Η συγκλονιστική ιστορία ζωής του Νέλι Τζόζεφ Τζούνιορ: Από καθαριστής δωματίων για ιερόδουλες, ως την μπασκετική εκτόξευση
Ο Νέλι Τζούνιορ Τζόζεφ έρχεται στην Ελλάφα για λογαριασμό της ΑΕΚ. Η ιστορία του όμως δεν είναι από αυτές τις συνηθισμένες. Κουβαλάει ορφάνια και μόχθο!
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Κάθε παίκτης κουβαλάει μια ιστορία στην πλάτη του, ένα δικό του... φορτίο στο οποίο περιέχονται όλα όσα έχει ζήσει και έχουν αποτυπωθεί στο μυαλό και στην ψυχή του ως βιώματα. Στιγμές που τον «σημαδεύουν» για μια ζωή και καθορίζουν το ποιος είναι σε κάθε έκφανση της ζωής.
Ο Νέλι Τζούνιορ Τζόζεφ δεν θα μπορούσε να αποτελέσει την εξαίρεση. Ο 25χρονος σέντερ από το Μπενίν της Νιγηρίας δεν είναι μια καθημερινή περίπτωση παίκτη. Έχει μάθε να πορεύεται από τον -πολύ- δύσκολο δρόμο, χαράσσοντας μόνος τη μοίρα του κάθε φορά. Δεν του ήρθαν όλα στο πιάτο, δεν έζησε σε ανέσεις.
Η ιστορία του έρχεται να δείξει ότι τίποτα δεν χαρίζεται και όταν υπάρχει θέληση μπορείς να φτάσεις μέχρι εκεί που δεν φανταζόσουν.
Όλα μάλιστα ξεκίνησαν από την -τρυφερή- ηλικία των 4 ετών. Τότε ήταν που δέχτηκε το πρώτο... χτύπημα. Όταν ο πατέρας του έφυγε από τη ζωή. Ήταν μια δύσκολη περίοδος, διότι πριν από τον θάνατο του πατέρα του οι γονείς του βρίσκονταν σε διαδικασία διαζυγίου.
Μάλιστα η μητέρα του δεν τον πήρε μαζί του, αλλά τον άφησε στη γιαγιά του, η οποία τον μεγάλωσε. Ο Τζόζεφ ένιωθε για χρόνια πως η μητέρα του τον είχε παρατήσει, δεν ήθελε να τον φροντίσει. «Αργότερα κατάλαβα ότι πρέπει να της ήταν δύσκολο να έχει πολλά παιδιά να φροντίσει», είχε πει χαρακτηριστικά.
Δεν πρόλαβε να ζήσει για πολύ με τη γιαγιά του ωστόσο. Σε ηλικία 10 ετών έμεινε εντελώς μόνος, καθώς εκείνη «έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία 110 ετών. Πλέον είχε μείνει ολομόναχος στη ζωή. Ήταν θέμα επιβίωσης πια.
Τα πάντα για να ζήσει
Ο Τζόζεφ δεν άργησε να βγει στη βιοπάλη, αφήνοντας το σχολείο, ώστε να κάνει δουλειές. Ό,τι δουλειά υπήρχε προκειμένου να φέρει φαγητό στο σπίτι.
Πριν πεθάνει η γιαγιά του είχε ήδη αρχίσει να δουλεύει για να τα βγάλει πέρα και να βοηθάει και εκείνη. Μια από τις πρώτες δουλειές που έκανε ήταν σε ένα κτίριο στο οποίο έμεναν πόρνες. «Θυμάμαι ότι υπήρχε ένα κτίριο στο οποίο πήγαινα τακτικά, ένα μέρος όπου εργάζονταν περίπου πενήντα πόρνες. Ήμουν πολύ μικρός, αλλά τις βοηθούσα να καθαρίζουν τα δωμάτιά τους ή να πλένουν τα ρούχα τους. Με πλήρωναν γι' αυτό. Και με αυτά τα χρήματα, αγόραζα φαγητό για τη γιαγιά μου και για μένα», εξηγούσε χαρακτηριστικά.
Μετά τον θάνατό της συνέχισε να δουλεύει. Δεν είχε άλλη επιλογή, έχοντας μείνει μόνος στον κόσμο. Εκείνη την περίοδο τον βοήθησαν και οι γείτονες, που ήξεραν πως ήταν ολομόναχος και τον καλούσαν για δουλειές. Μέσα από διάφορες δουλειές του ποδαριού έβγαζε 1.000 με 1.500 νάιρα, που αντιστοιχούν σε 7,5 ευρώ.
