Νίκη ουσίας για τον Άρη αλλά εμφάνιση προβληματισμού

Ο Αλέξης Σαββόπουλος γράφει για την νέα μέτρια εμφάνιση του Άρη στο ματς κυπέλλου με τη Μαρκό και το πως βλέπει κανείς το ποτήρι. Μισοάδειο ή μισογεμάτο.

ο Κουαμέ στο ματς του Αρη με τη Μαρκό/Πηγή: intime

Δημοσιεύτηκε: πριν 1 ώρα

VOICE

VOICE Αλέξης Σαββόπουλος

Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google

Το χθεσινό φτωχό και δύσκολο 1-0 του Άρη κόντρα στη Μαρκό για το Κύπελλο Ελλάδας έχει διαφορικές αναγνώσεις. Είναι πως βλέπει κανείς το ποτήρι. Μισογεμάτο ή μισοάδειο. Όσοι αρέσκονται στο να το βλέπουν μισογεμάτο, φύσει αισιόδοξοι γαρ, θα μιλήσουν για επαγγελματική νίκη. Για την ουσία που μετράει στο τέλος της ημέρας κι αυτό είναι οι βαθμοί και η πρώτη - που ήταν και απαραίτητη- νίκη στη League Phase. Για την εγγύτητα μεταξύ των συνεχόμενων αγώνων σε δυο θεσμούς που δεν επιτρέπει στον προπονητή να δουλέψει με το γκρουπ, αλλά αντιθέτως από αποκατάσταση να πηγαίνει στο επόμενο ματς, δίχως την πολυτέλεια των παρεμβάσεων αφού οι “καθαρές” προπονήσεις είναι ελάχιστες. Για την ανάγκη εκτεταμένου rotation που έχει επιπτώσεις σε συνοχή και ομοιογένεια. Για τα πολλά νέα πρόσωπα που θέλουν χρόνο για να φτάσουν σε καλό επίπεδο ετοιμότητας, εν μέσω αγώνων.

Η άλλη όψη του νομίσματος

Και υπάρχουν και αυτοί που βλέπουν το ποτήρι μισοάδειο και στέκονται σε μια ακόμη, μέτρια εμφάνιση του γκρουπ το τελευταίο διάστημα. Που βλέπει μια ομάδα φλύαρη, προβλέψιμη, χωρίς ιδέες στην επίθεση, που δεν ξέρει τι να κάνει όταν έχει την μπάλα στα πόδια, ενώ δεν της λείπει η ποιότητα και με σαφές πρόβλημα στην δημιουργία (ειδικά στο άνευρο πρώτο ημίχρονο), που χρειάστηκε ένα αυτογκόλ, το οποίο μάλιστα δημιούργησε στην ουσία ένας αμυντικός (Σούταλο) αφού πρώτα κινδύνευσε από το δοκάρι του Γιόχανσον, για να κάμψει την αντίσταση μιας ομάδας που ξεκίνησε το ματς με εννιά αναπληρωματικούς και είχε αφήσει στην Αθήνα τους τρεις καλύτερους παίκτες του ρόστερ της (Ελ Αραμπί, Σεμπά και Καστάνιο) κάνοντας διαχείριση. Που ο προπονητής της χρειάστηκε στην ανάπαυλα να επιστρατεύσει Μανού Γκαρθία, Γκαρέ, Σούταλο και στο 57΄ τον Μορόν για να βρει τρόπο να ξεκλειδώσει το ματς. Που ό, τι έχει να κρατήσει από το ματς είναι ένα υποφερτό 20λεπτο (45-65) και τα υπόλοιπα να τα διαγράψει από τον σκληρό της δίσκο. Μια διάθεση από μέρους των Μπουσαϊντ για Κουαμέ, την ενέργεια που βγάζει ο Πετρίς και τη σοβαρότητα του Βοριαζίδη.

Είναι προφανές ότι μετά τις δυο πρώτες αγωνιστικές, ο Άρης έχει χάσει τον βηματισμό του. Τον προσανατολισμό του.Δείχνει απορρυθμισμένος. Δυσκολεύεται σε αρκετά κομμάτια του παιχνιδιού του. Αρκετοί παίκτες του βασικού κορμού είναι μακριά από τα στάνταρ τους (Παλάσιος, Γκαρέ, Μιρ είναι αγνώριστοι), ο Μπασίρου δεν έχει “κουμπώσει” στα χαφ, ο Μανού Γκαρθία προσπαθεί να το ξαναβρεί, το ίδιο και ο Λορέν Μορόν μετά από ένα διάστημα αγρανάπαυσης και όλα αυτά μαζί επηρεάζουν την συνολική εικόνα.

Είναι ξεκάθαρο ότι ο Μιχάλης Γρηγορίου έχει επενδύσει, περιμένοντας την πως και πως, στην διακοπή των τριών εβδομάδων που ακολουθεί μετά την 5η αγωνιστική το ερχόμενο ΣΚ, προκειμένου, έχοντας πλέον σχηματοποιημένο το ρόστερ του (με τελευταία προσθήκη αυτή του Μπρούμα) να δουλέψει ώστε να βελτιώσει την ομάδα του και να διορθώσει ατέλειες ώστε να παρουσιάσει μια καλύτερη εκδοχή του, που δια στόματος του ιδίου, θα αναγκάσει τον κόσμο να επιστρέψει στο γήπεδο.

Μέχρι τότε όμως έχει ένα ακόμη πολύ σημαντικό ματς μπροστά του. Ένα ακόμη τοπικό ντέρμπι κόντρα στον Ηρακλή που έρχεται μετά από δυο ήττες στο πρωτάθλημα και δυο μετριότατες εμφανίσεις ενδιάμεσα στο κύπελλο, που έβαλαν προβληματισμό και έξτρα πίεση στις πλάτες όλων. Και την υποχρέωση της νίκης ώστε να επανέλθει η ηρεμία που θα βοηθήσει την ομάδα να δουλέψει απερίσπαστη στη διακοπή. Νέα απώλεια βαθμών, το καταλαβαίνει και ο πλέον αδαής, θα εντείνει τον προβληματισμό, βάζοντας το club στην ανάγκη να διαχειριστεί μια πρώτη κρίση, πολύ νωρίς στη σεζόν…