«Καταπέλτης» Βαλαντσιούνας για το μπάσκετ της Λιθουανίας: «Αρκετά με την πολιτική, γιατί δεν παραιτείστε;»
Ο Γιόνας Βαλαντσιούνας μίλησε με σκληρά λόγια για το μπάσκετ της Λιθουανίας και για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει η Ομοσπονδία την κρίση.
Η ομοσπονδία της Λιθουανίας βρίσκεται αντιμέτωπη με μια δύσκολη κατάσταση, έπειτα από τα δυσάρεστα αποτελέσματα της χώρας στα τελευταία παράθυρα της FIBA. Μάλιστα, ο γενικότερος εκνευρισμός γύρω από τους χειρισμούς της σε ορισμένες υποθέσεις, οδήγησε ορισμένους αστέρες της, να μην δηλώσουν παρών στις κλήσεις για τις επόμενες επίσημες αναμετρήσεις. Όπως, ο Γιόνας Βαλαντσιούνας.
Ο θηριώδης σέντερ, παραχώρησε μεγάλη συνέντευξη στο «BaskeNews.lt», στην οποία μίλησε επακριβώς για την κρίση στο λιθουανικό μπάσκετ, φέρνοντας προ ευθυνών της την Ομοσπονδία, μιλώντας με σκληρά λόγια για τους διοικούντες και τον πρόεδρό της. Αναδεικνύοντας τα πραγματικά αίτια για την απουσία ορισμένων παικτών τα οποία δεν είναι αγωνιστικά αλλά... θεσμικά.
«Μου φαίνεται πολύ περίεργο που ορισμένοι "κολλάνε" στις θέσεις τους τόσο πολύ, ακόμα και όταν βλέπουν ότι το λιθουανικό μπάσκετ πάει από το κακό στο χειρότερο. Κανείς δεν ήρθε εδώ για τα χρήματα. Και οι προπονητές αρνούνται, όχι επειδή τους προσέφεραν λίγα. Αλλά επειδή κάτι δεν τους ταιριάζει, κάτι δεν πάει καλά. Αυτό λέει πολλά».
Ο Βαλαντσιούνας δε θα στηρίξει την εθνική ομάδα της χώρας του, επικαλούμενος προσωπικούς λόγους μετά την επιστροφή του στην Ευρώπη, ωστόσο ο αναβρασμός του με τις αποφάσεις της Ομοσπονδίας δεν κρύβεται και ούτε ο ίδιος δείχνει διάθεση να τον κρύψει.
«Έχουν συμβεί πολλά πράγματα. Από τη μία, υπάρχουν πολλές αλλαγές στη ζωή μου. Έπειτα από τόσα χρόνια, επιστρέφω για να ζήσω από τις ΗΠΑ στη Λιθουανία, όπου θα αγωνιστώ σε μια τόσο απαιτητική σεζόν στο υψηλότερο επίπεδο. Χρειάζομαι προετοιμασία και χρόνο για να βρω τον ρυθμό μου. Υπάρχουν λεπτομέρειες που αλλάζουν και θέλω να είμαι έτοιμος γι’ αυτό από την πρώτη στιγμή. Και πάλι, όταν όλα πηγαίνουν καλά, συνήθως δεν αποφεύγεις τις δυσκολίες. Στην εθνική ομάδα, όμως, δεν ήταν όλα τόσο καλά...
Υπήρχαν και αρνητικά, καθώς και κάποιες τεχνικές λεπτομέρειες που, ως ώριμος παίκτης, δεν μου φαίνονταν σωστές. Ερχόμαστε στην εθνική από αγάπη για τη Λιθουανία, από πατριωτισμό. Όμως πρέπει να υπάρχει μια σωστή διαδικασία, ώστε να μπορείς να δουλεύεις και να αγωνίζεσαι για τη Λιθουανία με ηρεμία. Όταν, όμως, οι δύο πλευρές διαφωνούν σε κάτι, προκύπτουν μια σειρά από ζητήματα και λεπτομέρειες που δυσκολεύουν τη συνεργασία για την επίτευξη ενός κοινού στόχου. Αλλά αυτό δεν είναι το βασικό. Ο βασικός λόγος είναι ότι ξεκινώ τη σεζόν σε ένα διαφορετικό περιβάλλον και, πιθανότατα, με έναν τρόπο που δεν έχω ξαναζήσει. Γι’ αυτό θέλω να είμαι μέρος αυτής της διαδικασίας από την αρχή».
Στο τέλος, αφού τόνισε πως ο ίδιος δεν ήρθε στην εθνική ομάδα για προσωπικούς λόγους, ξεκαθάρισε πως δεν προτρέπει κανέναν να πράξει αναλόγως. Καθώς, δεν υπάρχει μεγαλύτερη τιμή από το να αγωνίζεσαι για την εθνική ομάδα της πατρίδας του. Ωστόσο, όπως υπογράμμισε και νωρίτερα, πρέπει να υπάρχουν και οι αντάξιες συνθήκες. Πριν ολοκληρώσει τη συνέντευξη, μίλησε και για τον πρόεδρο της Ομοσπονδίας, τον Μιντάοθυκγας Μπαλντσιούνας. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του «JV», εάν βλέπεις πως όλα πάνε κατά... διαόλου, πρέπει να παραιτηθείς και όχι να κρίνεις τους παίκτες που δεν δηλώνουν παρών. Όταν γίνεται αυτό, φαίνεται πως ψάχνεις... αποδιοπομπαίο τράγο και όχι κάποια λύση.
«Το χειρότερο είναι ότι προσπαθούμε να βρούμε αποδιοπομπαίους τράγους. Όλοι πρέπει να κοιτάξουμε τον εαυτό μας. Αυτό δεν συμβαίνει τώρα. Για κάποιους, φταίνε οι παίκτες, επειδή δεν έκαναν κάτι. Οι παίκτες λένε ότι ο προπονητής δεν έκανε κάτι. Και έτσι συνεχίζουμε να ρίχνουμε ο ένας την ευθύνη στον άλλον. Ωστόσο, αν εμείς δεν είμαστε τόσο πατριώτες, αν δεν ήρθαμε, τότε το ερώτημα προς τον Μιντάουγκας είναι: γιατί δεν παραιτείται;
Αν είσαι πατριώτης και αγαπάς τη Λιθουανία, αλλά βλέπεις ότι βρίσκεται στην κόλαση, ότι η κατάσταση είναι πραγματικά πολύ άσχημη και ο διχασμός είναι τεράστιος, τότε πες: “Για τη Λιθουανία, αποχωρώ”. “Αν αυτό θα κάνει το λιθουανικό μπάσκετ καλύτερο, θα φύγω και θα το κάνω καλύτερο. Γιατί θέλω το λιθουανικό μπάσκετ να γίνει καλύτερο. Γιατί είμαι πατριώτης”. Αλλά εμείς, οι παίκτες, δεν είμαστε —δεν είμαστε πατριώτες, επειδή δεν ήρθαμε».