Ήρθανε σκαστοί από την κλινική

Καλές κληρώσεις δεν υπάρχουν, ούτε καλά προγράμματα. Σε καλές, κακές ή μέτριες τις μετατρέπουν τα αποτελέσματα. Και ο ΠΑΟΚ δε βρήκε αυτό που ήθελε στην πρώτη αγωνιστική των Play Off. Έμεινε στο μηδέν και τώρα τρέχει, ακόμα περισσότερο από όσο πριν την έναρξη της post season.

Επειδή προφανώς υπάρχει πάντα ένας αντίπαλος στο γήπεδο – στην προκειμένη περίπτωση ένας παραδοσιακά μεγάλος αντίπαλος – και όχι κώνοι που απλά πρέπει να προσπεράσεις, ο Δικέφαλος παρασύρθηκε εύκολα από το πλάνο του Παναθηναϊκού. Η σοβαρή και μελετημένη ανασταλτική λειτουργία των «πρασίνων» αρχικά προβλημάτισε, μετά δυσκόλεψε, και στο τέλος βραχυκύκλωσε πλήρως τους γηπεδούχους.

Ξεκινώντας το ματς με τον γενικώς ανενεργό Σάστρε στα δεξιά - και χωρίς το «δέσιμο» με τον Χατσίδη στην πλευρά – και έναν αναπάντεχα αρνητικό Γερεμέγεφ, οι «ασπρόμαυροι» είχαν ελάχιστους χώρους για να αναπτυχθούν. Κάποιες «μπούκες» του Τάισον, κάποιες ατομικές ενέργειες του Κωνσταντέλια, και τέλος. Δεν είναι τυχαίο ότι η μοναδική καλή ευκαιρία του πρώτου μέρους ήρθε από μια στατική φάση, δεν είναι τυχαίο ότι η μεγαλύτερη του δευτέρου ημιχρόνου από μια απίθανη κούρσα του Ντέλια που δεν έπεφτε κάτω με τίποτα.

Κέρδιζε αυτοπεποίθηση ο Παναθηναϊκός

Όσο τα λεπτά περνούσαν, οι παίκτες του Μπενίτεθ κέρδιζαν σε αυτοπεποίθηση και ψυχολογία βλέποντας πως βγαίνουν στο 100% τα αγωνιστικά «θέλω» τους. Παράλληλα, όσο οι μεν «ατσαλώνονταν» από την πορεία του ματς, οι δε του ΠΑΟΚ έχαναν σε συγκέντρωση και δυνάμεις. Το μυαλό θόλωνε ολοένα και περισσότερο, η συνηθισμένη μεθοδικότητα και ηρεμία στην ανάπτυξη πήγαινε περίπατο.

Ήταν σημαντικά διαστήματα του αγώνα, ειδικά προς το τέλος, που οι ποδοσφαιριστές του Δικεφάλου έμοιαζαν σα να έχουν όλοι μαζί το μυαλό τους κάπου αλλού. Σε έναν… πατέρα στην εντατική μιας κλινικής. Όπως ο προπονητής τους, ο οποίος ζούσε και ζει το δικό του δράμα.

Γενικώς. δε σταματούν οι βαριές και ασήκωτες ειδήσεις στον οργανισμό του ΠΑΟΚ, τη χρονιά που συμπληρώνει τον αιώνα του. Σαν κάτι να τον κυνηγάει. Το κυνήγι φτάνει και ακουμπάει μέχρι και το αγωνιστικό. Εκεί όμως, μπορεί να το κυνηγήσει πίσω κι αυτός. Στους υπόλοιπους 5+1 τελικούς του φετινού κυνηγητού...