Ο Aρης επέστρεψε και ήρθε για να μείνει

Ο Αλέξης Σαββόπουλος γράφει για τις μεγάλες νίκες του Άρη επί Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού που αλλάζουν τις ισορροπίες στο ελληνικό μπάσκετ.

Ο Aρης επέστρεψε και ήρθε για να μείνει

Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google

Πρόσθεσε το ATHLETIKO στην Google

Υπάρχουν κάποιες νίκες που μετρούν περισσότερο από τους βαθμούς που προσφέρουν. Νίκες που στέλνουν μηνύματα, δηλώνουν προθέσεις, αλλάζουν τις ισορροπίες και κυρίως υπενθυμίζουν σε όλους ότι κάτι διαφορετικό αρχίζει να διαμορφώνεται. Μια τέτοια νίκη πέτυχε ο Άρης απέναντι στον Ολυμπιακό, δίνοντας συνέχεια στην επιτυχία του απέναντι στον Παναθηναϊκό και αποδεικνύοντας ότι η φετινή του παρουσία δεν αποτελεί μια ευχάριστη συγκυρία, αλλά το αποτέλεσμα μιας σοβαρής και μεθοδικής προσπάθειας.

Ο Άρης δεν κέρδισε απλώς ακόμη έναν από τους δύο μεγάλους του ελληνικού μπάσκετ. Έστειλε το μήνυμα ότι έχει επιστρέψει για τα καλά και πως πλέον δικαιούται να κοιτάζει πολύ ψηλότερα. Με τις εμφανίσεις του απέναντι στους δύο «αιώνιους», βάζει ξανά το όνομά του στην κουβέντα για τις κορυφαίες θέσεις της βαθμολογίας, αλλά και για κάτι που μέχρι πριν από λίγο καιρό έμοιαζε μακρινό: τη διεκδίκηση του τίτλου. Δεν ντρέπεται πλέον να το φωνάξει, δεν γίνεται να μην το αντιλαμβάνονται όλοι.

Αυτό που εντυπωσιάζει περισσότερο στο φετινό Άρη δεν είναι μόνο τα αποτελέσματα που ακολούθησαν το σοκ της ήττας στην Καρδίτσα. Είναι η εικόνα μιας ομάδας που γνωρίζει τι θέλει να κάνει στο παρκέ, έχει συγκεκριμένη αγωνιστική ταυτότητα και διαθέτει παίκτες που ξέρουν να υπηρετούν το πλάνο του προπονητή τους, τυφλά, πιστά και αδιαπραγμάτευτα. Απέναντι στον Ολυμπιακό, ο Άρης παρουσίασε ένα εξαιρετικό δείγμα σύγχρονου μπάσκετ και στις δυο πλευρές του γηπέδου. Με πίεση σε όλο το γήπεδο, ένταση στην άμυνα, επιθετικότητα πάνω στην μπάλα και διαρκή διάθεση να τρέξει στο ανοιχτό γήπεδο, επέβαλε από νωρίς το δικό του ρυθμό. Δεν επέτρεψε στον αντίπαλό του να αισθανθεί άνετα, τον οδήγησε σε λάθη και αξιοποίησε σχεδόν κάθε ευκαιρία για να χτυπήσει στο transition.

Οι 18 απώλειες κατοχής του Ολυμπιακού, τα εννέα κλεψίματα και οι τρεις τάπες του Άρη αποτυπώνουν ένα μέρος μόνο της αμυντικής του κυριαρχίας. Την ίδια στιγμή, οι 22 πόντοι στο ανοιχτό γήπεδο και το σημαντικό πλεονέκτημα στις κατοχές έδειξαν πόσο αποτελεσματικά μετέτρεψε την αμυντική του λειτουργία σε επιθετική παραγωγή.

Και το σημαντικότερο; Δεν στηρίχθηκε σε έναν ή δύο πρωταγωνιστές. Πήρε πράγματα από ολόκληρο το ρόστερ. Οι περιφερειακοί δημιούργησαν, σκόραραν και πίεσαν ασφυκτικά, οι ψηλοί έδωσαν λύσεις τόσο κοντά όσο και μακριά από το καλάθι (ο Μπιρτς έβαλε 14 πόντους με 6/6 δίποντα), ενώ ο Μοκόκα, που έβαλε μόλις τρεις, έκανε σκυλίσια άμυνα, υπηρετώντας το ρόλο που του είχε αναθέσει ο Σπανούλης. Αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο κέρδος για τον Άρη: η αίσθηση μιας ομάδας που λειτουργεί ως σύνολο.

