Μία ελεγεία και ένα …ραβασάκι

H Movistar Arena δεν είναι θορυβώδης… Ούτε καυτή. Είναι όμως το σπίτι της Ρεάλ Μαδρίτης, του μεγαλύτερου συλλόγου στον πλανήτη. Είναι ίσως η πιο επιβλητική φωλιά της Ευρώπης. 

Σε αυτό το γήπεδο, ο Παναθηναϊκός ολοκλήρωσε ένα ματς με 86.2% στα δίποντα, 42.1% στα τρίποντα, 81.5% στις βολές, 22 ασίστ και 12 ριμπάουντ περισσότερα από την αντίπαλο της… 

Αν δεν είχες παρακολουθήσει ούτε ένα frame από το βίντεο του αγώνα, θα υπέθετες ότι η ελληνική ομάδα έκανε περίπατο. 

Κι όμως… Χρειάστηκαν 45 ολόκληρα λεπτά. Απέναντι σε μία ομάδα που έπαιζε χωρίς την ραχοκοκκαλιά της, χωρίς πέντε πολύ βασικούς παίκτες. 

Η αξία του ηττημένου, δίνει δόξα στον νικητή και ο Παναθηναϊκός φεύγει από  το δέος που προκαλεί η Movistar Arena, εν τελεί χωρίς να λυγίσει. Αν και θα μπορούσε. Για έναν και μοναδικό λόγο: Τα 19 λάθη του και κάποιες κακές αποφάσεις όταν η Ρεάλ απείχε ένα φύσημα από το νοκ άουτ. 

Σε μία αναμέτρηση υψηλού τακτικού iso και από τις δύο πλευρές, ο Παναθηναϊκός δεν επέτρεψε στα λάθη του να στερήσουν μία μεγάλη νίκη. Και η Ρεάλ, παίζοντας με απουσίες, με τον Πέδρο Μαρτίνεθ να έχει κρεμαστεί στα μανταλάκια του ισπανικού Τύπου, απέδειξε ότι ο σταρ είναι το σύστημα. Η φιλοσοφία. 

Μόνο που στην μάχη των πάγκων ο Πέδρο κλήθηκε να αντιμετωπίσει έναν προπονητή, που αφενός είχε προετοιμάσει το παιχνίδι, αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι το ένιωσε. Και το έπαιξε σύμφωνα με το feeling του, χρησιμοποιώντας την προετοιμασία. Όχι βασιζόμενος αποκλειστικά και μόνο πάνω σε αυτή. 

Ο κόουτς Ομπράντοβιτς, κρίνοντας από τις επιλογές του, ένιωσε ότι στη Movistar, δε θα μπορούσε να κερδίσει από την άμυνα του. Το αρχικό σχήμα του Ζοτς, με Φρανσίσκο, Μπάντιο, Χέις, Χουάντσο και Μήτογλου αποκαλύπτει μία υβριδική διάθεση να ελέγξει το ματς από την άμυνα και να απενεργοποιήσει το μέγεθος του Ταβάρες. Στο δεύτερο τα κατάφερε με τον Μήτογλου να βάζει από νωρίς τον Μαρτίνεθ σε σκέψεις με την μακρινή απειλή του… Στο πρώτο όμως, προϊόντος του χρόνου αποδείχθηκε ότι δε θα ήταν απλό. Έστω και με τις απουσίες που είχε η Ρεάλ. 

Για αυτό και από κάποιο σημείο κι έπειτα, ο Ομπράντοβιτς, κράτησε στο παρκέ για σχεδόν 10 λεπτά τον Φρανσίσκο με τον Ναν στο ίδιο σχήμα. 

Σε πείσμα των απόψεων που ακούγονται, ο Ζοτς ξέρει ότι το μεγαλύτερη πρόβλημα στην συνύπαρξη των δύο δεν εντοπίζεται στην επίθεση, όπου προφανώς και χρειάζεται ακόμα υπομονή για να βρει ο καθένας τις φάσεις του, αλλά στην άμυνα. Εκεί, όπου το συγκεκριμένο σχήμα δίνει αρκετούς αμυντικούς στόχους. 

Με αλλαγές χάντμπολ, στον πάγκο ο Ναν στην άμυνα, αλλά στο παρκέ σε κάθε επιθετική κατοχή, ο Σέρβος κόουτς βρήκε τη συνταγή. Γιατί ήξερε ότι αυτό το ματς δε θα κερδηθεί από την άμυνα, αλλά από το σκορ. 

Η ελεγεία του Ναν, που σύμφωνα με τον πάντα στατιστικά έγκυρο Γιάννη Ψαράκη και το τουιτερικό ποστάρισμα του, συνοψίζεται στο γεγονός ότι οι 27 πόντοι που σημείωσε στα τελευταία 11.5 λεπτά της αναμέτρησης, ουσιαστικά ήρθαν σε έναν καθαρό χρόνο 8.5 λεπτών. Και ασφαλώς, είναι το δίχως άλλο ο άνθρωπος του αγώνα, πιο μπροστά κι από τον επικό Ματίας Λεσόρ, ο οποίος στην επίθεση τα έβαλε με όλους τους ψηλούς της Ρεάλ και τους νίκησε. Στην άμυνα είναι άλλη συζήτηση, αλλά η αφοσίωση, το πάθος, η ενέργεια και η συγκέντρωση του Γάλλου σέντερ ήταν σε άλλο επίπεδο. 

Όμως, είναι σημαντικό να τονιστεί ότι η νίκη επί της Ρεάλ έρχεται και ως απάντηση σε όλους όσοι έσπευσαν το καλοκαίρι σχεδόν ιερόσυλα να καταδικάσουν τον Ομπράντοβιτς ως έναν ξεπερασμένο προπονητή. 

