Ο Ανδρέας Τεττέη μίλησε στην επίσημη ιστοσελίδα της «FIFPro», για τη σημασία που έχει για τον ίδιο να χρησιμοποιεί τη φωνή και την προβολή του για να στέκεται απέναντι στον ρατσισμό και τις διακρίσεις,
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Τον Νοέμβριο του 2025, η Ένωση Επαγγελματιών Ποδοσφαιριστών (FIFPro) απένειμε στον Ανδρέα Τεττέη, τιμητική διάκριση με το βραβείο Ακτιβισμού για τη συνεισφορά του στην κοινωνική αφύπνιση γύρω από θέματα ρατσισμού και διακρίσεων.
Μέσω της χρηματοδότησης που εξασφαλίστηκε με την κατάκτηση του βραβείου, ο επιθετικός του Παναθηναϊκού και η Ένωση Ελλήνων Ποδοσφαιριστών (ΠΣΑΠΠ) θα διοργανώσουν ένα φεστιβάλ ποδοσφαίρου για παιδιά πρόσφυγες.
«Όταν έλαβα το Βραβείο Ακτιβισμού Ποδοσφαιριστών της FIFPRO για το 2025, ένιωσα τιμή. Όχι επειδή με αναγνώρισε, αλλά επειδή αναγνώρισε μια ιδέα που ήταν πάντα σημαντική για μένα: ότι το ποδόσφαιρο είναι πολύ περισσότερο από αυτό που συμβαίνει κατά τη διάρκεια 90 λεπτών στο γήπεδο. Το βραβείο ήρθε σε μια τρελή στιγμή της ζωής μου. Είχα μόλις ολοκληρώσει τη μεταγραφή μου στον Παναθηναϊκό, έναν από τους μεγαλύτερους συλλόγους στην Ελλάδα, και στη συνέχεια έκανα το ντεμπούτο μου στην εθνική ομάδα.
Όλα συνέβησαν πολύ γρήγορα. Το μεγαλύτερο μέρος της προσοχής ήταν στραμμένο στη μεταγραφή και στο να παίξω για την Ελλάδα, αλλά για μένα το βραβείο σήμαινε κάτι διαφορετικό.
Μου θύμισε ότι το να είσαι ποδοσφαιριστής σημαίνει και ότι έχεις ευθύνη. Καθώς η καριέρα σου εξελίσσεται, η φωνή σου φτάνει σε περισσότερους ανθρώπους. Τώρα, αν μιλήσω για ρατσισμό, διακρίσεις ή για το να βοηθάς τους άλλους, περισσότεροι άνθρωποι θα το ακούσουν από πριν. Αυτό δεν αλλάζει αυτό που είμαι, αλλά με κάνει να σκεφτώ ακόμη πιο προσεκτικά πώς χρησιμοποιώ αυτήν την πλατφόρμα», ανέφερε αρχικά στην επίσημη ιστοσελίδα της FIFPro, ο Τεττέη.
Η βράβευση ήρθε σε μια ιδιαίτερη περίοδο για τον ίδιο, καθώς είχε μόλις ολοκληρώσει τη μεταγραφή του στον Παναθηναϊκό και λίγο αργότερα πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Εθνική Ελλάδας. Μέσα σε λίγους μήνες η ζωή του άλλαξε, όμως ο ίδιος θέλησε να χρησιμοποιήσει τη μεγαλύτερη πλέον προβολή του για έναν διαφορετικό σκοπό.
«Η κατάκτηση του βραβείου συνοδεύτηκε επίσης από χρηματοδότηση για την υποστήριξη ενός κοινωνικού έργου. Ήξερα αμέσως ότι ήθελα να τη χρησιμοποιήσω για να δημιουργήσω κάτι που θα φέρνει τους ανθρώπους κοντά. Μαζί με την Ένωση Ελλήνων Ποδοσφαιριστών, ΠΣΑΠΠ, σχεδιάζουμε ένα φεστιβάλ ποδοσφαίρου για παιδιά πρόσφυγες. Η ιδέα είναι απλή: να περάσουμε μια μέρα παίζοντας ποδόσφαιρο, γνωρίζοντας παίκτες, λαμβάνοντας φανέλες και δημιουργώντας αναμνήσεις που διαρκούν πολύ περισσότερο από την ίδια την εκδήλωση.
Η περασμένη σεζόν ήταν τόσο έντονη που δεν έχουμε καταφέρει ακόμα να την οργανώσουμε. Μεταξύ του Παναθηναϊκού, του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου και της εθνικής ομάδας, υπήρχαν πολύ λίγες ελεύθερες μέρες. Αλλά είμαστε αποφασισμένοι να το κάνουμε πραγματικότητα γιατί θέλουμε να το κάνουμε σωστά. Το ποδόσφαιρο ανήκει σε όλους και κάθε παιδί αξίζει την ευκαιρία να το βιώσει αυτό. Αυτή η πεποίθηση δεν είναι κάτι που ενεργοποιώ για καμπάνιες ή συνεντεύξεις. Είναι απλώς ο τρόπος με τον οποίο προσπαθώ να ζήσω τη ζωή μου».
Ίσως η πιο χαρακτηριστική ιστορία που αποτυπώνει τη φιλοσοφία του είναι αυτή ενός μικρού φίλου του, ο οποίος έδινε μάχη με τον καρκίνο. Όταν ο Τεττέη έμαθε ότι ένα παιδί τον θεωρούσε αγαπημένο του ποδοσφαιριστή, αποφάσισε να το επισκεφθεί χωρίς κάμερες και δημοσιότητα. Του έδωσε μία φανέλα, συνομίλησε μαζί του και στη συνέχεια τον ρώτησε ποιον πανηγυρισμό θα ήθελε να κάνει αν σκόραρε.
