Ο Άρης έχασε από τη Χάποελ όχι όμως και την αίσθηση ότι πλήρης είναι καλύτερη ομάδα

Η πρώτη ήττα στο EuroCup ήρθε μέσα από συγκεκριμένες αγωνιστικές αδυναμίες, τις οποίες οι συνθήκες της αναμέτρησης μεγέθυναν. Οι απουσίες, η έλλειψη δημιουργίας, τα λάθη και η αδυναμία ελέγχου των ριμπάουντ κόστισαν ακριβά. Αυτό που δεν χάθηκε, ωστόσο, ήταν η ανταγωνιστικότητα μιας ομάδας που αρνήθηκε να παραδοθεί παρά τις αντιξοότητες που συνάντησε στο διάβα της.

Υπάρχουν ήττες που αφήνουν πίσω τους περισσότερα ερωτηματικά από όσα απαντούν. Και υπάρχουν κι εκείνες που, παρά την πικρία του αποτελέσματος, σου επιτρέπουν να διακρίνεις κάποια στοιχεία πάνω στα οποία μπορείς να χτίσεις την επόμενη ημέρα. Η πρώτη ήττα του Άρη στο EuroCup, απέναντι στη Χάποελ Ιερουσαλήμ στο Βελιγράδι, ανήκει μάλλον στη δεύτερη κατηγορία, γιατί ο τρόπος με τον οποίο έφτασε μέχρι το τελευταίο δίλεπτο να διεκδικεί ένα παιχνίδι που έμοιαζε να του ξεφεύγει, λέει αρκετά για τον χαρακτήρα αυτής της ομάδας.

Ο Άρης δεν έχασε επειδή δεν είχε διάθεση, ένταση ή πίστη, στοιχεία που χαρακτηρίζουν το παιχνίδι του. Έχασε επειδή κάποια στιγμή ξέμεινε από τις αγωνιστικές λύσεις που απαιτούσε το επίπεδο και η εξέλιξη της αναμέτρησης. Και όταν απέναντί σου βρίσκεται μια ομάδα με ποιότητα, βάθος και την ικανότητα να τιμωρεί κάθε λάθος, το περιθώριο επιβίωσης περιορίζεται δραματικά.

Η απουσία του Βασίλη Τολιόπουλου, ο τραυματισμός του Ματ Μόργκαν και στη συνέχεια η αποβολή του Νένο Ντιμιτρίγεβιτς δημιούργησαν μια συνθήκη που δύσκολα θα μπορούσε να διαχειριστεί οποιαδήποτε ομάδα χωρίς να αλλοιωθεί το παιχνίδι της. Ο Άρης έχασε διαδοχικά σημαντικές πηγές δημιουργίας και εκτέλεσης, αναγκάστηκε να αναζητήσει διαφορετικές ισορροπίες και ουσιαστικά είδε το επιθετικό του πλάνο να αποδομείται κομμάτι κομμάτι.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη ARIS B.C. (@aris.basketball.club)

Ο Στέλιος Πουλιανίτης επιστρατεύτηκε για να καλύψει τις ανάγκες, ο Στέφαν Γιόβιτς έδωσε πράγματα στην αμυντική λειτουργία, αλλά επιθετικά δεν κατάφερε να προσφέρει την απαιτούμενη παραγωγή. Κάπου εκεί άρχισε να γίνεται εμφανής η έλλειψη εναλλακτικών. Το παιχνίδι γίνεται πιο προβλέψιμο, οι αποφάσεις δυσκολότερες και κάπως έτσι, η Χάποελ άρχισε να διαβάζει όλο και πιο εύκολα τις επιθετικές επιλογές του Άρη.

Τα λάθη που κόστισαν περισσότερο από τη διαφορά.

Αν αναζητήσει κανείς το σημείο στο οποίο ο Άρης πλήρωσε ακριβά την αδυναμία του να ελέγξει την αναμέτρηση, θα σταθεί αναπόφευκτα στα λάθη του. Τα 17 συνολικά είναι ένας αριθμός που από μόνος του προβληματίζει. Εκείνο όμως που αποδείχθηκε καταδικαστικό ήταν η συγκέντρωση τεσσάρων λαθών μέσα σε περίπου τρία αγωνιστικά λεπτά, σε ένα χρονικό σημείο κατά το οποίο το παιχνίδι κρεμόταν πραγματικά από μία κατοχή.

