Μαυρωτάς στο «Mind the Game»: «Ο αθλητισμός χωρίς ακεραιότητα χάνει το νόημά του» (video)

Την αξία της ακεραιότητας ως θεμελιώδους προϋπόθεσης για την ύπαρξη του αθλητισμού ανέδειξε ο Γιώργος Μαυρωτάς, μιλώντας στο πάνελ για το «Responsibility in Sports». Όπως εξήγησε, ο αθλητισμός ξεχωρίζει ακριβώς επειδή το αποτέλεσμά του παραμένει απρόβλεπτο:

«Ο αθλητισμός, το αθλητικό θέαμα, δεν είναι όπως το θέατρο, που πηγαίνεις ξέροντας εκ προοιμίου πώς θα τελειώσει μία παράσταση. Όλη η έξαψη και όλη η αγωνία, όλο το ενδιαφέρον, ο ενθουσιασμός που συνδέεται με ένα αθλητικό θέαμα έχει να κάνει με το απρόβλεπτο του αποτελέσματος, έχει να κάνει με την προσπάθεια που θα δει στους αθλητές, έχει να κάνει με το ότι δεν ξέρεις από πριν ποιο θα είναι το αποτέλεσμα, ποιος θα κερδίσει. Και αυτό είναι που κάνει τον αθλητισμό τόσο μοναδικό και τόσο ενδιαφέρον».

Σύμφωνα με τον κ. Μαυρωτά, η αξιοπιστία του αθλητικού θεάματος κτίζεται μέσα από την προσπάθεια των αθλητών – και όταν αυτή υπονομεύεται, το κόστος είναι τεράστιο: «Αν αυτό το πράγμα δεν έχει αξιοπιστία και είναι αποτέλεσμα διαφόρων προσυνεννοήσεων, τότε χάνει όλο του το περιεχόμενο, χάνει όλο του το ζουμί». Γι' αυτό και κάλεσε την πολιτεία να αναλάβει ενεργό ρόλο προστασίας του από τις βασικές απειλές: «Είναι η χειραγώγηση των αγώνων, είναι το doping, είναι η βία, η διαπροσωπική είτε σε αγώνες, η διαφθορά. Είναι ακόμα και πράγματα ψυχολογικά που έχουν να κάνουν με τον στοιχηματικό εθισμό, που είναι ο ελέφαντας στο δωμάτιο».

Πρόβλημα χωρίς σύνορα η χειραγώγηση των αγώνων

Ο πρώην βουλευτής χαρακτήρισε τη χειραγώγηση ως μία από τις μεγαλύτερες απειλές, τονίζοντας τον διεθνή της χαρακτήρα: «Ένα παιχνίδι μπορεί να ξεκινήσει να γίνεται στην Ελλάδα, η χειραγώγηση να έχει γίνει στη Νοτιοανατολική Ασία και τα χρήματα να έχουν στοιχηματιστεί κάπου στη Γερμανία και στην Ελβετία. Είναι δηλαδή ένα πρόβλημα χωρίς σύνορα, το οποίο, όπως λένε, global problems need global solutions».

Σε αυτό το πλαίσιο, αναφέρθηκε στον καθοριστικό ρόλο του Συμβουλίου της Ευρώπης και της Σύμβασης Macolin, που ορίζει το πλαίσιο συνεργασίας πολιτείας, αθλητικού κινήματος και στοιχηματικού οικοσυστήματος. Προειδοποίησε μάλιστα για τον κίνδυνο διάβρωσης του αθλητικού συστήματος από μικρές ηλικίες:

«Αν το αφήσεις να διαβρώσει τόσο πολύ το αθλητικό σύστημα και να πάει στις μικρές ηλικίες, ώστε ένας αθλητής 15 χρονών να του λέει ο προπονητής "τώρα αυτό το παιχνίδι πρέπει να το χάσουμε γιατί έτσι πρέπει" και αυτό να εντυπώνεται και να γίνεται συνείδηση στον μικρό, τότε εκεί πέρα χάνεται όλο το παιχνίδι. Θα ζει σε μία κοινωνία που θα 'ναι ουσιαστικά στημένη, προσυνεννοημένη».