Η απάντηση ήταν το γράμμα «Μ», το αρχικό του ονόματός του.
«Την περασμένη σεζόν γνώρισα ένα νεαρό αγόρι που πάλευε με τον καρκίνο, αφού άκουσε ότι ήμουν ο αγαπημένος του παίκτης. Τον επισκέφτηκα κρυφά επειδή ήθελα να του κάνω έκπληξη. Δεν υπήρχαν κάμερες και δεν υπήρχαν αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Περάσαμε λίγο χρόνο μαζί. Του έδωσα μια από τις φανέλες μου και μιλήσαμε. Μετά από αυτό, τον ρώτησα τι πανηγύρι ήθελε να κάνω αν σκόραρα. Διάλεξε το γράμμα «Μ», το πρώτο γράμμα του ονόματός του. Όταν σκόραρα εναντίον της Βικτόρια Πλζεν στο Europa League, έκανα την χειρονομία προς την κάμερα και του αφιέρωσα το γκολ», τόνισε ο διεθνής επιθετικός.
Όταν ο Τεττέη σκόραρε απέναντι στη Βικτόρια Πλζεν για το Europa League, σχημάτισε με τα χέρια του το συγκεκριμένο γράμμα μπροστά στην κάμερα, αφιερώνοντας το γκολ στον μικρό φίλο του.
Αργότερα, οι άνθρωποι έμαθαν τι σήμαινε, αλλά αυτό δεν ήταν ποτέ το θέμα. Το σημαντικό ήταν να ακούσει νέα του πατέρα του αργότερα. Μου είπε πόσο πολύ ανύψωσε αυτή η στιγμή τον γιο του και την οικογένειά τους σε μια απίστευτα δύσκολη περίοδο. Για μένα, αυτό το συναίσθημα ήταν μεγαλύτερο από το ίδιο το γκολ. Το να κάνεις ένα παιδί να χαμογελάσει είναι πιο σημαντικό από το να κλωτσάει μια μπάλα ποδοσφαίρου. Το αγόρι αναρρώνει τώρα και η θεραπεία του έχει σχεδόν ολοκληρωθεί. Είμαι ακόμα σε επαφή μαζί του και με τον πατέρα του.
Οι άνθρωποι συχνά μου λένε ότι θαυμάζουν αυτές τις στιγμές, αλλά ειλικρινά, νομίζω ότι το να βοηθάω τους άλλους θα έπρεπε να είναι φυσιολογικό. Έχω κάνει πολλά πράγματα που κανείς δεν ξέρει, επειδή δεν τα κάνω για να τραβήξω την προσοχή. Αν μπορώ να βοηθήσω κάποιον, θα το κάνω. Αυτό μου αρκεί. Το ίδιο ισχύει και όταν επισκέπτομαι σχολεία με το PSAPP. Μιλάμε για ρατσισμό και διακρίσεις, αλλά μιλάμε και για καλοσύνη. Λέω στα παιδιά ότι αν δουν κάποιον να κάθεται μόνος του, πρέπει να πάνε να του μιλήσουν. Δεν είναι όλοι εύκολο να κάνουν την πρώτη κίνηση. Μερικές φορές μια απλή συζήτηση μπορεί να αλλάξει ολόκληρη την ημέρα κάποιου.
Είμαστε όλοι ίδιοι. Τα διαφορετικά χρώματα δέρματος, οι διαφορετικές εθνικότητες ή τα διαφορετικά υπόβαθρα δεν κάνουν ένα άτομο να αξίζει περισσότερο από ένα άλλο.
Το ποδόσφαιρο σε διδάσκει αυτό. Συχνά αναρωτιέμαι αν ο ρατσισμός στο ποδόσφαιρο θα εξαφανιστεί ποτέ. Ελπίζω μια μέρα να εξαφανιστεί. Μέχρι τότε, θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε εναντίον του. Αλλά οι προκαταλήψεις δεν υπάρχουν μόνο λόγω του χρώματος του δέρματος. Οι άνθρωποι κρίνουν τους άλλους για πολλούς διαφορετικούς λόγους. Γι' αυτό πιστεύω ότι η εκπαίδευση είναι τόσο σημαντική. Πρέπει να συνεχίσουμε να μιλάμε στους νέους, γιατί από εκεί ξεκινά η πραγματική αλλαγή.
Ως ποδοσφαιριστές, δεν μπορούμε να λύσουμε κάθε πρόβλημα στην κοινωνία. Αλλά μπορούμε να επιλέξουμε πώς θα χρησιμοποιήσουμε την επιρροή μας. Για μένα, αυτό αντιπροσωπεύει πραγματικά αυτό το βραβείο. Δεν είναι αναγνώριση για την εργασία που έχει ολοκληρωθεί. Είναι κίνητρο για να συνεχίσουμε να κάνουμε περισσότερα.
Αν το ποδόσφαιρο μου έχει δώσει μια πλατφόρμα, τότε θέλω να τη χρησιμοποιήσω για να αφήσω κάτι θετικό πίσω μου. Γιατί πολύ αργότερα, ελπίζω ότι οι άνθρωποι θα ξεχάσουν τα γκολ που έχω πετύχει, και ότι θα θυμούνται ότι προσπάθησα να κάνω τη διαφορά στη ζωή κάποιου άλλου».
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
