Η βαλβίδα αποσυμπίεσης του ΠΑΟΚ είχε κωδικό 4-4-2

Από την επανέναρξη του πρωταθλήματος μετά τη διακοπή, ο ΠΑΟΚ φρόντισε να μπαίνει σταδιακά σε ένα τέλμα που τον βούλιαζε ολοένα και πιο κάτω. Η χύτρα έβραζε, διαμαρτυρόταν, σφύριζε και ήταν ξεκάθαρο ότι είχε ανάγκη από κάτι τρανταχτό για να αποσυμπιεστεί. Μια βαλβίδα που θα μπορούσε να έχει διάφορες μορφές. Ένα αποτέλεσμα, μια εμφάνιση, ή στην κατάσταση μη περαιτέρω μια αλλαγή προπονητή.

Οι «ασπρόμαυροι» βρήκαν τελικά αυτό που ήταν μπροστά τους. Αυτό που ήταν στο χέρι τους. Μια βροντερή αντίδραση, μια πειστική εμφάνιση και μια σημαντική νίκη. Η βαλβίδα βρέθηκε μέσω του ντέρμπι με την ΑΕΚ και είχε κωδικό 4-4-2. Τουλάχιστον για τη συγκεκριμένη περίπτωση.

Ο υπό πίεση Αλέσιο Λίσι δοκιμάζει σχεδόν τα πάντα το τελευταίο διάστημα στις προπονήσεις, σε πρόσωπα και σχηματισμούς. Το σύστημα με τα δυο φορ το γυρόφερνε, το χρησιμοποίησε σε διαστήματα αγώνων, το προετοίμαζε, και τελικά το επέλεξε.

Ίσως ο ιδανικός αντίπαλος για αυτή την στροφή σχηματισμού ήταν η ΑΕΚ. Παίζοντας «καθρέφτη» πάνω στο σύνηθες πλάνο του Μάρκο Νίκολιτς, ο ΠΑΟΚ είχε περισσότερες πιθανότητες να το αναδείξει. Και όντως το κατάφερε.

Οι γηπεδούχοι μπήκαν πολύ πιο αποφασισμένοι από την «ένωση» στο αποψινό παιχνίδι κυπέλλου, είδαν την επιθετική τους γραμμή πιο γεμάτη, πιο φρέσκια, με περισσότερο όγκο. Εντιαγέ και Μπανζά δέσποζαν μπροστά, οι πίσω γραμμές βοηθούσαν, η πίεση ψηλά έβαλε δύσκολα στην αντίπαλη άμυνα. Το 1-0 του πρώτου ημιχρόνου έδειχνε δίκαιο και άφηνε υποσχέσεις.

Μέχρι που ο ΠΑΟΚ χρειάστηκε να μπει ξανά σε μια φάση που μέχρι τώρα στη σεζόν μοιάζει να μην «έχει». Τη διαχείριση καταστάσεων όταν το ματς στραβώνει. Το 1-1 στο 50’ γέμισε ανασφάλεια την ανασταλτική λειτουργία, έφερε πανικό και φάσεις στην ΑΕΚ για ένα 20λεπτο. Το γκολ όμως του Σορετίρε στο 70’ έβαλε τα πράγματα στη θέση τους. Κάτι που επισφραγίστηκε με το τρίτο γκολ από τον Εντιαγέ, ένα γκολ που δικαιούταν απόλυτα ο εξαιρετικός – και απόψε- Σενεγαλέζος φορ.

Προφανώς το 4-4-2 δεν αποτελεί πανάκεια, ούτε είναι η λύση του γρίφου. Ο ΠΑΟΚ παραδόξως, και ίσως ανορθολογικά, ξεκίνησε τη βελτίωσή του από μπροστά προς τα πίσω. Τουλάχιστον όμως, έβγαλε βελτίωση. Αυτό είναι κάτι. Να εξελιχθεί, να προοδεύει. Και κυρίως να παίρνει ψυχολογία για να σηκώσει κεφάλι.

Η βαλβίδα δεν είναι πάντα η ίδια, ούτε πάντα την προλαβαίνεις πριν σκάσει η χύτρα. Ο σκοπός είναι να μη φτάνεις συνέχεια σε σημείο βρασμού...