Η δουλειά για τον Παναθηναϊκό «έγινε», γιατί ό,τι πληρώνεις... παίρνεις (και) στους φορ
Ο Κώστας Γουλής γράφει για το τρομερά δύσκολο διπλό πρόκρισης του Παναθηναϊκού στη Σόφια που έβγαλε χαρακτήρα, αλλά και προβλήματα.
Καλοκαιρινά προκριματικά και... Παναθηναϊκός δεν συνδυάζονται ποτέ με «εύκολα» βράδια. «Νόμος», άτυπος, αλλά «νόμος» τα τελευταία καλοκαιρία για τους «πράσινους» είτε έχουν απέναντί τους τη Μαρσέιγ, τη Λανς και τη Σαχτάρ, είτε την Πάκσι και την ΤΣΣΚΑ 1948. Το θέμα -όπως λέει και κάθε σοβαρός προπονητής- σ’ αυτές τις ψυχοφθόρες διαδικασίες είναι να καταφέρνεις να παίρνεις αυτό που θέλεις και να γίνεται η «δουλειά».
Στο «Vasil Levski» της Σόφιας αυτή η «δουλειά» έγινε για τον Παναθηναϊκό, με ζόρι, πολύ ζόρι, και στην παράταση απέναντι σε έναν πολύ σκληραγωγημένο αντίπαλο, πρώτον διότι οι «πράσινοι» ήταν όσο «ζόρικοι» χρειαζόταν ειδικά και στα σημεία που δεν τους «πήγαινε» το ματς και δεύτερον, διότι σ’ αυτή τη ζωή ότι πληρώνεις... παίρνεις. Κι ο Παναθηναϊκός πληρώνει 5,6 εκατ. ευρώ ετησίως για να διαθέτει στο δυναμικό του τέσσερις πολύ καλούς και διαφορετικού τύπου και χαρακτηριστικών επιθετικούς (Ντέσερς, Λιβάι Γκαρσία, Τεττέη και Ραστόντερ) οι οποίοι μπορούν να του κάνουν τη ζωή πιο «εύκολη», ακόμη και μέσα απ’ τις πιο δύσκολες διαδικασίες.
Μεγάλη η δικαίωση του Τζέικομπ Νίστρουπ που αποφάσισαν μαζί με τον Στέφανο Κοτσόλη να «τρέξουν» το θέμα της μεταγραφής του Λιβάι Γκαρσία δύο μέρες νωρίτερα, προκειμένου να προλάβει να τον δηλώσει ο Παναθηναϊκός στα δύο παιχνίδια με την ΤΣΣΚΑ 1948 και πολύ περισσότερο για τη ρεβάνς της Σόφιας, με δεδομένο ότι ο Ανδρέας Τεττέη είχε «θέμα» με τη λοιμώδη μονοπυρήνωση.
Ακόμη μεγαλύτερη η δικαίωσή του να «βάλει» στην ευρώ-λίστα έναν γύρο νωρίτερα και τον Σίριλ Ντέσερς, ο οποίος περίμενε καρτερικά σαν αγρίμι την επιστροφή του στη δράση μετά από 8 μήνες κι εκείνο το ματς με τον Βόλο στη Λεωφόρο (14/12/2025), όπου είχε κάνει... πάρτι μέσα σε ένα μισάωρο με γκολάρα και με κερδισμένο πέναλτι.
Το ένστικτο του Τζέικομπ Νίστρουπ
Και βεβαίως στο τέλος δικαιώθηκε και το ένστικτο του Δανού τεχνικού που έλεγε μέσα του πως η συνθήκη της ρεβάνς χρειαζόταν «μέσα» τον Λιβάι απ’ την αρχή. Κι ο επιθετικός απ’ το Τρινιντάντ & Τομπάγκο επιβεβαίωσε την επιλογή του προπονητή του με ένα καταπληκτικό γκολ που είχε απ’ την κορφή ως τα νύχια την υπογραφή του. Κλέψιμο ψηλά, κίνηση προς την περιοχή, πλασεδάρα με το αριστερό τέρμα γωνία και το 1-0 την στιγμή που έπρεπε, για να πάρει προβάδισμα και ψυχολογία ο Παναθηναϊκός.
Το τελευταίο δεκάλεπτο της κανονικής διάρκειας είναι παράδειγμα προς... αποφυγήν κι έδειξε πως σε κάποια πράγματα ο Παναθηναϊκός θέλει ακόμη πολύ δουλειά. Σε 2-3 σημεία που η άμυνα θα έπρεπε να «φάει» την μπάλα, κράτησε την ΤΣΣΚΑ 1948 γύρω απ’ την περιοχή και οι Βούλγαροι τιμώρησαν στο 87’ την (μία και μοναδική) στιγμή που έβγαλε παθητικότητα το αμυντικό πλάνο των «πράσινων»
Θέλουν δουλειά αυτά τα «νεκρά» διαστήματα των «πράσινων», αλλά αυτό θα έρθει μέσα απ’ τη δουλειά κι ο Νίστρουπ θα το «βρει».
Ο καλύτερος εκτελεστής μετά τον Μπεργκ
Στην παράταση ο Παναθηναϊκός έβγαλε την στιβαρότητα που έπρεπε να καταθέσει μέσα στο γήπεδο, οι αλλαγές του έδωσαν πολλά πράγματα τούτη τη φορά και στο 94’ ήρθε η στιγμή που έκρινε και την πρόκριση. Με έναν τρόπο πέρα για πέρα ποδοσφαιρικό και τόσο όμορφο αλήθεια. Τρομερός ο συνδυασμός του Γιάγκουσιτς με τον Κυριακόπουλο και ο Ντέσερς στη θέση που έπρεπε για να την στείλει στα δίχτυα και να φωνάξει «κύριοι, επέστρεψα».
Το έχω πει και το έχω γράψει πολλές φορές στο παρελθόν, αδιαφορώντας για το πώς το βλέπουν ορισμένοι: Ο Σίριλ Ντέσερς είναι μετά τον μεγάλο Μάρκους Μπεργκ ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ εκτελεστής επιθετικός που έχει αποκτήσει ο Παναθηναϊκός την τελευταία δεκαετία. Πέρσι, με τους ρημαδοτραυματισμούς του και την απίστευτη γκίνια του (αλήθεια ρε φίλε ΔΕΝ «ΥΠΗΡΧΑΝ» οι δύο τραυματισμοί του) δεν το καταλάβαμε, δεν τον χαρήκαμε, όσο θα έπρεπε... Φέτος, καλά να είναι το παλικάρι, την υγειά του να έχει και θα δούμε πολλά και ωραία απ’ τον διεθνή Νιγηριανό φορ.
Καλό (όσο κι αγχωτικό) φινάλε και σ’ αυτή τη σειρά και τώρα άλλο ένα βήμα απέναντι (λογικά) στηΧράντετς για να μπει ο Παναθηναϊκός στη League Phase του Conference League και να επιτευχθεί ο πρώτος μεγάλος στόχος της σεζόν. Προχωράμε...