Κάπου εκεί βρήκε μια δουλειά που πολλοί μεγαλύτεροί του απέφευγαν. Να καθαρίζει τάφρους. «Συνήθως, μου ζητούσαν να το κάνω στο τέλος του μήνα. Η κυβέρνηση επέβαλλε πρόστιμα αν η τάφρος μπροστά στο σπίτι σου δεν ήταν καθαρή (αυξημένος κίνδυνος πλημμύρας με τροπικές βροχές). Έτσι τις καθάριζα, αφαιρώντας την άμμο και τυχόν υπολείμματα που μπορεί να υπήρχαν μέσα σε αυτές», είπε χαρακτηριστικά για εκείνη την εμπειρία.
Τα παιδικά χρόνια είχαν διαμορφώσει και χαράξει τον χαρακτήρα του, δείχνοντας το δρόμο για το μέλλον. Πριν ακόμα το μπάσκετ μπει στη ζωή του και γίνει η διέξοδος απ' όλα τα προβλήματα που είχε μέχρι τότε.
Ένας ιερέας του άλλαξε τη ζωή
Για την ηλικία του ο Τζόζεφ ήταν αρκετά ψηλό παιδί. Όμως το μπάσκετ δεν είχε μπει στο μυαλό του. Πιο πολύ έπαιζε ποδόσφαιρο με τους φίλους του στο δρόμο. Στη γειτονιά του ήταν το ψηλότερο παιδί, για την ακρίβεια.
Όλοι του έλεγαν να δοκιμάσει να παίξει μπάσκετ, όμως εκείνος δεν το σκεφτόταν. Μέχρι που όλα άλλαξαν όταν μια μέρα ένας γείτονάς του αγόρασε παπούτσια μπάσκετ. Τότε για πρώτη φορά σκέφτηκε να δοκιμάσει να παίξει. Όταν το έκανε όμως και βλέποντας τα άλλα παιδιά να είναι πιο ψηλά, σκέφτηκε να μην το ξανακάνει.
Τότε, εμφανίστηκε ένας ιερέας και τα άλλαξε όλα. Το όνομά του; Κίνγκσλεϊ Ομεόνου. Μια μέρα σηκώθηκε όρθιος και έκατσε δίπλα του. Ο Τζόζεφ θυμάται την ακόλουθη ιστορία «Πόσο ψηλός είσαι;» ρώτησε. Απάντησα ότι δεν ήξερα το ύψος μου. Μου είπε ότι ήμουν πολύ ψηλός για την ηλικία μου, ότι έπρεπε να παίζω μπάσκετ και ότι έπρεπε να έρχομαι στην εκκλησία. Είναι πρώην παίκτης. Με έπεισε πραγματικά, λέγοντάς μου ότι θα μπορούσε να με βοηθήσει να βγω από την κατάστασή μου».
Κάπως έτσι μπήκε στο μυαλό του η ιδέα να παίξει μπάσκετ. Το χαρακτήρισε Θέλημα Θεού. «Ό,τι κι αν έκανα στη ζωή μου, εκείνος συνέχιζε να με καθοδηγεί προς το μπάσκετ», εξήγησε.
Έρανος για το ταξίδι στο Λάγος
Ο Τζόζεφ, με τη βοήθεια του Ομεόνου, πήρε την απόφαση να ταξιδέψει στο Λάγος, για να δοκιμάσει τις δυνάμεις του στο μπάσκετ. Το ταξίδι από το Μπενίν στο Λάγος ήταν 300 χιλιόμετρα και κόστιζε 3.500 νάιρα. Τότε δεν είχε τα λεφτά, όμως εκείνη τη στιγμή υπήρξε κινητοποίηση από τους γείτονες.
Διότι αρκετοί κάτοικοι της περιοχής έδωσαν στον Τζόζεφ τα χρήματα για να μπορέσει τα ταξιδέψει. Το ταξίδι προς το όνειρο θα ξεκινούσε τότε για τον ίδιο. Για πρώτη φορά θα έφευγε από το Μπενίν, σε ένα ταξίδι που θα του άλλαζε τη ζωή.