ΕΠΑΘΛΑ: ο συντονιστικός μηχανισμός

Ο κ. Μαυρωτάς παρουσίασε την Εθνική Πλατφόρμα Αθλητικής Ακεραιότητας (ΕΠΑΘΛΑ) ως το συντονιστικό όργανο απέναντι στη χειραγώγηση, με πυρήνα πέντε φορείς: Γενική Γραμματεία Αθλητισμού, Εθνική Αρχή Διαφάνειας, Επιτροπή Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων, Ελληνική Αστυνομία και Αθλητικός Εισαγγελέας. Γύρω από αυτόν τον πυρήνα αναπτύσσεται ένα πλαίσιο με ομοσπονδίες, πανεπιστήμια, ενώσεις αθλητών, διαιτητών και προπονητών, λίγκες αλλά και στοιχηματικές εταιρείες.

Όπως εξήγησε:  «Όσο πιο πυκνό κάνεις το δίκτυο και όσο πιο καλά ενώσεις τους κρίκους της αλυσίδας, τόσο πιο αποτελεσματικός θα είσαι. Χρειάζεται λοιπόν και η πρόληψη αλλά και η καταστολή, και όταν λέμε καταστολή εννοούμε και η διερεύνηση και οι πληροφορίες αλλά και οι ποινές που έρχονται από την αθλητική δικαιοσύνη και τα πειθαρχικά όργανα».

H αντιμετώπιση είναι ομαδικό άθλημα

Για τη συνεργασία πολιτείας και νόμιμων operators, ήταν κατηγορηματικός: «Η αντιμετώπιση της χειραγώγησης των αγώνων είναι ένα ομαδικό άθλημα. Χρειάζεσαι συμπαίκτες. Δεν μπορεί ένας μόνος του να το καταφέρει».

Εστίασε δε στο μείζον πρόβλημα του παράνομου στοιχηματισμού: «Από τον παράνομο στοιχηματισμό χάνουμε όλοι. Χάνει η πολιτεία από φόρους, χάνουν οι στοιχηματικές εταιρείες από μερίδιο αγοράς, χάνει το αθλητικό κίνημα γιατί μπαίνουν ενέσεις αμφιβολίας στο οτιδήποτε, και χάνουν και οι ίδιοι οι παίκτες γιατί είναι σε ένα τελείως αβέβαιο και ασαφές περιβάλλον».

Το μήνυμα για τη νεολαία

Κλείνοντας, στάθηκε στον στοιχηματικό εθισμό, προειδοποιώντας για ένα «σιωπηλό τσουνάμι» που πλήττει «νέες γενιές παιδιών με τα κινητά, 15-16 χρονών, που μπορεί να παίζουν ή να στοιχηματίζουν παράνομα».

Ωστόσο, στάθηκε ρεαλιστής: «Το στοίχημα στον αθλητισμό είναι κάτι που ήρθε για να μείνει. Είναι μια πραγματικότητα πλέον. Δεν μπορεί να λέμε ότι είναι κακό και πρέπει να φύγει. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να μεγιστοποιήσουμε τα οφέλη από μία τέτοια αλληλεπίδραση και να ελαχιστοποιήσουμε τις ζημιές».

«Πρέπει να βάλουμε την προσοχή μας στα θέματα της εκπαίδευσης, της πρόληψης, της ευαισθητοποίησης, της ενημέρωσης και στο πώς θα αποφύγουν τα παιδιά τον εθισμό σε συνήθειες που μπορεί όχι να τους καταστρέψουν, αλλά να τους πληγώσουν πολύ σοβαρά τη ζωή».