Ο Κώστας Γουλής γράφει για τον καθρέπτη του γηπέδου και των αριθμών στο πρώτο μεγάλο ματς της σεζόν και τον Παναθηναϊκό που έκανε απλά ένα... βήμα.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Ο καθένας μπορεί να έχει ότι (βιαστική ή μη...) γνώμη θέλει για τον Τζέικομπ Νίστρουπ και την έως τώρα παρουσία του στον «πράσινο» πάγκο, ωστόσο, θα πρέπει να παραδεχθούμε όλοι μας πως είναι ένας προπονητής κι ένας άνδρας που κρατάει το λόγο του σ’ αυτά που λέει. «A man of his word» που λένε και στας Ευρώπας...
Όταν τον παρουσίασε επίσημα ο Παναθηναϊκός το μεσημέρι της 21ης Ιουνίου, ο Δανός τεχνικός είχε πει κάτι που τότε πέρασε στα... ψιλά, αλλά το επανέλαβε το βράδυ της Κυριακής (6/9) στη συνέντευξη Τύπου μετά το εμφατικό 3-1 επί του ΠΑΟΚ, που ήταν τουλάχιστον... κολακευτικό με βάση την εικόνα για τον «δικέφαλο του Βορρά». Κι αυτό οφείλεται ως επί το πλείστον στον Παβλένκα.
Είχε πει λοιπόν τότε ο Νίστρουπ πως ο Παναθηναϊκός τη σεζόν που ολοκληρώθηκε είχε μόλις μία νίκη σε 11 αγώνες απέναντι στον ανταγωνισμό του, δηλαδή τα ματς με την ΑΕΚ, τον Ολυμπιακό και τον ΠΑΟΚ κι αυτό θα έπρεπε να... αλλάξει. Και ήδη «αλλάζει». Το αλλάζει ο Δανός βήμα με το βήμα...
Ηταν τρομερά κυριαρχικό όλο αυτό που παρουσίασε ο Παναθηναϊκός στο χορτάρι απέναντι στην ομάδα του Αλέσιο Λίσι. Και στο 11 εναντίον 11 και στο 11 εναντίον 10 και μετά την αποβολή (και) του Ντέσερς (τρομερά ανόητη ενέργεια απ’ τον Νιγηριανό και μεγάλο σφάλμα για παίκτη της κλάσης και της εμπειρίας του), οι «πράσινοι» ήταν «αφεντικά» σε όλα στον αγώνα. Απ’ την αρχή πήραν τον έλεγχο στα πόδια τους και εκμεταλλευόμενοι το κακό διάβασμα της άμυνας του ΠΑΟΚ, πήραν την ολόσωστη αποβολή του Ελουστόντο στο 15’.
Κι αυτή ακόμη η ενέργεια ήρθε μέσα από το πλάνο και το «διάβασμα» του Δανού τεχνικού και του τιμ του, αφού απ’ την αρχή υπήρχε η εντολή -μετά τις ανακτήσεις- η μπάλα να πηγαίνει χαμηλά στα μεσοδιαστήματα ανάμεσα στους στόπερ του ΠΑΟΚ, για να «βγαίνει» ο Τεττέη ή ο Λιβάι. Εκεί «σημάδεψε» ο Ταμπόρδα κι ο Τεττέη πήρε την καθαρή αποβολή του Ελουστόντο, που δεν είχε άλλη επιλογή απ’ το να τον ανατρέψει, καθώς έφευγε στο τετ-α-τετ με τον Παβλένκα.
Μετά η κυριαρχία, έγινε... καταιγίδα και το ημίχρονο θα μπορούσε να είναι άνετα στο 3-0, αν ευστοχούσε στο πέναλτι κι ο Ταμπόρδα.
Πάμε τώρα στη φάση του 34’. Στην κατάληξη της φάσης ο ΠΑΟΚ έχει δίκιο, θα μπορούσε να δοθεί πέναλτι απ’ τον Τσβάιερ και τον VAR Μίλερ στη μονομαχία του Φαν Ντρόνγκελεν με τον Εντιαγέ.
Αυτό είπα απ’ την πρώτη στιγμή και στην εκπομπή ATHLETIKO FC και το επανέλαβα και μετά το τέλος του αγώνα. Εάν δεν το έδιναν αυτό στον Παναθηναϊκό θα ήμουν κι εγώ τίγκα στα νεύρα, για να ξέρουμε τι λέμε.
