Μια κακή βραδιά που «έδειξε» πολλά στον Αρη

Μία ήττα στην πρώτη αγωνιστική του πρωταθλήματος, όσο κακή κι αν είναι, δεν μπορεί να στοιχίσει πραγματικά σε μια ομάδα που έχει μπροστά της ολόκληρη τη σεζόν. Υπό αυτή την έννοια, ο Άρης έχει την πολυτέλεια να αφήσει γρήγορα πίσω του την Καρδίτσα. Αυτό που δεν πρέπει να αφήσει πίσω του είναι ο τρόπος με τον οποίο έχασε.

Γιατί το ανησυχητικό δεν ήταν το αποτέλεσμα. Ήταν η μετάλλαξη μιας ομάδας που για δέκα λεπτά έδειχνε να ελέγχει απόλυτα την κατάσταση και στη συνέχεια, μόλις το παιχνίδι έγινε πιο σκληρό, έχασε μαζί με το καθαρό μυαλό της και όλα εκείνα τα στοιχεία που θέλει να αποτελέσουν την ταυτότητά της.

Τα 21 λάθη είναι ο αριθμός που ξεχωρίζει, αλλά δεν λέει όλη την ιστορία. Περισσότερο προβλημάτισαν οι δισταγμοί, οι κακές αποφάσεις και κυρίως η εικόνα παικτών που όσο η Καρδίτσα μεγάλωνε την πίεση, τόσο έκαναν ένα βήμα πίσω. Κι όταν μια ομάδα σταματά να εμπιστεύεται αυτό που κάνει, συνήθως δεν χρειάζεται πολύ για να χαθεί και το παιχνίδι.

Αυτός ο Άρης, όμως, χτίστηκε για το ακριβώς αντίθετο. Για να είναι εκείνος που θα πιέζει, που θα παίζει με ένταση και που θα αναγκάζει τον αντίπαλο να αισθάνεται άβολα. Στην Καρδίτσα οι ρόλοι αντιστράφηκαν. Οι γηπεδούχοι έδωσαν το μπασκετικό «ξύλο» και ο Άρης, αντί να το ανταποδώσει, έδειξε να αιφνιδιάζεται από αυτό.

Κάπου εδώ βρίσκεται και η αξία αυτής της ήττας. Ήρθε στην πρεμιέρα, όταν τίποτα δεν έχει κριθεί και υπάρχει χρόνος για διορθώσεις. Δεν χάθηκε κάποιος στόχος στις 3 Οκτωβρίου, ούτε φυσικά μπορεί ένα κακό βράδυ να ακυρώσει την ποιότητα και τις προσδοκίες που υπάρχουν γύρω από αυτή την ομάδα.

Μπορεί όμως να λειτουργήσει ως μία πολύ έγκαιρη υπενθύμιση: όσο μεγαλώνουν οι φιλοδοξίες, μεγαλώνει και η πίεση. Και αν ο Άρης θέλει πράγματι να κάνει το βήμα παραπάνω, θα πρέπει να μάθει όχι απλώς να ζει με αυτήν, αλλά να γίνεται καλύτερος μέσα σε αυτήν.