Μήπως βλέπουμε το Μουντιάλ των τερματοφυλάκων;

Έντεκα ημέρες έχουν περάσει από την έναρξη του Μουντιάλ. Έντεκα ημέρες γεμάτες ποδόσφαιρο, γεμάτες αγώνες, γεμάτες έντονες στιγμές. Έχουμε δει όμορφα γκολ, έχουμε δει σπουδαίους παίκτες να βγαίνουν μπροστά και να σκοράρουν για τις ομάδες τους (βλέπε Μέσι, Κέιν, Εμπαπέ) έχουμε δει αρκετή ένταση και κόκκινες κάρτες, έχουμε δει τα αουτσάιντερ να κάνουν πολλές και σοβαρές «ζημιές» στους... μεγάλους. Εκείνο όμως που βλέπουμε με μεγαλύτερη συχνότητα από οτιδήποτε άλλο, είναι οι εξαιρετικές εμφανίσεις των τερματοφυλάκων.

Ήρθε η ώρα να λάβουν την... λάμψη και την αναγνώριση που τους αναλογεί κι εκείνοι που βρίσκονται κάτω από τα γκολπόστ. Μπορεί το σπουδαιότερο πράγμα στο ποδόσφαιρο να είναι το γκολ, όμως εξίσου σπουδαία είναι κι η θέση εκείνου που το αποτρέπει. Και στο Μουντιάλ μέχρι στιγμής έχουμε δει πολλούς και διαφορετικούς τερματοφύλακες να γίνονται «ήρωες», να αποτρέπουν σίγουρα γκολ, να δίνουν βαθμό ή βαθμούς στις ομάδες τους και να κερδίζουν το βραβείο του πολυτιμότερου παίκτη του αγώνα.

Τίποτα δεν είναι τυχαίο

Η θέση του τερματοφύλακα έχει αλλάξει πολύ. Είναι πλέον περισσότερο εγκεφαλική και λιγότερο ενστικτώδης. Οι τερματοφύλακες πια δεν είναι μόνο «shot stoppers». Δεν κάθονται κάτω από τα γκολπόστ και δέχονται τους... πυροβολισμούς από τους αντίπαλους επιθετικούς, προσπαθώντας να αντιδράσουν. Συμμετέχουν όλο και πιο ενεργά στο παιχνίδι, παίρνουν αποφάσεις που επηρεάζουν το «χτίσιμο» των επιθέσεων των ομάδων τους, όμως το σημαντικότερο από όλα, ήταν, είναι και πάντα θα είναι να βρίσκουν έναν τρόπο να μην δέχονται γκολ. 

Οι εξειδικευμένες προπονήσεις των τερματοφυλάκων έχουν επίσης αλλάξει πολύ. Υπάρχουν πλέον ολόκληρα επιτελεία που ασχολούνται με την θέση. Έχει γίνει... επιστήμη. Το «positioning», η θέση δηλαδή που έχει ένας τερματοφύλακας σε κάθε περίσταση του παιχνιδιού «δουλεύεται» συνεχώς και βοηθάει στο να έχει ο εκάστοτε γκολκίπερ καλύτερη τοποθέτηση, ώστε να μπορεί να αντιδράσει σε κάθε περίπτωση με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Να μειώσεις τις πιθανότητες. Αυτή είναι πλέον η θέση του τερματοφύλακα. Έχει γίνει ένας... αλγόριθμος, που προσπαθεί να μειώσει τις πιθανότητες του αντίπαλου να σκοράρει. 

Κι αυτό που βλέπουμε στο φετινό Μουντιάλ είναι ότι η απόσταση ενός «μέτριου» και «άσημου» τερματοφύλακα με έναν... παγκοσμίου κλάσης επιθετικό έχει μειωθεί κατά πολύ. Οι τερματοφύλακες έχουν αδιαμφισβήτητα ανέβει επίπεδο και κάνουν την δική τους (άτυπη) επανάσταση. Καθορίζουν πλέον αποτελέσματα περισσότερο από οποτεδήποτε άλλοτε στην ιστορία του αθλήματος.

Εκείνοι που ξεχώρισαν

Αυτό τουλάχιστον μας έδειξε ο ηρωικός Βοζίνια, που σχεδόν μόνος του έβαλε «στοπ» στην επιθετική «μηχανή» της Ισπανίας στο ματς με το Πράσινο Ακρωτήρι (0-0). Αυτό μας έδειξε ο Κιμ Σονγκ Γκιου, που στο παιχνίδι της Νότιας Κορέας στη πρεμιέρα έκανε μία απίθανη απόκρουση στο 90' κόντρα στην Τσεχία κι έδωσε την νίκη στην χώρα του (2-1). Το «μηδέν» κράτησε και ο Πάτρικ Μπιτς στην αναμέτρηση της Αυστραλίας με την Τουρκία, βγαίνοντας MVP του ματς και βοηθώντας τα «καγκαρού» να κερδίσουν χωρίς να δεχθούν γκολ (2-0). Τον ίδιο δρόμο ακολούθησε ο Αμπουνάντα, ο οποίος στο παιχνίδι του Κατάρ με την Ελβετία «κατέβασε ρολά» και «νικήθηκε» μόνο από το σημείο του πέναλτι (1-1). Στο ματς του Βελγίου με το Ιράν (0-0), οι δύο καλύτεροι παίκτες, βάσει βαθμολογίας, ήταν οι γκολκίπερ, με τον Μπεϊραβάντ του Ιράν να είναι «απροσπέλαστο τείχος» και τον Κουρτουά, διαχρονικά σταθερή αξία, να γλιτώνει το Βέλγιο από μεγαλύτερη ταπείνωση.

Τόσα και τόσα παραδείγματα. Δεν θα μπορούσε να λείπε φυσικά ο 37χρονος Ελόι Ρουμ, ο οποίος είχε 15(!) αποκρούσεις στην «λευκή» ισοπαλία του Κουρασάο με το Εκουαδόρ, παίρνοντας σχεδόν μόνος του, σχεδόν... ετσιθελικά, τον πρώτο, ιστορικό βαθμό της χώρας του σε Παγκόσμια Κύπελλα. Τι όμορφες ιστορίες.

Γιατί, είναι ωραία τα γκολ, αλλά τίποτα πιο ωραίο από το να αποτρέπεις ένα σίγουρο γκολ. Από το να βγαίνεις μπροστά όταν όλοι έχουν «πέσει». Όταν όλη η ομάδα περιμένει από εσένα που είσαι το «τελευταίο κάστρο» να μείνεις όρθιος και να μην «λυγίσεις». Κι αυτό το Μουντιάλ έχει αναδείξει ήδη αρκετά «κάστρα», τα οποία θα έμεναν... άγνωστα αν δεν είχαν την ευκαιρία τους μέσω της κορυφαίας διοργάνωσης του κόσμου. 

Ναι, μέχρι στιγμής είναι το Μουντιάλ των τερματοφυλάκων. Κι είναι μια ωραία ιστορία.