κιτρινόμαυροι» είχαν αρχίσει να βρίσκουν ισορροπία στα μετόπισθεν, η εικόνα στη Λιβαδειά ήρθε να επαναφέρει με τον πιο ηχηρό τρόπο το πρόβλημα στην επιφάνεια.

Ο Άρης εκτέθηκε σε πολλές περιπτώσεις στην εκτός έδρας αναμέτρηση με τον Λεβαδειακό και δέχθηκε τρία γκολ από μια ομάδα που στις πρώτες οκτώ αγωνιστικές της Stoiximan Super League δεν είχε καταφέρει να βρει δίχτυα! Ένα στατιστικό που αποτυπώνει με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο την ανασταλτική αδυναμία της ομάδας και την ευκολία με την οποία επιτρέπει στους αντιπάλους της να δημιουργούν και να εκμεταλλεύονται τις ευκαιρίες τους.

Μετά και τα τρία γκολ της Λιβαδειάς, το παθητικό του Άρη έφτασε τα 17 τέρματα στο πρωτάθλημα, επίδοση που τον φέρνει στην τελευταία θέση της σχετικής κατάταξης, μαζί με Καλαμάτα, Αστέρα Τρίπολης και Παναιτωλικό. Πρόκειται για έναν αριθμό που δεν αφήνει πολλά περιθώρια παρερμηνειών και αναδεικνύει το μέγεθος του προβλήματος.

Την ίδια στιγμή, υπάρχει και η επιθετική διάσταση της προβληματικής εικόνας. Ο Άρης δεν κατάφερε για τέταρτη φορά φέτος να σκοράρει, μετά από ένα διάστημα στο οποίο είχε πετύχει οκτώ γκολ σε τρεις αναμετρήσεις. Είχε προηγηθεί η αφλογιστία απέναντι σε ΠΑΟΚ, Ηρακλή και ΑΕΚ (δυο ήττες και μια ισοπαλία ο απολογισμός σε αυτά τα παιχνίδια), γεγονός που δείχνει ότι το γκρουπ δεν έχει καταφέρει να αποκτήσει σταθερότητα ούτε στο δημιουργικό κομμάτι.

Το μεγαλύτερο, ωστόσο, ζήτημα βρίσκεται στις διαθέσιμες λύσεις για την αμυντική γραμμή. Στο κέντρο της άμυνας, οι επιλογές είναι περιορισμένες, καθώς με τον τραυματισμό του Ματάρ, ο προπονητής καλείται ουσιαστικά να στηριχθεί στους Σούταλο και Φαμπιάνο, χωρίς να υπάρχει το απαραίτητο βάθος για εναλλακτικές λύσεις και ανάσες. Αντίστοιχα, προβληματισμός υπάρχει και στα άκρα της άμυνας, όπου και εκεί οι επιλογές είναι περιορισμένες και δεν προσφέρουν την απαιτούμενη ευελιξία.

Συνολική η ευθύνη της άμυνας

Ωστόσο, θα ήταν λάθος να περιοριστεί η συζήτηση αποκλειστικά στην αμυντική τετράδα και στα πρόσωπα που την απαρτίζουν. Η αμυντική λειτουργία μιας ομάδας δεν αποτελεί υπόθεση μόνο των τεσσάρων αμυντικών, αλλά συνολικά της ενδεκάδας και, ευρύτερα, ολόκληρου του γκρουπ. Η πίεση ψηλά, οι αποστάσεις μεταξύ των γραμμών, οι επιστροφές, η αλληλοκάλυψη και η αντίδραση στην απώλεια της μπάλας είναι στοιχεία που καθορίζουν τη συνολική ανασταλτική συμπεριφορά. Επομένως, η βελτίωση δεν μπορεί να προκύψει μόνο από ατομικές διορθώσεις στην άμυνα, αλλά απαιτεί συνολική δουλειά.

Σε αυτό το κομμάτι θα χρειαστεί να εστιάσει ιδιαίτερα ο προπονητής του Άρη, αξιοποιώντας και την επόμενη διακοπή του πρωταθλήματος, η οποία ακολουθεί μετά την αναμέτρηση με τον Παναιτωλικό. Θα είναι μια σημαντική ευκαιρία για να δουλευτούν οι αμυντικές αποστάσεις, η συνοχή και η λειτουργία της ομάδας ως σύνολο, προκειμένου να διορθωθούν αδυναμίες που επαναλαμβάνονται και κοστίζουν βαθμούς, καθώς τα 17 γκολ παθητικό αποτελούν ένα καμπανάκι κινδύνου και ανασταλτικό παράγοντα στην προσπάθεια της ομάδας της Θεσσαλονίκης να υλοποιήσει τους φετινούς της στόχους.