Μεσίνα: «Ήρθε η στιγμή να κλείσει αυτός ο κύκλος»

Λίγες ημέρες μετά την ολοκλήρωση της συνεργασίας του με την Αρμάνι Μιλάνο, ο Έτορε Μεσίνα παραχώρησε συνέντευξη στη La Gazzetta dello Sport, μιλώντας για την επταετή παρουσία του στον ιταλικό σύλλογο, τους λόγους της αποχώρησής του, αλλά και τον διπλό ρόλο που είχε ως προπονητής και εκτελεστικός διευθυντής.

Ο Ιταλός τεχνικός αναφέρθηκε αρχικά στην πορεία της Αρμάνι τα τελευταία χρόνια, τονίζοντας:
«Από πλευράς αποτελεσμάτων, σίγουρα θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει περισσότερα στην EuroLeague τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο, καταφέραμε να καθιερωθούμε ως ένας σημαντικός σύλλογος στην Ευρώπη, εκπληρώνοντας την επιθυμία του κυρίου Αρμάνι, ο οποίος ήταν πάντα δίπλα μας, μαζί με τον Λέο Ντελ'Όρκο, μια διακριτική αλλά πολύ ισχυρή παρουσία για επτά χρόνια».

Ο Μεσίνα αποκάλυψε πως η απόφαση είχε ωριμάσει μέσα του αρκετό καιρό πριν ανακοινωθεί.
«Με τον θάνατο του Τζόρτζιο Αρμάνι άρχισα να αισθάνομαι, σε προσωπικό επίπεδο, ότι η αποστολή μου είχε ολοκληρωθεί. Τα γεγονότα των επόμενων μηνών επιβεβαίωσαν αυτό το συναίσθημα και έτσι πήραμε την απόφαση να χωρίσουν οι δρόμοι μας με μια αγκαλιά και αμοιβαίες ευχές».

Αναφερόμενος στις αρμοδιότητές του, ο πολύπειρος προπονητής δήλωσε:
«Οι αποφάσεις για την ομάδα, σε συνεργασία με το επιτελείο, ήταν τελικά δικές μου. Το γεγονός ότι κατακτήσαμε το ιταλικό τρεμπλ μου έδωσε μεγάλη ικανοποίηση. Φρόντιζα να μην παρεμβαίνω, ακόμη κι όταν – όπως είναι φυσικό – θα είχα κάνει κάποια πράγματα διαφορετικά».

Ο Μεσίνα εξήγησε και γιατί δεν βρέθηκε στους τελικούς του πρωταθλήματος.
«Εκείνη τη στιγμή τόσο εγώ όσο και η διοίκηση γνωρίζαμε ότι η συνεργασία μας έφτανε στο τέλος της. Θεώρησα πιο σωστό να αφήσω να πανηγυρίσουν όσοι θα συνεχίσουν εδώ, αντί να κάνω μια περιττή εμφάνιση».

Κλείνοντας, ο Ιταλός παραδέχθηκε ότι ίσως έπρεπε νωρίτερα να αποχωρήσει από τη διοικητική του θέση.
«Όσον αφορά τη νοοτροπία, είμαι ικανοποιημένος με όσα πετύχαμε σε σχέση με τους στόχους που μας είχε θέσει ο κύριος Αρμάνι. Κοιτάζοντας πίσω, μετά το δεύτερο Scudetto θα έπρεπε να είχα παραδώσει τον εκτελεστικό ρόλο σε κάποιον άλλο. Έτσι θα είχαν σταματήσει και οι συνεχείς αντιπαραθέσεις. Η εικόνα του "ενός ανθρώπου που αποφασίζει μόνος του και δεν ακούει κανέναν" ήταν άδικη για όλους τους συνεργάτες που είχε και εξακολουθεί να έχει ο σύλλογος».