Στη Μαδρίτη ο Ζοτς παρέδωσε το ραβασάκι ως απάντηση στην αμφισβήτηση, στήνοντας ένα τακτικό masterclass, ειδικά στην επίθεση…

• Ένιωσε το παιχνίδι και την εξέλιξη του, επιτρέποντας στον Ναν αρχικά κι εν συνέχεια τον Φρανσίσκο να πάρουν αποφάσεις που ταιριάζουν περισσότερο σε μία πιο ελεύθερη φιλοσοφία, παρά σε στερεότυπα και δογματισμούς. 
• Έπεισε (όχι το χρειάζεται και ιδιαίτερη προσπάθεια) τον Χέις Ντέιβις ότι στα 31 λεπτά που πάτησε στο παρκέ, ακόμα και η παρουσία του στην υπηρεσία του spacing ήταν ζωτικής σημασίας για τη νίκη της ομάδας του, ακόμα κι αν ο ίδιος θα έπαιρνε μόλις 3 σουτ. Ο Χέις ήταν για 31 ολόκληρα λεπτά ένας στρατιώτης στην υπηρεσία των συμπαικτών του. 
• Έψησε τον Μπάντιο να γίνει πιο επιθετικός και συνάμα με τις αναμφισβήτητες αμυντικές αρετές του, τις οποίες ξεδίπλωσε με αφθονία και στην Μαδρίτη, να πάρει και την ευθύνη αποφάσεων στην επίθεση όταν τα σχήματα το απαιτούσαν. 
• Χρησιμοποίησε τακτικές χάντμπολ για να προστατεύσει όσο μπορούσε τον Κέντρικ Ναν στην άμυνα, δίνοντας του 007 στην επίθεση 
• Παρά τα λάθη του, παρά τις (κάποιες) κακές αποφάσεις που πήρε σε όλο το ματς και ιδιαίτερα στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου, αλλά και στο +7 πριν το φινάλε της κανονικής περιόδου, ο Ζοτς δεν απέσυρε ποτέ την εμπιστοσύνη του από τον Σιλβέν Φρανσίσκο. Μακροπρόθεσμα μόνο κέρδος θα έχει από έναν παίκτη με ανυπολόγιστο ταλέντο, αλλά με μεγάλη ροπή στο λάθος, που καθορίζεται εμφανώς και από την ψυχολογία του. 
• Αναμόρφωσε το skillset του Ματίας Λεσόρ, που εκτός από μία μπουλντόζα στο ζωγραφιστό, έχει μετατραπεί πλέον και σε έναν πολύ ικανό δημιουργό από το High Post, σε καταστάσεις Short Roll. Οταν μία ομάδα, όπως έκανε η Ρέαλ με τον Τζόουνς και τον Σαρ, έβγαινε πιο επιθετικά στο hedge για να απορρυθμίσει τον χειριστή, ο ψηλός αυτομάτως μετατρέπεται με το δικό του ‘κοντό” κόψιμο στο high post μετά το σκριν, στον πιο βασικό δημιουργό για την ομάδα του. Και ο Παναθηναϊκός βρήκε πολλές φάσεις από φάσεις που έφτιαξε ο Λεσόρ. Είτε ως ασίστ (τελείωσε το ματς με 5!!!), είτε με πάσες πριν την ασίστ. 
• Και φυσικά, είτε με τον Λεσόρ, είτε με τον Μήτογλου εξουδετέρωσε το μέγεθος του Ταβάρες. Το 82% στα δίποντα δεν θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερη απόδειξη. 
• Και κυρίως, απέναντι σε μία άμυνα που ήξερε ότι πρέπει να την μετακινήσει, η επίθεση του Παναθηναϊκού λειτούργησε πολύ καλύτερη συγκριτικά με όλα τα προηγούμενα παιχνίδια, ακόμα και στις περιπτώσεις που έμοιαζε να στηρίζεται στην προσωπική φάση. Η μπάλα μετακινούνταν από τη δυνατή στην αδύνατη πλευρά και από μέσα προς τα έξω. Η άμυνα έπρεπε να κινηθεί. Και όταν συμβαίνει αυτό, το πλεονέκτημα αργά ή γρήγορα θα βρεθεί. Και για να επιτευχθεί αυτό η παρουσία του Σλούκα ήταν ζωτικής σημασίας. Είναι ο άνθρωπος που μπορεί να ξεκλειδώσει πολλούς από τους επιθετικούς γρίφους της ομάδας του με τα διαβάσματα και τις δημιουργίες του. 

Στην άμυνά του ο Παναθηναϊκός δεν κατάφερε να σταματήσει το ρυθμό της Ρεάλ και για ακόμα μία φορά παρατηρήθηκε να δέχεται εύκολα καλάθι στο τρανζίσιον ακόμα και μετά από δικά του εύστοχα. Η ακόμα και σε καλύψεις στο pick n roll είχε αδυναμίες. Δείχοντας σε συγκεκριμένες φάσεις μία παθητικότητα και σε άλλες μία σαφή αδυναμία στην προσωπική άμυνα. 

Αυτό το κρατάμε για να το συζητήσουμε στη συνέχεια και κατά πόσο μπορεί να αποτελέσει δυσεπίλυτο πρόβλημα. 

Το πιο σημαντικό απ’όλα είναι ότι ακόμα και ένα επικό παιχνίδι ο Παναθηναϊκός θα μπορούσε να το χάσει και πάλι από τα λάθη του… Τα 19 συνολικά, τα 7 στη δεύτερη περίοδο είναι πάρα πολλά… 

Και σε άλλα ματς, που δεν κρίνονται στους 100 πόντους θα στοιχίσουν.