«Lost Down Mexico Way»: Πήγαν να δουν το Παγκόσμιο Κύπελλο και δεν γύρισαν ποτέ!
Μία παρέα Άγγλων πριν από τέσσερις δεκαετίες ταξίδεψαν 8.000 χιλιόμετρα για να παρακολουθήσουν το Μουντιάλ του 1986 στο Μεξικό. Δεν επέστρεψαν ποτέ στα σπίτια τους…
Υπάρχουν οικογενειακές ιστορίες που η πλοκή τους ξεκίνησε κάπως έτσι. Ο πρωταγωνιστής έφυγε από το σπίτι ξαφνικά, αλλά όχι δίχως (ψευδείς) εξηγήσεις. Είπε στη γυναίκα, μπορεί και στα παιδιά, πως πάει για τσιγάρα. Οι προθέσεις του όμως ήταν άλλες εξ αρχής. Τελικά, δεν γύρισε ποτέ! Τόσο δειλός ήταν ή μήπως κάτι του έτυχε;
Το «πήγε για τσιγάρα και δεν γύρισε ποτέ» είναι μία διαχρονική -χιουμοριστικής πρόθεσης- ατάκα που χρησιμοποιούμε όταν κάποιος εξαφανίζεται μυστηριωδώς. Μία (περίπου) τέτοια περίπτωση εξαφάνισης πραγματεύεται και το «Lost Down Mexico Way». Ένα ντοκιμαντέρ που κυκλοφόρησε λίγες μέρες πριν την έναρξη του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2026 και έχει να κάνει με μία τρελή περιπέτεια κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1986 που έγινε στο Μεξικό.
Για την παρέα των Βρετανών, οπαδών της Γουλβς σε συλλογικό επίπεδο μα παθιασμένων υποστηρικτών και της Εθνικής Αγγλίας, το πλάνο ήταν εντελώς διαφορετικό από τον πατέρα που πήγε για τσιγάρα και δεν γύρισε ποτέ, αλλά κατέληξαν να συνυπογράφουν έναν παρόμοιο επίλογο.
Είχαν χάσει τις δουλειές τους, είχαν πολύ ελεύθερο χρόνο και αναζητούσαν μία περιπέτεια που θα αναζωογονούσε την ύπαρξή τους. Έτσι αποφάσισαν να ταξιδέψουν 8.000 χιλιόμετρα μακριά για να παρακολουθήσουν από κοντά το τουρνουά του 1986 στο Μεξικό.
Ωστόσο, αντί να επιστρέψουν στη συνέχεια οι μισοί στο Στάουρμπριτζ και οι άλλοι μισοί στο Λάι, τα μέρη όπου είχαν ζήσει όλη τους τη ζωή, αποφάσισαν να ξεκινήσουν μία νέα αρχή στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.
Αυτοί οι άνδρες είναι το επίκεντρο ενός νέου ντοκιμαντέρ, με τίτλο «Lost Down Mexico Way», το οποίο ζωντανεύει 40 χρόνια μετά μία από τις πιο ενδιαφέρουσες ιστορίες φιλάθλων σε Παγκόσμια Κύπελλα.
Η ανεργία και η Θάτσερ τους έστειλε στο Μεξικό
Οι πρωταγωνιστές του ντοκιμαντέρ αναφέρονται με τα παρατσούκλια τους, αλλά πλέον δεν διστάζουν να αποκαλύψουν τη… δεύτερη ζωή τους.
Στο «Lost Down Mexico Way» ήρθε η στιγμή της... κάθαρσης και ο σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ, Τζακ Λι, ναι μεν αστειεύτηκε λέγοντας πως «κανένας τους δεν αποκαλείται ποτέ με το μικρό του όνομα σε όλη τη διάρκεια της ταινίας, αλλά όλοι έχουν περίπου 20 διαφορετικά παρατσούκλια, οπότε το μοντάζ ήταν μία πραγματικά δύσκολη υπόθεση», παρόλα αυτά πρόκειται για πέντε συγκεκριμένα πρόσωπα. Είναι ο Άντερ (Γκάρι Άλεν), ο Ράμπιτχεντ (Γκάρι Χάρντγουικ), ο Μπέιτσι (Στιούαρτ Μπέιτς), ο Άρνι (Ντέιβιντ Άρνολντ) και ο Τέξας Στιβ (Στιβ Ντόσον).
