Ο Αρης κερδίζει τα ματς που πρέπει, ονειρεύεται εκεί που μπορεί
Ο Αλέξης Σαββόπουλος γράφει για την νέα νίκη του Αρη επί του Ατρόμητου που τον φέρνει στην 4η θέση του βαθμολογικού πίνακα αλλά και τις αποφάσεις Τσιμεντερίδη για Κουμπαράκη.
Έγραφα στο Athletiko το Σάββατο (24/10) ότι καλές, χρυσές και καλοδεχούμενες οι νίκες στα ντέρμπι, αλλά τον στόχο στον Άρη θα του τον προσφέρουν ή τουλάχιστον θα του δώσουν το δικαίωμα να τον διεκδικήσει με περισσότερες πιθανότητες, οι νίκες με τις ομάδες που βρίσκονται στα μεσαία ή χαμηλά στρώματα του βαθμολογικού πίνακα. Και μετά από οκτώ αγωνιστικές στο πρωτάθλημα, η ομάδα του Μιχάλη Γρηγορίου, όσο παίρνει τα παιχνίδια με αυτές τις ομάδες, δικαιούται να ονειρεύεται ότι μπορεί, εκτός της 5ης θέσης, μπορεί να κοιτάξει και λίγο πιο ψηλά. Και όπου πιο ψηλά, φυσικά αναφέρομαι στην 4η θέση, η οποία δεν βλέπω γιατί θα πρέπει να θεωρείται… άβατο και απαγορευτική για την ομάδα της Θεσσαλονίκης η οποία μετά το τρίτο διαδοχικό τρίποντο… πάτησε για πρώτη φορά στην τετράδα. Με εξαίρεση τον εντός έδρας αγώνα με τον Ηρακλή (ισοπαλία) ο Άρης, τα παιχνίδια που θεωρητικά τα… κυκλώνεις ως πιθανά τρίποντα, τα έχει πάρει. Εύκολα ή δύσκολα, αποφεύγοντας τις κακοτοπιές.
Ένα από αυτά ήταν κι αυτό με τον Ατρόμητο. Ένα κομβικό, κατά κάποιο τρόπο παιχνίδι, απέναντι σε ομάδες δίχως νίκη, που έκρυβε παγίδες μετά τις δυο νίκες με Βόλο και Κηφισιά καθώς πιθανή απώλεια θα αποτελούσε πισωγύρισμα και θα κλόνιζε την σχέση εμπιστοσύνης που αρχίζει να χτίζει το γκρουπ με δύσπιστο στο ξεκίνημα της σεζόν, κοινό του. Ο Άρης την απέφυγε την μπανανόφλουδα κερδίζοντας δίκαια την ομάδα του Περιστερίου αλλά και τον εκνευρισμό που προκάλεσε σε όλο το γήπεδο ο Τσιμεντερίδης με τις αποφάσεις του και ο Κουμπαράκης με την... αφωνία του στο var. Κι άντε να δεχθώ το ακυρωθέν γκολ του Γκαρέ το οποίο ο ρέφερι από την Κοζάνη ακύρωσε… πατώντας στους νέους κανόνες της IFAB, ότι δηλαδή οποιοδήποτε χέρι επιθετικού ακόμα και ανθεκτικό ή εντελώς ακούσιο που οδηγεί άμεσα στην επίτευξη γκολ ή δημιουργεί άμεση ευκαιρία για γκολ τιμωρείται πάντα ως παράβαση.
Αντίθετα ο κανονισμός στο γκολ της ισοφάρισης του Ατρομήτου δεν έχει αλλάξει και είχε προηγηθεί χέρι απλωμένο του Μάγκνουσον που οδήγησε στο γκολ το οποίο, κατά ένα περίεργο τρόπο, ο Τσιμεντερίδης κατακύρωσε ενώ ευθύνη φέρουν τόσο ο πρώτος βοηθός που είχε στο πιάτο την φάση όσο και ο Κουμπαράκης που δεν τον κάλεσε στο var. Για μένα απλά είναι κακοί διαιτητές που σε ένα εύκολο ματς κατάφεραν να κάνουν όλο το γήπεδο να ασχολείται μαζί τους. Μιλάμε για ταλέντο…
Ο Άρης, ευτυχώς για αυτόν, δεν χάλασε το μυαλό του, δεν παρασύρθηκε από τον εκνευρισμό της άδικης ισοφάρισης και τον μετέτρεψε σε αγωνιστική ορμή και δυο γρήγορα γκολ που συνοδεύτηκαν και από καλό ποδόσφαιρο. Το διάστημα από την ισοφάριση του Ατρόμητου ως το τέλος του ημιχρόνου ήταν από τα καλύτερα της ομάδας του Γρηγορίου. Με καλή κυκλοφορία, αρκετό παιχνίδι από τα άκρα, από τους δυο καλύτερους παίκτες του γηπέδου χθες, τους Ρίτσαρντς και Πετρίς, κερδισμένες όλες τις δεύτερες μπάλες, χάρη στην πίεση των δυο φορ και την ικανότητα τους στον αέρα αλλά και στο ανοικτό γήπεδο και δυνατότητα ακόμη και για παραπάνω γκολ αν δεν ήταν λίγο τσαπατσούλης σε 2-3 περιπτώσεις.
Το θετικό για τον Άρη χθες- που συνιστά και πρόοδο- ήταν ότι αυτή τη φορά δεν έδωσε δικαίωμα ούτε στο δεύτερο ημίχρονο, κάτι που συνηθίζει σε αρκετά ματς. Μπορεί να μην είχε το πόδι πατημένο στο γκάζι όπως στο πρώτο ημίχρονο, αλλά ήλεγχε απόλυτα το παιχνίδι και τον ρυθμό, κρατούσε μακριά από την περιοχή και ακίνδυνο τον Ατρόμητο, κάνοντας και μια ανεκτή διαχείριση δυνάμεων αφού ακολουθεί δύσκολο ματς κυπέλλου την Τετάρτη (28/10) με τον Παναθηναϊκό και εκτός έδρας παιχνίδι με τον Λεβαδειακό που… καίγεται για βαθμούς.
Ο Γρηγορίου βρίσκει εσχάτως μια ενδεκάδα που έχει καλό μομέντουμ, λειτουργεί καλά, βρίσκει κώδικες επικοινωνίας και για αυτό την εμπιστεύεται. Η λογική λέει ότι την Τετάρτη στο ματς Κυπέλλου, θα χρειαστεί να την φρεσκάρει, όχι μόνο χρησιμοποιώντας τους δυο νεαρούς που επιβάλλει ο κανονισμός αλλά για να δώσει ανάσες και σε όσους τις χρειάζονται αφού το ματς με τον Λεβαδειακό που ακολουθεί για την Stoiximan Super League ίσως έχει μεγαλύτερη βαρύτητα, μετά το 3Χ3 αφού τρώγοντας έρχεται η όρεξη. Το κακό είναι ότι πλην του Γιαννιώτα που λογικά θα είναι έτοιμος για την Λειβαδιά, δεν περιμένει κάποιες επιστροφές. Μπορεί όμως να… ποντάρει στην καλή ψυχολογία του γκρουπ από τις συνεχόμενες νίκες, το ευνοϊκό μομέντουμ και την κεκτημένη ταχύτητα.