Ο «αιώνια δεύτερος» (sic) Καραλής και ο άτυχος Ντουπλάντις

Η μονομαχία μεταξύ του Εμμανουήλ Καραλή και του Μόντο Ντουπλάντις στο Diamond League της Ζυρίχης μπορεί να χαρακτηριστεί με μία λέξη ως επική. 

Σε μία από τις καλύτερες που έχει δει ο παγκόσμιος στίβος με δύο παγκόσμια ρεκόρ και τρομερές επιδόσεις στους δρόμους η μάχη των δύο αλτών του επί κοντώ ήταν στα απόλυτα highlight στο στάδιο Letzigrund που εδώ και πολλά χρόνια προσφέρει απλόχερα τις κατάλληλες συνθήκες για σπουδαίους αγώνες. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι είναι το αγαπημένο μίτινγκ της Κατερίνας Στεφανίδη.

Καραλής και Ντουπλάντις έκαναν έναν τρομερό αγώνα και έφτασαν μέχρι το 6.10μ (!) χωρίς να χάσουν άλμα, με τέσσερα και τρία άλματα νωρίτερα στα προηγούμενα ύψη. Εκεί άρχισε η τακτική και ο πόλεμος. Πέρασε το 6.15μ ο Ντουπλάντις, το άφησε ο Καραλής. Πέρασε το 6.20μ ο Καραλής με σπουδαίο πανελλήνιο και ατομικό ρεκόρ, το άφησε ο Ντουπλάντις. Πέρασε το 6.25μ για να απαντήσει ο Ντουπλάντις, το άφησε ο Καραλής παρότι δεν έχει φτάσει ποτέ τόσο ψηλά. Και κάπως έτσι φτάσαμε να βλέπουμε έξι προσπάθειες, από τρεις ο κάθε ένας, για νέο παγκόσμιο ρεκόρ στο 6.32μ.

Καλύτερη προσπάθεια από τους δύο όμως στο ύψος, προς έκπληξη όλων, είχε ο Καραλής, αφού στο δεύτερό του άλμα έφτασε σωστά πάνω από τον πήχη, ο συνδυασμός όμως ως προς την ώθησή του και την επιλογή των στυλοβατών, δεν του βγήκε.

Από το πανελήνιο ρεκόρ στην προσπάθεια για παγκόσμιο

Ήταν 20 Ιουνίου του 2024 όταν ο Καραλής έκανε για πρώτη φορά πανελλήνιο ρεκόρ με 5.92μ, ένα εκατοστό πιο ψηλά από το 5.91μ του Κώστα Φιλιππίδη. Δύο χρόνια και δύο μήνες μετά και ενώ στην πορεία του έχει ανέβει σε όλα τα μεγάλα βάθρα με εννέα σπουδαία μετάλλια, δοκίμασε το υπέρτατο. Και έδειξε ότι μπορεί. Και ο Ντουπλάντις για πρώτη φορά ένιωσε απειλή, άφησε τη μάσκα του «ρομπότ» και έδειξε για πρώτη φορά ένταση, πάθος και συναίσθημα στον αγώνα.             

Σε όλη αυτή την πορεία του Καραλή έχουν γραφτεί και ειπωθεί πολλά. Θα σταθώ περισσότερο σε κάτι που λένε -ή μάλλον λέγανε- πολλοί, ότι ο Καραλής είναι ο μεγάλος άτυχος της γενιάς του, καθώς αυτό το μεγάλο ταλέντο έτυχε να συνυπάρχει την ίδια εποχή με τον βιονικό Ντουπλάντις και είναι μόνιμα καταδικασμένος να έχει ως μεγαλύτερο στόχο το αργυρό μετάλλιο. «Κανείς δεν θυμάται τον δεύτερο, μόνο τον νικητή», έχω ακούσει. «Ο αιώνια δεύτερος Καραλής», έχω επίσης ακούσει, περισσότερες φορές.

Δεν θα μπορούσα να διαφωνώ περισσότερο, και η ιστορία του στίβου το έχει αποδείξει. Οι μεγαλύτεροι αθλητές που έχει δει η παγκόσμια ιστορία έγιναν μεγάλοι και τρανοί όχι μόνο επειδή είχαν αστείρευτο φυσικό ταλέντο ή επειδή δούλευαν σκληρά, αλλά επειδή είχαν το κίνητρο του συναγωνισμού.