Η φιλία με τον Τσαρλς Μπάσεϊ
Στο Λάγος ήταν άγνωστος μεταξύ αγνώστων. Δεν ήξερε κανέναν και έπρεπε να κινηθεί πολύ προσεκτικά για να βρει το γήπεδο για να δουλέψει. Κάπου εκεί υπ΄ξηρξε ένα άτομο που τον βοήθησε πάρα πολύ να μπει στον κόσμο του μπάσκετ για τα καλά.
Ο λόγος για τον Τσαρλς Μπάσεϊ. «Ήμασταν συγκάτοικοι και είναι σταρ στο Λάγος! Όλοι τον γνώριζαν ήδη. Ήταν τόσο ταλαντούχος, κάρφωνε τόσο εύκολα. Μετά πήγε στις ΗΠΑ και τότε ήταν που μου ήρθε η ώρα να το συνειδητοποιήσω. «Ουάου, μπορείς πραγματικά να κάνεις κάτι με το μπάσκετ!», θυμάται ο Τζόζεφ, ο οποίος από εκείνο το σημείο και μετά έκανε το μπάσκετ καθημερινότητα.
Δημιούργησε μια ρουτίνα που τον βοήθησε όχι απλά να δει το μπάσκετ αλλιώς, αλλά να το αγαπήσει ολοκληρωτικά και να αφοσιωθεί σε αυτό. Κάθε μέρα πήγαινε από τις 7 το πρωί στο γήπεδο και έμενε εκεί όλη μέρα, έως το βράδυ. Είχε μάθε σε δυσκολίες, οπότε το να παίζει μπάσκετ όλη μέρα δεν ήταν κάτι δύσκολο για εκείνον. Κάθε άλλο.
Στο Λάγος γνώρισε και έναν ακόμα άνθρωπο που τον βοήθησε να διαμορφώσει τον χαρακτήρα του εντός παρκέ. Τον προπονητή του, τον Τζον, που τον έκανε να πάρει ακόμα πιο πολύ στα σοβαρά το άθλημα. Ήταν ο πρώτος άνθρωπος που του έδωσε στέγη στο Λάγος και τον πήρε υπό την προστασία του.
Μέσω του Τζον ο Τζόζεφ έμαθε το ΝΒΑ Και τον Μάτζικ Τζόνσον. Είδε τον Μάτζικ να κάνει εντυπωσιακά πράγματα και τότε κόλλησε για τα καλά. Ήταν η στιγμή που συνειδητοποίησε πως ήθελε να παίξει μπάσκετ στο υψηλότερο επίπεδο
Το ταξίδι στην Ιαπωνία και η NBA Academy
Στο Λάγος έμεινε για δύο χρόνια. Το 2017 ήταν μια πολύ ξεχωριστή χρονιά για τον ίδιο γιατί για πρώτη φορά έφυγε από τη χώρα. Ο στόχος του ήταν να πάει στις ΗΠΑ, αλλά δεν είχε βίζα, ούτε οικογένεια να τον φιλοξενήσει.
Κάπου εκεί εμφανίστηκαν κάποιοι Ιάπωνες scouts που διέκριναν τα καλά στοιχεία του Τζόζεφ. Και του έκαναν πρόταση να πάει στην Ιαπωνία. Στην αρχή εκείνος ήταν απρόθυμος, όμως στην πορεία κατάλαβε πως θα ήταν ένα καλό βήμα για να πάει στο επόμενο επίπεδο. Βέβαια, δεν είχε άλλη επιλογή, καθώς ενδιαφέρον από τις ΗΠΑ δεν υπήρξε για εκείνον.
Στα 16 του βρέθηκε στην Ιαπωνία και στο Λύκειο Κότσι Τσούο. Στο Λύκειο υπήρχαν και άλλη Νιγηριανοί, έτσι η προσαρμογή γι αυτόν ήταν εύκολη. Κάτι που τον βοήθησε να περάσει πιο εύκολα ο χρόνος σε μια άγνωστη -για εκείνον- χώρα.
Από μπασκετικής πλευράς για τον Τζόζεφ ήταν ένας... παράδεισος. Είχε μέσο όρο 40 πόντων, διαλύοντας όλα τα κοντέρ. Κάπου εκεί όμως πήρε την απόφαση να φύγει από την Ιαπωνία γιατί χρειαζόταν περισσότερο ανταγωνισμό. Κάπως έτσι πήρε την απόφαση να επιστρέψει στο Λάγος.