Θα σταθώ όμως και σ’ αυτό που λέει (όχι άδικα) ο Παναθηναϊκός. Η φάση του μαρκαρίσματος είναι στο 33’19’’. Στο 32’46’’ υπάρχει πεντακάθαρο (διπλό) φάουλ πάνω στον Κάνγκουα το οποίο ο Τσβάιερ το άφησε να περάσει «ντούκου» και στην εξέλιξη της φάσης ήρθε το μαρκάρισμα του Ολλανδού στον φορ του ΠΑΟΚ. Δεν άλλαξε η φάση, αμέσως μετά το κλέψιμο με φάουλ πάνω στον Κάνγκουα, ο δικέφαλος του Βορρά έφτασε στην επίθεση που έφερε τη φάση που διαμαρτύρεται. Έχουμε ξαναδεί πολλάκις στο παρελθόν στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, να υπάρχει παράβαση στη μία πλευρά του γηπέδου, να μπαίνει μετά γκολ ή να υπάρχει πέναλτι στην άλλη πλευρά και το VAR να «γυρίζει» τη φάση πίσω.
Κατανοώ πως μετά από ένα τόσο κακό παιχνίδι κι αποτέλεσμα για τον ΠΑΟΚ, είναι πιο «εύκολα» διαχειρίσιμο επικοινωνιακά, ένα σκηνικό που επικεντρώνεται αποκλειστικά πάνω στη διαιτησία, για μία φάση στην οποία και η άλλη πλευρά (Παναθηναϊκός) έχει ατράνταχτα επιχειρήματα για να αντικρούσει τα όσα λέει η μία πλευρά.
Η ουσία είναι αυτό που είπε ο Νίστρουπ: Το γεγονός πως ο Παναθηναϊκός ήταν δύο και τρία επίπεδα ανώτερος απ’ τον ΠΑΟΚ σ’ αυτό το παιχνίδι κι από ένα σημείο και μετά ήταν ισοπεδωτικός σε όλα.
Κι αν το σκορ έμεινε στο 3-0 (για να κλείσει στο 3-1, όταν συνελήφθη... χαλαρή η άμυνα των «πράσινων» στο γκολ του Ούγκρεσιτς) οφείλεται κυρίως σε όσα έβγαζε πίσω ο Παβλένκα.
Με 8 αποκρούσεις ολοκλήρωσε το παιχνίδι ο γκολκίπερ του ΠΑΟΚ, ενώ όλοι οι υπόλοιποι αριθμοί ήταν ξεκάθαροι και... αμείλικτοι
· 2,73 - 1,02 στα xGoals
· 71% - 29% στην κατοχή μπάλας
· 25 - 5 στις τελικές
· 537/582 (92%) - 174/231 (75%) ευστοχία στις πάσες
· 5 - 2 μεγάλες χαμένες ευκαιρίες
· 32 - 14 επαφές στην αντίπαλη περιοχή
· 66% (23/35) - 35% (13/37) ευστοχία τις μακρινές πάσες
· 218/245 (89%) - 59/81 (73%) πάσες στο επιθετικό τρίτο.
Κι άλλα... πολλά, εάν πάμε σε ακόμη εξειδικευμένα metrics που αποτυπώνουν τη διαφορά των δύο ομάδων στο γήπεδο σ’ αυτό το παιχνίδι.
Για τον Παναθηναϊκό ήταν μία πολύ καλή βραδιά, στην οποία έλαμψε ο «οδοστρωτήρας» Ανδρέας Τεττέη, έχοντας στο πλευρό του ως άξιους συμπαραστάτες τον ασταμάτητο Κινγκς Κάνγκουα, τον εξαιρετικό Σαντίνο Αντίνο και τον άνθρωπο που κάνει τα πάντα να δείχνουν πιο... εύκολα, τον Βισέντε Ταμπόρδα. Δεν αλλάζει όμως πολλά...
Έγινε ακόμη ένα βήμα προς τα μπροστά μίας ομάδας η οποία θέλει ακόμη δουλειά, αλλά αρχίζει σιγά-σιγά να «λύνεται» μέσα στο γήπεδο, προσθέτοντας διαρκώς νέους παίκτες στο game plan.
Μίας ομάδας η οποία όπως διαπιστώνουμε αγώνα με τον αγώνα, έχει αλλάξει πλέον... πίστα και διαθέτει πολύ μεγάλη ποιότητα σε όλες τις γραμμές της και δη μεσοεπιθετικά. Κι αυτό αρχίζει ήδη να κάνει τη... διαφορά.
Επόμενος στόχος; Το «2Χ2» του Παναθηναϊκού στο ΟΑΚΑ με την Κηφισιά και τον Παναιτωλικό μέσα στην εβδομάδα που ξεκίνησε και μετά η νίκη στην εκτός έδρας αναμέτρηση με την Καλαμάτα, για να βγάλει το πρώτο σκέλος της σεζόν, ως το διάλειμμα των εθνικών ομάδων στην κορυφή της βαθμολογίας. Στο χέρι του είναι...
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
