Η Καλαμάτα δεν έχει πάρει ακόμα αυτό που δικαιούται, αλλά...

Επιστροφή στα σαλόνια του ελληνικού ποδοσφαίρου για την Καλαμάτα μετά από 26 χρόνια και μετά τις δύο πρώτες αγωνιστικές της Stoiximan Super League έχει βιώσει την σκληρή πραγματικότητα. Με δύο πικρές ήττες, τις οποίες - βάσει της εικόνας που είχε - κάλλιστα θα μπορούσε να τις είχε αποφύγει.

Η εμφάνιση της ομάδας του Παναγιώτη Χριστοφιλέα, τόσο στην πρεμιέρα απέναντι στον Άρη, όσο και το βράδυ του Σαββάτου (29/8) στο Αγρίνιο κόντρα στον Παναιτωλικό δεν ήταν χειρότερη του αντιπάλου της. Σε αμφότερες της δόθηκε η δυνατότητα να διεκδικήσει πόντους και να δει το όνομά της να βρίσκεται πιο ψηλά δυναμικά στον βαθμολογικό πίνακα, ωστόσο δεν τα κατάφερε. Τόσο λόγω αδυναμίας στο επιθετικό σκέλος, όσο και πληρώνοντας ατομικά λάθη. Με την έλλειψη εμπειρίας διαχείρισης στιγμών σε καθοριστικά σημεία των δύο αυτών αναμετρήσεων να είναι εμφανή.

Τραυματισμοί και διαιτησία με Άρη

Στο γήπεδο της Τρίπολης, η Καλαμάτα θα μπορούσε και - με την εικόνα της - θα έπρεπε να κάνει σεφτέ. Στο πρώτο μέρος κρατάει σχετικά εύκολα το μηδέν, ο Γκέλιος ήταν σταθερός και με τον Μπολίβαρ παίρνει από στατική φάση το προβάδισμα. Πληρώνει ένα ατομικό λάθος του Καλουτσικίδη και δέχεται πριν την ανάπαυλα την ισοφάριση.

Στην επανάληψη δεν έχει την κατοχή, αλλά βρίσκει χώρους και ουσιαστικά στη μεγάλη της ευκαιρία με τον Βάργκας παίρνει το προβάδισμα ξανά. Αναμενόμενα δέχεται πίεση. Αλλά τα μαζεμένα προβλήματα τραυματισμών βασικών ποδοσφαιριστών του που γίνονται αλλαγή (Βάργκας, Καλουτσικίδης, Κατάλντι, Ροντρίγκες) και η «υπερβολική» κόκκινη κάρτα που δέχεται ο Μπολίβαρ αλλάζουν πλήρως τα δεδομένα.

Στις καθυστερήσεις του ματς, σωρευμένα λάθη, όπως μαρκαρίσματα, τοποθετήσεις και απειρία λύγισαν τη μαύρη θύελλα. Με την διαιτησία του Ζαμπαλά να θεωρείται εχθρική, με αρκετά ανάποδα σφυρίγματα που αν δεν ήταν το VAR, θα υπήρχε ξεκάθαρη αλλοίωση αποτελέσματος.

Απουσίες και τελειώματα φάσεων με Παναιτωλικό

Στο Αγρίνιο η Καλαμάτα παρατάχθηκε με σημαντικές απουσίες, αυτή του στράικερ Μπολίβαρ και του εξτρέμ Βάργκας ήταν κάτι παραπάνω από εμφανή. Με τρία εξτρέμ (Σίγκουρτσον, Μπονέτο, Μορέιρα), ο τελευταίος εξ αυτών στην κορυφή της επίθεσης. Δεν επηρεάστηκε σε τόσο μεγάλο βαθμό, ούσα ελαφρώς ανώτερη στο πρώτο ημίχρονο, με κατοχή μπάλας και δύο καλές στιγμές για να προηγηθεί. Οι κακές επιλογές στην τελική ενέργεια και σε κάποιες στιγμές στην τελική πάσα την κράτησαν στο μηδέν.

Για να βρεθεί από το πουθενά πίσω στο σκορ, από στατική φάση, αγωνιζόμενη προσωρινά με 10 ποδοσφαιριστές, λόγω τραυματισμού του βασικού στόπερ (αλάνθαστου) Στρούγγη. Η ομάδα της Μεσσηνίας πληρώνει και πάλι ένα κενό στα μετόπισθεν, το οποίο δεν μπόρεσαν να καλύψουν οι υπόλοιποι.

Στο δεύτερο μέρος προσπαθεί να βρει λύσεις να σκοράρει, αλλά οι επιλογές από τον πάγκο δεν είναι οι κατάλληλες, βάσει εμπειρίας και απαιτήσεων της στιγμής. Με την είσοδο του 19χρονου νεοφερμένου Άαρον Μαρτίν και του 27χρονου (προερχόμενου από τη Γ' εθνική) Σταύρο Αγγελή φάνταζε πολύ δύσκολο να τα καταφέρει.

Η δεύτερη ήττα δεν φέρνει τόσο μεγάλο προβληματισμό για τον τρόπο που δουλεύει η ομάδα, καθώς είναι θετικές οι εντυπώσεις που έχει αφήσει. Αλλά κυρίως για το γεγονός πως αυτές δεν αρκούν. Αναζητείται ο τρόπος για να γίνει η Καλαμάτα πιο ουσιαστική και κυνική για να επιβιώσει.