Ο Τζακ Λι, που εργάζεται για την εταιρεία παραγωγής «Eight Engines», αποκάλυψε πως ο σπόρος για να δημιουργηθεί αυτό το ντοκιμαντέρ φυτεύτηκε από έναν εκ των πρωταγωνιστών. Όταν ο Γκάρι Άλεν του έστειλε ένα email με τα βασικά της ιστορίας που έζησε μαζί με τους τέσσερις φίλους τους, ο Λι δεν μπόρεσε να το αγνοήσει. Του κέντρισε μονομιάς το ενδιαφέρον.
«Δεχόμαστε πάρα πολλές προτάσεις για ιστορίες και συνήθως τις απορρίπτουμε ευγενικά», είπε στο BBC μιλώντας για το έργο του που κυκλοφορεί εδώ και μερικές ώρες. «Αυτή όμως μου έμεινε στο μυαλό και του απάντησα λέγοντας: “Είναι πολύ δύσκολο να γίνει αυτό το ντοκιμαντέρ, αλλά πιστεύω ότι είναι μια εξαιρετική ιστορία και αν γινόταν ποτέ, θα πλήρωνα για να το δω”».
Τρεις μήνες αργότερα, όλοι μαζί, ο Λι και οι πέντε φίλαθλοι, γύριζαν ένα δοκιμαστικό βίντεο για το ντοκιμαντέρ στο Μεξικό.
Ο Γκάρι Άλεν ζει πλέον στην Ατλάντα, έχοντας συνταξιοδοτηθεί πρόσφατα. Είχε για χρόνια τη δική του επιχείρηση. «Το 1986 η Μάργκαρετ Θάτσερ ήταν στην εξουσία και μερικοί από εμάς είχαμε χάσει τις δουλειές μας, οπότε σχεδιάσαμε να πάμε στο Παγκόσμιο Κύπελλο στο Μεξικό», δήλωσε ο Άλεν στο BBC.
Η παρέα πήγε αεροπορικός μέχρι το Χιούστον του Τέξας και στη συνέχεια ταξίδεψε στο Μοντερέι του Μεξικού, όπου, όπως είπε ο Άλεν, βρέθηκαν αντιμέτωποι «με μία απίστευτη ζέστη». Στο ντοκιμαντέρ, ο Ντέιβιντ Άρνολντ, γνωστός ως Άρνι, λέει: «Το Μεξικό ήταν μία από εκείνες τις χώρες που έπρεπε να ψάξω στον χάρτη. Ακουγόταν τόσο εξωτικό. Νομίζαμε ότι θα ήταν το απόλυτα συναρπαστικό πράγμα να πάμε σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο στην άλλη άκρη του κόσμου».
Ο Άρνολντ αστειεύτηκε λέγοντας ότι η παρέα δεν γνώριζε καν ποια γλώσσα μιλούσαν στο Μεξικό, ενώ κανένας τους δεν μιλούσε ισπανικά. Προσαρμόστηκαν όμως, στους κανόνες της νέας χώρας, αν και σε κάποια φάση συνελήφθη μεθυσμένος να κυκλοφορεί στους δρόμους χωρίς μπλούζα. Γενικά η απόλαυση ήταν το συναίσθημά τους.
«Ήταν το καλύτερο πράγμα που είχαμε ζήσει ποτέ», είπε ο Άλεν. «Σε εκείνο το σημείο, όλοι σκεφτόμασταν πως αυτή είναι η ζωή και είναι πολύ καλύτερη από όσα κάναμε πίσω στην Αγγλία».
