Κάθε πράγμα στον καιρό του αλλά πρώτα η 5η θέση

Το από Μάρτη καλοκαίρι άρχισε πολύ νωρίς στον Άρη. Τη στιγμή που η ομάδα της Θεσσαλονίκης μόλις άλλαξε προπονητή και δίνει τον νυν υπέρ πάντων αγώνα της να πετύχει τον τελευταία εναπομείναντα αγωνιστικό της στόχο, δηλαδή την κατάκτηση της 5ης θέσης, δίνει και παίρνει η παραφιλολογία γύρω από δύο συγκεκριμένα θέματα. Τον επόμενο προπονητή και αν θα υπάρξει διοικητική αλλαγή.

Προφανώς και όχι άδικα αφού ο Άρης συνειδητά έχει επιλέξει να πορευτεί με ένα προπονητή που στο τέλος της σεζόν θα αποχωρήσει, ενώ και στο ιδιοκτησιακό είναι πρώτη φορά τόσο έντονη η επιθυμία του κόσμου για μια νέα κατάσταση. Δεκτό, θεμιτό και επιβεβλημένο. Άλλο αυτό όμως και άλλο η υπερβολή. Το τέντωμα μόνο και μόνο για δημιουργία εντυπώσεων και λίγων παραπάνω κλικ… πατώντας πάνω στην φετινή απογοήτευση που διακατέχει το πιστό κοινό του Άρη από τη φτωχή φετινή σεζόν. Και της προσμονής του ότι κάτι θα αλλάξει το καλοκαίρι. Σε όλα τα επίπεδα ώστε να μη ζει τη… μέρα της μαρμότας.

Να διευκρινίσουμε κάτι. Κάθε διοίκηση που σέβεται τον εαυτό της και κάθε τεχνικός διευθυντής που αντιλαμβάνεται τη σημασία του ρόλου του σε μια ομάδα, οφείλει να ετοιμάζεται για την επόμενη σεζόν. Και αφού στον Άρη έχουν αποφασίσει να δώσουν τα κλειδιά σε νέο προπονητή το ερχόμενο καλοκαίρι καλά κάνουν και βολιδοσκοπούν υποψηφίους για τη θέση. Των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν. Αρκεί φυσικά η επιλογή αυτή τη φορά να πληροί τα σωστά αγωνιστικά κριτήρια και όχι βεβιασμένες επιλογές τύπου Μανόλο Χιμένεθ. Μέχρι τότε ο Άρης έχει νέο προπονητή που ήρθε μέσα σε μια δύσκολη συγκυρία και προσπαθεί να βάλει μια τάξη στην ομάδα. Να εμπεδώσει στο γκρουπ πράγματα που δεν έγιναν από τον προηγούμενο προπονητή και ταυτόχρονα να πάρει αποτελέσματα μένοντας ζωντανός στη διεκδίκηση της 5ης θέσης. Χώρια που είναι και λίγο άκομψο για τον Γρηγορίου ( άσχετα αν το καταλαβαίνει ο άνθρωπος) να διαβάζει καθημερινά αυτός και οι παίκτες του ότι έκλεισε ο τάδε ή δείνα προπονητής.

Ας τους αφήσουμε...

Ομοίως και στο ιδιοκτησιακό που και εκεί η φημολογία καλπάζει. Μόνο που είναι υπερβολική και ενίοτε παραπλανητική από κάποιους που στο βωμό του… ντόρου και της πρόσκαιρης δημοσιότητας δεν σέβονται την ελπίδα του κόσμου για αλλαγή. Όπως δεν σέβονται και τους ανθρώπους που έχουν αναλάβει, κατά δήλωσή τους δημόσια, να «τρέξουν» το θέμα επενδυτή. Αναφέρομαι στη νεοσύστατη διοίκηση του Ερασιτέχνη Άρη που έχει αναλάβει αυτή την καυτή πατάτα και τολμώ να πω ότι έχει χειριστεί το ζήτημα με σύνεση και υπευθυνότητα. Πρώτα γιατί και αυτοί οι ίδιοι που προέρχονται εκ της σαρκός του κόσμου, έχουν την ίδια επιθυμία. Δεν τάζουν όμως λαγούς και πετραχήλια γιατί αντιλαμβάνονται το βάρος της ευθύνης, την πολυπλοκότητα του πράγματος που απαιτεί πλάνο, στρατηγική και αρκετή υπομονή και τις λεπτές ισορροπίες που χαρακτηρίζουν επενδύσεις στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Ας τους δώσουμε τον χρόνο να κριθούν…

Μέχρι τότε, έχω την αίσθηση ότι λυσσαλέο μέλημα όλων θα πρέπει να είναι η εξάντληση των πιθανοτήτων διεκδίκησης της 5ης θέσης. Είναι εξόχως σημαντικό για τον Άρη να παλέψει ως το τέλος για την 5η θέση αφού κατοχυρώσει την παρουσία του στα playoffs. Για πολλούς και διάφορους λόγους. Ακόμη και για αυτό που όλοι εύχονται. Την αλλαγή σελίδας στο club…