Η Θεία Δίκη περιμένει την τελική αγόρευση υπεράσπισης του ΠΑΟΚ
Ο Δικέφαλος βρίσκεται πλέον με την πλάτη στον τοίχο για την ευρωπαϊκή του επιβίωση, σε μια δύσκολη θέση που έχει βάλει ο ίδιος τον εαυτό του.
Η ισοπαλία του ΠΑΟΚ με την Μπραν στην Τούμπα δεν αποτελεί ένα μεμονωμένο γεγονός. Είναι η συνέχεια μιας εξωφρενικά… τιτάνιας προσπάθειας στην οποία έχει επιδοθεί ο ίδιος τους τελευταίους 3-4 μήνες για να υποσκάψει τη φετινή ευρωπαϊκή του προοπτική. Πλέον βρίσκεται ενώπιον μιας Θείας Δίκης, με έδρα και ενόρκους να έχουν μπροστά τους όλα τα στοιχεία ενοχής, αλλά η τελική αγόρευση υπεράσπισης από τους «ασπρόμαυρους». Την ερχόμενη Πέμπτη, στο Μπέργκεν της Νορβηγίας, εκεί όπου θα υπάρξει και η τελική ετυμηγορία.
Ο Δικέφαλος ξεκίνησε να ναρκοθετεί τη φετινή ευρωπαϊκή του επιβίωση από την περσινή σεζόν. Πετώντας διαδοχικά και επιδεικτικά στα σκουπίδια τις αβάντες που θα μπορούσε και θα έπρεπε να έχει. Με τον πιο σοκαριστικό και επιπόλαιο τρόπο. Πρώτα στον τελικό κυπέλλου, όταν… παραχώρησε στον ΟΦΗ ένα τρόπαιο, ένα σίγουρο ευρωπαϊκό εισιτήριο και μια χρονικά ευνοϊκή καλοκαιρινή προετοιμασία. Μετά στη Λεωφόρο, στις 17 του Μάη, όταν «αυτοκτόνησε» ενώπιον του αδιάφορου Παναθηναϊκό, χάνοντας ΚΑΙ το πολύτιμο ευρωπαϊκό εισιτήριο που εξασφάλιζε η δεύτερη θέση της Super League.
Έτσι, διαμορφώθηκαν συνθήκες και περιβάλλον που στένεψαν και έβαλαν εμπόδια στο ευρωπαϊκό μονοπάτι από το προηγούμενο….καθεστώς, το οποίο «κληρονόμησε» το επόμενο. Ένα εντελώς νέο σε πρόσωπα και θέσεις ευθύνης, σχετικά άπειρο και λογικά ανέτοιμο καθεστώς, το οποίο ενώ χρειάζεται επιπλέον χρόνο προσαρμογής, παρέλαβε μια σχεδόν αδειασμένη κλεψύδρα. Όλα τα παραπάνω οδήγησαν σε νέες, αναμενόμενες και μη, αστοχίες στον σχεδιασμό, στη στελέχωση του ρόστερ, στη μεταγραφική δραστηριότητα. Λειτουργώντας υπό πολύ περισσότερη πίεση από ό,τι θα είχαν έτσι κι αλλιώς.
Οι εμφανείς ελλείψεις και τα κενά του ΠΑΟΚ
Με αυτά και με αυτά, ο εντελώς φρέσκος, και άγουρος στο «ασπρόμαυρο» περιβάλλον, Αλέσιο Λίσι είχε και έχει να διαχειριστεί ένα γκρουπ με δεδομένα που συνεχώς αλλάζουν, με εμφανείς ελλείψεις και κενά. Με αποκορύφωμα την απώλεια της τελευταίας στιγμής του Γιάννη Κωνσταντέλια, το βασικό γρανάζι της μηχανής του. Ο ΠΑΟΚ δεν είχε ούτε την τύχη με το μέρος του, δεν είχε ούτε στιγμές εύνοιας που πάντα χρειάζονται στη διαδικασία των καλοκαιρινών προκριματικών. Ιδιαίτερα δύσκολες κληρώσεις ως ισχυρός, αναποτελεσματικότητα στην τελική προσπάθεια που κόστισαν στον αποκλεισμό από την Άντερλεχτ και στο πρώτο ματς με την Μπραν, τραυματισμοί, τιμωρίες.
Η ομάδα της Θεσσαλονίκης έχει φτάσει στο χείλος του φετινού ευρωπαϊκού της γκρεμού, με ευθύνες που βαραίνουν πρώτα και κύρια την ίδια. Τις αποφάσεις των ανθρώπων του, τη διαχείριση καταστάσεων, την «κληρονομιά» που παρέλαβε. Δείχνει ένοχη ενώπιον της Θείας Δίκης που βρίσκεται προ των πυλών. Έχει μια τελευταία δυνατότητα για να πείσει ότι δε δικαιούται την οριστική και καταστροφική καταδίκη. Για να γίνει αυτό, ο ΠΑΟΚ πρέπει να είναι πειστικός στο Brann Stadion. Πειστικός πρώτα για τον εαυτό του, για τον κόσμο του, και τελικά για να ακούσει ένα λυτρωτικό «not guilty» και να συνεχίσει στη League Phase του Europa League.