Στάση στο Μπελίζ και μετά εγκατάσταση στις ΗΠΑ
Μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο και μια σύντομη επίσκεψη στο Μπελίζ, η παρέα πέταξε για το Ντάλας του Τέξας. «Οι ΗΠΑ ήταν μια εντελώς διαφορετική υπόθεση. Οι ευκαιρίες ήταν το σημαντικότερο για εμάς», είπε ο Άλεν. «Μπορούσες να βρεις δουλειά παντού. Εγώ βρήκα τρεις δουλειές μέσα στις πρώτες τρεις ή τέσσερις εβδομάδες».
Επίσης, ένα από τα βασικά που τους κινητοποίησε και άρχισαν να σκέφτονται την μακρά παραμονή τους «ήταν η πέραση που είχαμε στις γυναίκες». Η βρετανική προφορά μας βοηθούσε σε αυτό και το εκμεταλλευτήκαμε». Με λίγα λόγια «δεν θέλαμε να φύγουμε από εκεί».
Στο ντοκιμαντέρ, ο Ντόσον, γνωστός και ως «Τέξας Στιβ» λέει: «Ήταν το πιο διασκεδαστικό καλοκαίρι της ζωής μου».
Το ντοκιμαντέρ ακολουθεί τις περιπέτειες των ανδρών όλα αυτά τα χρόνια, καθώς και τη φιλία τους που άντεξε τέσσερις δεκαετίες. «Ο Μπέιτσι ζει στο Χιούστον και ο Στιβ στο Ντάλας. Τους επισκέπτομαι μία ή δύο φορές τον χρόνο και εξακολουθούμε να μιλάμε στα σταθερά τηλέφωνα», είπε ο Άλεν.
Παρότι παραδέχθηκε ότι τα πρώτα χρόνια υπήρξαν περίοδοι που νοσταλγούσε την πατρίδα του, δεν μετάνιωσε ποτέ για τη μετακόμιση. «Οι δουλειές ήταν εδώ, τα χρήματα ήταν εδώ, όλοι βρήκαμε τις συζύγους μας εδώ. Τα πάντα εδώ ήταν δέκα φορές καλύτερα από ό,τι στο Στάουρμπριτζ», είπε, αλλά παραδέχθηκε πως «μου λείπει το Στάουρμπριτζ όσο δεν μπορεί κανείς να φανταστεί».
Τώρα η ιστορία τους μεταφέρεται στις μεγάλες και τις μικρές οθόνες και αυτό συνέβη γιατί κατά τον σκηνοθέτη Λι, «η παρέα αυτή είχε μια αυθεντική καλοσύνη και όλοι τους ήταν εξαιρετικοί αφηγητές. Είναι απλώς παιδιά της εργατικής τάξης που ξεκίνησαν μια πραγματικά απίστευτη περιπέτεια» που δεν την ολοκλήρωσαν ποτέ!
Η ζωή μετά...
Η ιστορία είναι αφιερωμένη σε όλους τους ρομαντικούς τυχοδιώκτες και στους φαν του ποδοσφαίρου! Και στη μνήμη του ενός από τους πέντε που δεν είναι πια στη ζωή.
Ο Άρνι ζει ακόμα στο Μοντερέι. Έχει παντρευτεί πρώην φιναλίστ της καλλιστείων Miss Mexico και έχουν αποκτήσει τέσσερα παιδιά.
Ο Μπάτεσι «έχτισε» μία επιτυχημένη καριέρα ως επιχειρηματίας στο Τέξας, είναι παντρεμένος και έχει επίσης τέσσερα παιδιά. Πλέον περνάει τον χρόνο του ψαρεύοντας.
Ο Άντερ έχει δύο παιδιά και η ζωή του είναι χωρισμένης ανάμεσα στην Ατλάντα και την Ιταλία, χώρα καταγωγής της συζύγου του.
Ο Τέξας Στιβ ζει στο Ρόις Σίτι του Τέξας. Είναι παντρεμένος με τρία παιδιά.
Ο Ράμπιτ Χεντ πέθανε ξαφνικά το 2024.