Δεν πρόκειται απλώς για χαμένες επιθέσεις. Πρόκειται για κατοχές που παραδόθηκαν στον αντίπαλο, ο οποίος βρήκε την ευκαιρία να τρέξει, να σκοράρει στο ανοιχτό γήπεδο και να αποκτήσει επιπλέον πλεονέκτημα μέσα από τη γραμμή των βολών. Σε ένα παιχνίδι που μέχρι εκείνο το σημείο παρέμενε ανοιχτό, τέτοιες διαδοχικές παραχωρήσεις είναι πολυτέλεια που δεν συγχωρείται.

Στην ίδια εξίσωση μπαίνει και η αδυναμία του Άρη να ολοκληρώνει τις αμυντικές του προσπάθειες. Τα 18 επιθετικά ριμπάουντ της Χάποελ είναι 18 επιπλέον ευκαιρίες για μια ομάδα που ήδη διέθετε την ποιότητα να εκμεταλλευτεί τις αδυναμίες του αντιπάλου της.

Η ζημιά είχε αρχίσει να συσσωρεύεται πριν από την τελευταία περίοδο, με το διάστημα του 14-0 να αποτυπώνει με τον πιο σκληρό τρόπο πόσο εύκολα μπορεί να αλλάξει η ισορροπία ενός αγώνα όταν χάνεις τον έλεγχο των κατοχών. Ο Άρης δεν είχε μόνο να αντιμετωπίσει την επιθετική ποιότητα της Χάποελ. Είχε να αντιμετωπίσει και τις δικές του αδυναμίες, οι οποίες πολλαπλασιάζονταν όσο μειώνονταν οι διαθέσιμες λύσεις.

Μέσα σε αυτή τη δύσκολη αγωνιστική συνθήκη, η αποβολή του Νένο Ντιμιτρίγεβιτς στο 24:30 αποτέλεσε ένα ακόμη σοβαρό πλήγμα. Ο εκνευρισμός του μετά το χτύπημα που δέχθηκε σε σκριν τον οδήγησε σε μια αντίδραση που δεν είχε κανένα αγωνιστικό όφελος για την ομάδα του. Αντιθέτως, την άφησε χωρίς ακόμη μία σημαντική επιλογή στην περιφέρεια, σε ένα σημείο που ήδη οι ισορροπίες είχαν διαταραχθεί.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη BKT EuroCup (@eurocup)

Υπάρχει, ωστόσο, και η άλλη πλευρά της αναμέτρησης. Ο Άρης, παρά τα προβλήματα, τις απουσίες και τις διαδοχικές ατυχίες, δεν εγκατέλειψε το παιχνίδι. Δεν αποδέχθηκε ότι η εξέλιξη της αναμέτρησης είχε προδιαγραφεί. Βρήκε τρόπο να αντιδράσει, να παραμείνει κοντά στο σκορ και να διεκδικήσει τη νίκη μέχρι και τα τελευταία δύο λεπτά. Αυτό δεν αλλάζει το αποτέλεσμα. Αλλά αποκαλύπτει κάτι για την αγωνιστική νοοτροπία της ομάδας.

ΟΒασίλης Σπανούλης στάθηκε στην προσπάθεια των παικτών του και όχι στη διαφορά των 11 πόντων ως η πραγματική αποτύπωση της αναμέτρησης. Εκρινε ότι μέχρι να ξανασυναντηθούν οι δυο ομάδες πολλά μπορεί να έχουν μεσολαβήσει και κανείς δεν ξέρει τι θα είναι αρκετό στον Άρη για την πρωτιά στον όμιλο. Στην παρούσα φάση του αρκεί και κάτι εξίσου σημαντικό να κρατήσει: απέδειξε ότι ακόμη και όταν του αφαιρούνται οι αγωνιστικές του σταθερές, δεν χάνει εύκολα την πίστη ότι μπορεί να επιστρέψει.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Euroleague Basketball Greece (@euroleaguegre)