Η Αμερική παρέμενε ο απόλυτος στόχος του και παρά τις προσπάθειες για να βγάλει βίζα, ο Τζόζεφ βρήκε έναν άλλο τρόπο. Μέσω... μπάσκετ. Το Basketball Without Borders στη Νότια Αφρική ήταν η δική του διέξοδος. Εκεί έμεινε για δύο χρόνια, μετέχοντας σε τουρνουά στην Ευρώπη, αλλά και σε Showcase της G-League.
Μέσα από την παρουσία του στο πρόγραμμα του ΝΒΑ ήρθε και κάτι που περίμενε πολύ, η βίζα του. Το ΝΒΑ άνοιξε τον δρόμο και τα πάντα έγιναν πιο εύκολα για εκείνον.
Οι προσφορές και ο Πιτίνο
Από εκείνο το σημείο και έχοντας τραβήξει τα βλέμματα των ανθρώπων του NCAA έλαβε πολλές προτάσεις για υποτροφία. Mississippi State, Georgia State, Wichita ήταν μερικά από τα Κολέγια που έδειξαν ενδιαφέρον. Η επιλογή που είχε κάνει στο μυαλό του ήταν το Wichita, ¨ομωςλ ίγο πριν πάρει την τελική απόφαση όλα άλλαξαν.
Ο Ρικ Πιτίνο τον πήρε τηλέφωνο και τον ενημέρωσε πως τον ήθελε στο Iona. O Πιτίνο του είπε «Μόλις πήρα τη δουλειά στην Iona, επιστρέφω από τον Παναθηναϊκό, χρειάζομαι έναν σέντερ». Ο Τζόζεφ μάλιστα θυμάται πως «δεν ήξερα ποιος ήταν. Ο προπονητής μου μού είπε ότι ήταν θρύλος. Έψαξα στο διαδίκτυο και... ουάου, έπρεπε να αλλάξω τα σχέδιά μου!»
Η συνεργασία με τον Πιτίνο «εκτόξευσε» τον Τζόζεφ σε όλα τα επίπεδα. Διότι έμαθε δίπλα σε έναν πολύ σπουδαίο προπονητή πολλά μυστικά για να πάει το παιχνίδι του στο επόμενο επίπεδο. »Ο Ρικ Πιτίνο είναι ένας σκληρός προπονητής που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εξέλιξή μου. Μαζί του, έμαθα ένα νέο στυλ μπάσκετ και ήταν κρίσιμο να μπορέσω να προσαρμοστώ», είχε πει χαρακτηριστικά.
Εν συνεχεία ήρθε το New Mexico, όπου έπαιξε υπό τις οδηγίες του γιου του Πιτίνο, Ρίτσαρντ, ενώ κατάφερε και κάτι ακόμα πιο σπουδαίο. Πήρε πτυχίο. Ήταν κάτι που ουδέποτε φανταζόταν και όμως είχε ξεπεράσει όλα τα εμπόδια και έφτασε να κατακτά προσωπικές κορυφές εντός και εκτός γηπέδου.
Το μπάσκετ έσωσε τη ζωή του
Όσα έκανε μέχρι τώρα τα οφείλει στο μπάσκετ. Κάτι που παραδέχεται ανοιχτά.
«Το μπάσκετ με έσωσε! Και όχι μόνο λίγο, με έσωσε πραγματικά! Το εννοώ 100%. Χωρίς αυτό, δεν ξέρω πού θα ήμουν, μπορεί να μην ήμουν καν πια στη Γη. Υπάρχουν τόσοι πολλοί άνθρωποι που γνώριζα στο Μπενίν που είναι τώρα νεκροί. Και όταν το λέω αυτό, μιλάω για περίπου είκοσι άτομα με τα οποία μεγάλωσα! Οπότε χωρίς το μπάσκετ, πιθανότατα θα ήμουν ένας από αυτούς τους ανθρώπους σήμερα», είχε πει χαρακτηριστικά.
Δεν είναι όμως μόνο το μπάσκετ. Είναι και το δικό του πείσμα και επιμονή να μην αφήσει τις δυσκολίες να τον λυγίσουν. Από μικρός έμαθε να μην τα παρατάει και να βρίσκει τρόπους να λάμπει. Όπως κάνει και τώρα. Στα παρκέ!
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
