Η ευκαιρία του Γρηγορίου, οι προϋποθέσεις και οι απαιτήσεις

Ο Μιχάλης Γρηγορίου γενικά δεν μασάει τα λόγια του. Δεν κρύβεται πίσω από το δάχτυλό του. Δεν λαϊκίζει και το αντιληφθήκαμε από την μέρα που ανέλαβε. Όπως είναι προφανές ότι στον Άρη βλέπει μια τεράστια ευκαιρία στην καριέρα του, μετά από δυο δύσκολα για τον ίδιο χρόνια στο χώρο. Μια πρόκληση. Και έχει την φιλοδοξία να παλέψει για αυτήν με όλες του τις δυνάμεις ώστε να μην… φύγει από την πίσω πόρτα. Να δημιουργήσει κάτι. Να αφήσει το στίγμα του.

Στα δέκα παιχνίδια που κάθισε στον πάγκο του Άρη προς το τέλος της περασμένης σεζόν, κανείς δεν επρόκειτο να του ζητήσει τα ρέστα. Να τον κατηγορήσει ακόμη και αν δεν κατακτούσε στο τέλος την 5η θέση. Ήταν κάτι σαν τον μήνα του μέλιτος για τους νεόνυμφους. Τα προβλήματα έρχονται μετά και δοκιμάζουν την εκάστοτε σχέση. Για τον Γρηγορίου ο μήνας του μέλιτος τελείωσε στις 17 Μαΐου και τρεις μέρες αργότερα όταν ανακοινώθηκε η παραμονή του, αυξήθηκαν μονομιάς οι απαιτήσεις. Οι ευθύνες που βαραίνουν τις πλάτες του. Και γνωρίζει καλά ότι θα κρίνεται αυστηρά από την 1η κιόλας αγωνιστική.

Ο Έλληνας τεχνικός είναι τυχερός και άτυχος μαζί και θα εξηγήσω τι εννοώ. Τυχερός γιατί δεν έχει στα κοντά ευρωπαϊκές υποχρεώσεις και τον κίνδυνο να πρέπει να διαχειριστεί ένα πρόωρο αποκλεισμό που… ναρκοθέτησε με το καλημέρα τη σεζόν των προκατόχων του. Έχει χρόνο και την άνεση να δουλέψει απερίσπαστος, καταστρώνοντας ένα και μοναδικό πλάνο με ορίζοντα το γκρουπ να είναι έτοιμο όταν θα ξεκινήσουν οι επίσημες υποχρεώσεις στα τέλη Αυγούστου.

Η ατυχία έχει να κάνει με την περιρρέουσα ατμόσφαιρα γύρω από το ποδοσφαιρικό τμήμα. Το γενικότερο κλίμα αμφισβήτησης και δυσπιστίας που δεν αφορά τον ίδιο τον Γρηγορίου βέβαια αλλά είναι πιθανό να τον αγγίξει ως ένα σημαντικό γρανάζι της μηχανής. Αντιλαμβανόμενος το κλίμα που υπάρχει και έχει οδηγήσει στην πλατιά μάζα του κόσμου του Άρη να γυρίσει την πλάτη της στην ομάδα, ο Έλληνας τεχνικός ξέρει ότι ένας και μοναδικός τρόπος υπάρχει να το αντιστρέψει κάπως. Ωθώντας το κοινό να επιστρέψει σταδιακά στο Βικελίδης. Να δημιουργήσει μια ομάδα που θα αρέσει στο μάτι. Που θα έχει μια συγκεκριμένη αγωνιστική φιλοσοφία. Μια αρχή, μια μέση και ένα τέλος. Μια ομάδα που θα τρέχει, θα πιέζει, θα προσπαθεί να κάνει γρήγορη ανάκτησης κατοχής, γενικά θα πιέζει τον αντίπαλο και δεν θα παίζει κλεφτοπόλεμο, εκτός και αν το απαιτήσουν οι συνθήκες σε κάποιο παιχνίδι.

Όμορφο να το λες και όμορφα ηχεί στα αυτιά. Δύσκολο να το πετύχεις όμως. Δεν φτάνουν μόνο οι προθέσεις. Χρειάζεται τη στήριξη του club όσον αφορά την καθημερινή εύρυθμη λειτουργεία του τμήματος και φυσικά τα αναγκαία εργαλεία. Κοινώς τους κατάλληλους παίκτες. Είναι πολύ σημαντικό για τον Έλληνα τεχνικό, στο επόμενο διάστημα να γνωρίζει αρχικά με ποιους τελικά παίκτες θα δουλέψει. Σε ποιους μπορεί να υπολογίζει τελεσίδικα ώστε να καταστρώσει το πλάνο του. Ποιοι μένουν και ποιοι φεύγουν ώστε σε Πτολεμαΐδα και Ιταλία να μην… κουβαλάει αυτός, αλλά και το club, βαρίδια.

Όπως είναι θεμελιώδες στο επόμενο 20ήμερο να έχουν καλυφθεί τα βασικά κενά στο ρόστερ. Να αποκτηθούν δηλαδή οι 4-5 παίκτες που θα προορίζονται για τον βασικό κορμό, καλύπτοντας τα κενά που υπάρχουν, πλαισιώνοντας το υφιστάμενο ρόστερ. Οι τελευταίες πινελιές μπορούν να γίνουν και τον Αύγουστο από τη στιγμή που δεν υπάρχει Ευρώπη, εφόσον έχουν καλυφθεί τα βασικά κενά.