Ο αντικαταστάτης του Βιεϊρά που συνελήφθη τρεις φορές για τρομοκρατία

Κάποιοι ποδοσφαιριστές δεν είναι γραφτό να κάνουν μεγάλη καριέρα, παρά τις ικανότητες που μπορεί να έχουν και τις ευκαιρίες που ενδεχομένως να εμφανιστούν μπροστά τους. Μία τέτοια περίπτωση είναι και ο Ιμπραΐμ Μααρούφι. Ο Μαροκινός μέσος, ο οποίος ούτε λίγο, ούτε πολύ, οι «νερατζούρι» περίμεναν πως θα εκτόπιζε τον Πατρίκ Βιεϊρά από την βασική εντεκάδα της ομάδας…

Μεγαλωμένος στο Βέλγιο, έκανε τα πρώτα του βήματα στις ακαδημίες της Άντερλεχτ, όντας στην ίδια φουρνιά με τον Κομπανί και τον Βάντε Μπόρε. «Τελειώναμε το πρωτάθλημα κάνοντας μόνο νίκες», είχε δηλώσει σχετικά, με αποτέλεσμα από μικρή ηλικία να μπει στα ραντάρ μεγάλων ευρωπαϊκών ομάδων και σε ηλικία 11 ετών να μετακομίσει στην Ολλανδία για την Αιντχόφεν. Εκεί δεν άργησε να ξεχωρίσει και 4 χρόνια αργότερα είχε ξεκινήσει προπονήσεις με την πρώτη ομάδα…

Η μετακόμιση στην Ίντερ

Δεν όμως για πολύ. Στα 16 του, η Ίντερ τον έπαιρνε στο Μιλάνο και το καλοκαίρι του 2006, ξεκινούσε την προετοιμασία με τους «νερατζούρι». «Το καλοκαίρι του 2006 πήγα αμέσως στην προετοιμασία. Δεν ήταν εκεί οι Ιταλοί, οι Γάλλοι και οι Βραζιλιάνοι, αλλά ήταν ο Ιμπραΐμοβιτς, ο οποίος έβλεπε ήδη το μέλλον, με τις ατάκες του που θα μπορούσαν να γίνουν αναρτήσεις στα social media.

Αυτός που με βοήθησε περισσότερο ήταν ο Ντακούρ, αλλά και ο Αντριάνο. Στις προπονήσεις κανείς δεν ήθελε να μπει στο τείχος όταν εκείνος εκτελούσε φάουλ. Υπήρχε επίσης ο Βιεϊρά, ο οποίος μου έμαθε πολλά πράγματα σε τακτικό επίπεδο. Εγώ, όμως, ήθελα να του πάρω τη θέση. Αν το σκεφτώ τώρα, λέω στον εαυτό μου ότι ήμουν τρελός. Αν έπρεπε να επιλέξω έναν ποδοσφαιριστή από εκείνη την Ίντερ, θα έλεγα τον Ζανέτι. Ήταν εργατικός, σοβαρός, επίμονος και δεν έχανε ποτέ την μπάλα», είχε πει χαρακτηριστικά.

Η παρθενική του χρονιά στην Ίντερ ολοκληρώθηκε με την κατάκτηση του τίτλου, με τον ίδιο να μετράει ελάχιστο χρόνο συμμετοχής στο πρωτάθλημα. «Έπαιζα περισσότερο στο Κύπελλο και κατακτήσαμε το πρωτάθλημα Νέων», θυμάται για εκείνη την περίοδο, την οποία χωρίς υπερβολή την αναπολεί.

«Μου έλειψε η υπομονή για να καταφέρω να καθιερωθώ και πίεσα για να παραχωρηθώ δανεικός», είπε. Ήταν η αρχή μιας πορείας που τον απομάκρυνε όλο και περισσότερο από το κορυφαίο επίπεδο. «Από την Τβέντε πήγα στη Βιτσέντσα, στη Serie B, και η Ίντερ ήθελε να υπογράψω συμβόλαιο συνιδιοκτησίας. Αρνήθηκα και έλυσα το συμβόλαιό μου. Ήθελα να φύγω ως ελεύθερος, αλλά τελικά αυτό έκανε τα πράγματα χειρότερα».

Η σειρά των εμπειριών σε ολοένα και χαμηλότερο επίπεδο περιλάμβανε ακόμη και τη Serie C με την Παγκανέζε, ενώ στη συνέχεια αγωνίστηκε στο Βέλγιο, στο Μαρόκο, αλλά και στο Ιράν, με την Παρσέχ Τεχεράνης.

Όταν τον πέρασαν για τρομοκράτη

Ωστόσο, η χειρότερη περιπέτεια της ζωής του δεν εκτυλίχθηκε στα ποδοσφαιρικά γήπεδα. Το 2016, στις Βρυξέλλες, σημειώθηκαν βομβιστικές επιθέσεις στο μετρό, στο πλαίσιο τρομοκρατικών ενεργειών ισλαμιστικού χαρακτήρα.

Ένας από τους τρομοκράτες ονομαζόταν Χαλίντ Ελ Μπακράουι και είχε νοικιάσει ένα διαμέρισμα στο Σαρλερουά, το οποίο προοριζόταν και για τη φιλοξενία μελών της ομάδας που συμμετείχε στις τρομοκρατικές επιθέσεις του Παρισιού στις 13 Νοεμβρίου 2015. Μόνο που το είχε κάνει στο όνομα του πρώην ποδοσφαιριστή της Ίντερ!

«Ήταν ένα σοκ. Παρουσιάστηκα αυτοβούλως στις Αρχές, αλλά δύο ημέρες αργότερα, ενώ ταξίδευα προς την Ολλανδία, με σταμάτησαν στα σύνορα και με συνέλαβαν με την κατηγορία της τρομοκρατίας. Παρέμεινα στο κελί μέχρι να επικοινωνήσουν με τη βελγική αστυνομία. Στη συνέχεια συνέβη ακριβώς το ίδιο στο αεροδρόμιο των Βρυξελλών, ενώ με συνέλαβαν και στην Ιταλία», είχε δηλώσει.

Σήμερα, στα 37 του χρόνια, πατέρας τριών παιδιών και με μια ήρεμη ζωή στα προάστια της βελγικής πρωτεύουσας, ο πρώην διεθνής με την εθνική ομάδα του Μαρόκου δεν έχει μετανιώσει για τίποτα.