Ο Αρης έχει πετύχει ήδη να αλλάξει την ατζέντα

Ο Ιούνιος που μπήκε μπορεί να αποδειχθεί μήνας ορόσημο για τον μπασκετικό Άρη αφού στις πρώτες μέρες του (στην ουσία από μέρα σε μέρα) θα μάθουμε αν τελικά ο Βασίλης Σπανούλης θα αποδεχθεί την πρόταση που του έχει καταθέσει το club και αποφασίσει να ανηφορίσει στη Θεσσαλονίκη. Οι παλιότεροι σε ηλικία ήδη κάνουν την αναγωγή και θυμούνται το αντίστοιχο καλοκαίρι του 1984 όταν ο Άρης έφερνε στη Θεσσαλονίκη τον Παναγιώτη Γιαννάκη και το τι ακολούθησε για την ομάδα αλλά και το μπάσκετ γενικότερα είναι γνωστό τοις πάσι.

Δεν λέω ότι εφόσον πει το ναι ο Σπανούλης θα συμβεί κάτι ανάλογο, γιατί πλέον οι συνθήκες είναι διαφορετικές στο εγχώριο αλλά και το ευρωπαϊκό μπάσκετ. Είμαι όμως σίγουρος ότι θα ταράξει τα… λιμνάζοντα νερά στο άθλημα και θα προσφέρει χείρα βοηθείας ώστε να ξεφύγει από το βαρετό δίπολο που κυριαρχεί χρόνια τώρα μην αφήνοντας κανένα περιθώριο σε οτιδήποτε εκτός Αθήνας. Το ότι Διαμαντίδης, Παπαλουκάς και τόσοι άλλοι τοποθετούνται για το ζήτημα (ακόμη και υποτιμητικό για τον Άρη τρόπο) για μένα είναι ένα πρώτο παράσημο για το club. Δεν είναι αφελείς οι δυο αθλητές. Γνωρίζουν τι εστί μπασκετικός Άρης και τι θα σημαίνει η έλευση Σπανούλη. Οπότε εγώ δεν μπαίνω στη λογική του αφορισμού. Ο καθένας παίρνει τις απαντήσεις όταν και όπως πρέπει. Έξω από οπαδικές παρωπίδες ακόμη και η άτυπη και αέναη κόντρα με τον συμπολίτη μόνο καλό θα κάνει και στην πόλη και στο μπάσκετ.

Η πήχης μπήκε ψηλά

Η προοπτική έλευσης ενός προπονητή τέτοιου επιπέδου είναι το φυσιολογικό επόμενο βήμα για τη νέα κατάσταση με τον Ρίτσαρντ Σιάο ιδιοκτήτη που πέτυχε μέσα σε λίγους μήνες να δώσει όραμα, προοπτική, να συσπειρώσει και να αλλάξει πλήρως την ατζέντα. Πλέον το θέμα συζήτησης δεν είναι αν, που και πόσα χρωστάει ο Άρης, ποιοι παίκτες είναι απλήρωτοι και αν η ομάδα θα καταφέρει να ανταπεξέλθει στις κάθε λογής ρυθμίσεις και τα Ban της ΦΙΜΠΑ.

Πλέον η συζήτηση είναι πόσο θα ενισχυθεί η ομάδα, αν θα έρθουν παίκτες καλύτεροι από τον Νουά επί παραδείγματι, αν θα υπάρξει αντίστοιχη αναβάθμιση και στους Έλληνες του ρόστερ (βλέπε Χαραλαμπόπουλος πχ), αν το μπάτζετ θα ξεπεράσει τα 10 εκ (νούμερο που δεν έβλεπαν ούτε στα πιο τρελά όνειρά τους οι φίλοι του Άρη), αν θα αυξηθεί η χωρητικότητα του Παλε για να χωρέσει την άσβεστη δίψα του κόσμου να βρεθεί εκεί τη νέα σεζόν.

Ο σπόρος της αλλαγής και της ελπίδας φυτεύτηκε και ορθά ο Νίκος Ζήσης μαζί με την διοίκηση, έπεισαν τον Σιάο, ότι η έλευση ενός προπονητή σαν τον Βασίλη Σπανούλη θα σηματοδοτήσει την αλλαγή επιπέδου για την οποία διψά ο κόσμος και θα πρέπει να είναι ο επόμενος μεγάλος στόχος. Η αλήθεια είναι ότι ο πήχης τέθηκε πολύ γρήγορα τόσο ψηλά, αλλά οι μεγάλες ομάδες πρέπει να ξεκινούν από ένα καλό προπονητή, η επιλογή του οποίου δείχνει και τις πραγματικές προθέσεις της.

Γιατί ο Βασίλης Σπανούλης; Γιατί είναι μια προσωπικότητα του μπάσκετ που ταιριάζει γάντι στο εν υπνώσει- αλλά πάντα εκεί να καραδοκεί- εδώ και χρόνια DNA του club. Διαθέτει το ειδικό βάρος που απαιτεί η θέση. Φυσικά έχει τη γνώση του αθλήματος που υπηρετεί (πέρσι πήγε τελικό Euroleague) αλλά έχει και δυο ξεχωριστά στοιχεία που επίσης είναι απαραίτητα. Έχει το μενταλιτέ του νικητή όπως ο αείμνηστος Γιάννης Ιωαννίδης και μια άγνοια κινδύνου που τον έχει τοποθετήσει ήδη στην ελίτ του αθλήματος.

Ακόμη και αν δεν έρθει ο Σπανούλης όμως είναι προφανές κάτι ακόμη. Ότι το ποτάμι στον μπασκετικό Άρη δεν γυρίζει πίσω και είτε λίγο πιο αργά είτε λίγο πιο γρήγορα, το status της ομάδας αλλάζει…