Ο Άρης, όπως ήταν λογικό, επένδυσε στην ενέργεια, στην ένταση και στην ταχύτητα, γνωρίζοντας ότι απέναντί του είχε έναν Ολυμπιακό που κουβαλούσε σημαντική αγωνιστική και σωματική επιβάρυνση. Οι απουσίες έχουν περιορίσει σημαντικά τις επιλογές των «ερυθρόλευκων», με συγκεκριμένους παίκτες να σηκώνουν εδώ και εβδομάδες δυσανάλογο βάρος. Απέναντι σε μια ομάδα που έπαιζε με τόσο υψηλή ένταση, το πρόβλημα έγινε ακόμη πιο εμφανές. Ο Ολυμπιακός κατάφερε να παραμείνει ανταγωνιστικός για κάποια διαστήματα, κυρίως χάρη στην ατομική ποιότητα των Φουρνιέ και Βεζένκοφ. Ωστόσο, όσο περνούσε η ώρα, η διαφορά στην ενέργεια και στις διαθέσιμες λύσεις γινόταν όλο και πιο εμφανής. Το περιορισμένο rotation δεν επέτρεψε στον Ολυμπιακό να ακολουθήσει στον ίδιο βαθμό τον ρυθμό του Άρη, ενώ η αδυναμία του να ελέγξει τα λάθη και τις δεύτερες ευκαιρίες επιβάρυνε ακόμη περισσότερο την κατάσταση. Στο τέλος, η διαφορά πήρε διαστάσεις που κάνουν εξαιρετικά δύσκολη την προσπάθεια ανατροπής της συγκεκριμένης εικόνας στον δεύτερο γύρο γιατί πλέον κι αυτό έχει τη σημασία του.

Το ελληνικό πρωτάθλημα αλλάζει

Για χρόνια, το ελληνικό πρωτάθλημα είχε σχεδόν αποκλειστικά δύο πρωταγωνιστές. Ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός μονοπωλούσαν το ενδιαφέρον, με την υπόλοιπη βαθμολογία να μοιάζει περισσότερο… διαδικαστική.

Φέτος, όμως, τα δεδομένα αρχίζουν να διαφοροποιούνται και ο Άρης, που έχει ήδη νικήσει και τους δύο «αιώνιους» με τρόπο εμφατικό (δυο κατοστάρες) κάνει ήδη τη συζήτηση για την κορυφή να μην περιορίζεται αποκλειστικά στους δύο παραδοσιακούς διεκδικητές. Η νίκη επί του Παναθηναϊκού ήταν ένα ισχυρό μήνυμα. Η νίκη επί του Ολυμπιακού ήρθε να επιβεβαιώσει ότι οι τουριστικές επισκέψεις στο Παλέ έλαβαν τέλος για τους δυο «αιώνιους» της Αθήνας. Και η συνέχεια προμηνύεται εξόχως ενδιαφέρουσα, αφού το ερχόμενο Σάββατο ΠΑΟΚ και Άρης κονταροχτυπούνται για την κορυφή, κάνοντάς μας να νομίζουμε ότι κοιμηθήκαμε και… ξυπνήσαμε στα 90s. Εντυπωσιακό και για όσους δεν είναι κοντόφθαλμοι, καλοδεχούμενο…

ΥΓ Ο Άρης δεν θα μπει ποτέ σε αυτή την χωρίς νόημα κουβέντα για το franchise. Γιατί πολύ απλά δεν την έχει ανάγκη. Χτίζει κάτι υγιές που δεν θέλει να είναι παροδικό αλλά μόνιμο. Σε Ελλάδα και Ευρώπη. Ένα δίωρο στο Παλέ είναι αρκετό για να σε πείσει ότι το club είναι στο σωστό δρόμο. 

Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google

Πρόσθεσε το ATHLETIKO στην Google

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Επικός Σπανούλης στη συνέντευξη Τύπου: «Αυτό που σκέφτομαι είναι να πιώ ένα κρασί με τον Νίκο»

Tάσος Μπαλγκάς Tάσος Μπαλγκάς avatar