Τα παραδείγματα άπειρα. Από τον βρετανικό «εμφύλιο» των μεσαίων αποστάσεων την δεκαετία του '80 με τους Σεμπάστιαν Κόου και Στιβ Οβέτ, μέχρι τις ομηρικές μάχες του Γιουσέιν Μπολτ αρχικά με τον Τάισον Γκέι και στη συνέχεια με τον Τζάστιν Γκάτλιν και από την Βερόνικα Κάμπελ Μπράουν με την Άλισον Φίλιξ στα σπριντ μέχρι την κόντρα Αιθιοπίας-Κένυας στον μαραθώνιο με τους Κενενίσα Μπέκελε και Έλιουντ Κιπτσόγκε, ο στίβος λειτουργούσε, λειτουργεί και θα λειτουργεί με αντιπαλότητες και δίπολα. Σε ελληνικό επίπεδο αντίστοιχες μάχες έχουν δώσει οι Κελεσίδου και Βόγγολη στη δισκοβολία, οι Παπαδημητρίου και Πολυχρονίου στη σφυροβολία και πολλοί πολλοί ακόμοι. 

Αμέτρητα ρεκόρ, παγκόσμια και πανελλήνια, έχουν προκύψει σε αγώνες μεταξύ δύο σπουδαίων αντιπάλων, στους οποίους η κινητήριος δύναμη και των δύο ήταν πρώτα να περάσουν τον διπλανό/ή τους και μετά να κάνουν ένα ρεκόρ. Ένας καλός αντίπαλος σε αναγκάζει να  πιεστείς παραπάνω, να τρέξεις πιο γρήγορα, να πηδήξεις πιο μακριά, να ρίξεις πιο μακριά. Όλη η ουσία του Ολυμπιακού μότο Citius, Altius, Fortius. Ο Καραλής έχει αξιοποιήσει και συνεχίζει να αξιοποιεί όλα τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή του παρακολουθώντας τον Ντουπλάντις και γίνεται όλο και καλύτερος.

Η αντίστροφη πορεία του βιονικού Σουηδού

Ο Ντουπλάντις έτυχε να είχε μία μακρά κυρίαρχη πορεία και η αιρετική μου άποψη είναι ότι αυτός ήταν ο πραγματικός άτυχος. Γιατί από το μεγάλο του μπαμ το 2018-19 μέχρι σήμερα δεν είχε έναν αντίπαλο στα μέτρα του για να τον πιέσει να κάνει το παραπάνω και να φτάσει στα πραγματικά του όρια. Ακόμα και οι ελάχιστες ήττες που έχει ήταν επειδή ο ίδιος ήταν κατώτερος των περιστάσεων, όχι επειδή κάποιος τον έφτασε στο δικό του επίπεδο. Όλα αυτά όμως μέχρι να γίνει το «κλικ» στη Ζυρίχη. Γιατί πλέον έχει καποιον στα μέτρα του.

Σε όλους όσοι παρακολουθούμε πολλά χρόνια τον Ντουπλάντις, μας έκανε εντύπωση η χθεσινή ένταση, το «Ποιος @@@ νομίζετε ότι είμαι;» στην κάμερα, ο αυθόρμητος εκνευρισμός στο χαμένο άλμα στο 6.32μ, οι μικρές αλλά διόλου ασήμαντες λεπτομέρειες. Από εδώ και πέρα τα περιθώρια στενεύουν, τα συναισθήματα βγαίνουν και ο Ντουπλάντις πρέπει να βρει τις απαντήσεις απέναντι στον ολοένα και καλύτερο Καραλή. Το κίνητρο δηλαδή που μπορεί να τον φτάσει σε ακόμα μεγαλύτερα ύψη.

Είναι ακόμα δεύτερος ο Καραλής; Ναι, είναι.

Είναι αυτό όμως που θα πρέπει να μας ενδιαφέρει; Όχι. Γιατί μπροστά μας ξανοίγεται μονομαχία ετών, επί ίσοις όροις, με ανατροπές, υψηλές πτήσεις, και ρεκόρ που θα πάει μπροστά όχι μόνο τους δύο αθλητές, αλλά και ολόκληρο το άθλημα.