Η αμυντική προσαρμογή του Παναθηναϊκού, που χάρισε ένα Κύπελλο
Η κατάκτηση του Κυπέλλου από τον Παναθηναϊκό δε στηρίχθηκε αποκλειστικά και μόνο σε μία απόφαση. Μία νίκη, ένας τίτλος, κάθε επιτυχία είναι ένας συνδυασμός δεδομένων, χειρισμών, αποφάσεων, ένα παζλ από δεκάδες μικρές και μεγάλες λεπτομέρειες.
Στην πραγματικότητα ο θρίαμβος του Παναθηναϊκού επί του Ολυμπιακού στην Κρήτη βρίσκει τις πρώτες ρίζες του στα γεγονότα που συνέβησαν μετά την ήττα από τον Κολοσσό.
Η συζήτηση του Χολμς με τον Σλούκα και η εικόνα που είχε ο Αμερικάνος στον τελικό μετά από αυτή, ήταν ένα από αυτά τα γεγονότα.
Πέραν των παικτών, όμως, προσαρμογές για την αντιμετώπιση του αιωνίου αντιπάλου, έκαναν και οι προπονητές.
Μελέτησαν ενδελεχώς τις αναμετρήσεις με τον Ολυμπιακό της φετινής σεζόν και διαπίστωσαν κάτι, που αποφάσισαν να διαφοροποιήσουν. Μια απόφαση που εν τελει εγκλώβισε τους Ερυθόλευκους και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην έκβαση του αγώνα.
Το τεχνικό τιμ των πράσινων, διαπίστωσε ότι σε προηγούμενα ματς, η αντιμετώπιση του Pick n’ Roll ήταν πολλές φορές περισσότερο επιθετική απ’οσο θα έπρεπε. Και έκρινε ότι δεν χρειάζεται κάτι τέτοιο, διότι με αυτή την αντιμετώπιση, οι χειριστές του Ολυμπιακού είτε δημιουργούσαν ρήγματα περνώντας με ντρίμπλα, είτε εκμεταλλεύονταν τις αργές περιστροφές.
Ο στόχος ήταν να μην επαναληφθεί κάτι τέτοιο…
Και ναι… Στην Κρήτη ο Παναθηναϊκός ήταν εξαιρετικός στην επίθεση του…
- Βρήκε νέα διάσταση στον παιχνίδι του με τον Χέις Ντέιβις και το Post Up παιχνίδι΄του.
- Εκμεταλλεύτηκε την αδυναμία του Ολυμπιακού να αμυνθεί, ειδικά σε σχήματα με τον Μήτογλου και τον Ντέιβις στην ίδια πεντάδα.
- Δούλεψε πάρα πολύ για να έχει σωστές αποστάσεις
Αλλά…
Ίσως τον πιο κομβικό ρόλο διαδραμάτισε η αλλαγή στην άμυνα Pick n’ Roll από τον Χολμς κατά βάση, αλλά και από τον Μήτογλου. Στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων το αντιμετώπισε με πιο παθητικό τρόπο (drop) κάτι που είχε ως αποτέλεσμα να μη δεχθεί φάσεις από PNR, να μη γίνει collapse στην άμυνά του και οι περιστροφές, όποτε χρειάστηκε, να γίνουν με το σωστό τρόπο. Ειδικά ο Χολμς, ήταν τακτικά άρτιος και η δική του τοποθέτηση συχνά πυκνά απαγόρευε από τους γκαρντ του Ολυμπιακού να απειλήσουν.
Με λίγα λόγια, ο εγκεφαλικός τρόπος που ο Χολμς έπαιξε στην άμυνα, τα σωστά rotation από Ναν, Ρογκαβόπουλο (και Σλούκα), και η εξαιρετική πίεση στον Βεζένκοφ (με τον Ντέιβις κυρίως, αφού ο Χουάντσο δεν είναι κατάλληλος για τέτοια άμυνα over play) ήταν ο καταλύτης.
Γιατί ο Ολυμπιακός, χωρίς ρήγματα με ντρίμπλα, χωρίς miss matches, χωρίς γρήγορη κυκλοφορία της μπάλας, δεν βρήκε τρόπο να βάλει εύκολα τη μπάλα στο καλάθι.
Σπάνια βρήκε αβαντάζ μετά από σκριν, on ή off ball, οι γκαρντ του ήταν πάρα πολύ διστακτικοί, το κάθετο παιχνίδι έλειψε, το οριζόντιο κυριάρχησε (χωρίς οφέλη όμως) και ο Παναθηναϊκός έφτασε στη νίκη. Από την άμυνά του, και όχι από την επίθεση.
Φυσικά δεν ήταν μόνο αυτό, μα και πολλά άλλα…
Στο βίντεο που ακολουθεί, γίνεται η ανάλυση όλων αυτών που προαναφέρθηκαν