Ο Αρης πήρε το πρώτο μεγάλο και σκληρό μάθημα της σεζόν

Ο Άρης πήρε ένα πολύ σκληρό μάθημα στην Allwyn Arena. Στο πρώτο πολύ απαιτητικό τεστ της σεζόν, απέναντι στην πρωταθλήτρια ΑΕΚ, αποδείχθηκε κατώτερος των περιστάσεων και γνώρισε μια απόλυτα δικαιολογημένη ήττα. Βαριά όμως παρότι ως το 60΄ η εικόνα του ματς δεν σε προϊδέαζε για κάτι τέτοιο. Παρ΄όλα αυτά βαριά που τον επαναφέρει στην πραγματικότητα και αναδεικνύει 2-3 πράγματα που δεν μπορούν να κρυφτούν κάτω από το… χαλάκι. Και δεν αναφέρομαι στην απουσία ενός κανονικού στόπερ που θα αντικαθιστούσε τον Φαμπιάνο στην οποία θα σταθούν οι περισσότεροι ως βασική αιτία της ήττας και δεν θα τους δώσω άδικο. Γιατί; Γιατί αυτή είναι μια ανάγκη που έχει επισημανθεί καιρό τώρα και δεν χρειάζεται να είσαι ειδικός για να τη διαπιστώσεις ότι υφίσταται καιρό τώρα και πρέπει να καλυφθεί ή να είχε ήδη καλυφθεί. Απλά η ΑΕΚ των ποιοτικών επιθετικών την μεγέθυνε. Ούτε θα ψέξω τον Γένσεν που έχει ευθύνη στο δεύτερο γκολ αφού ο Άρης δεν τον πήρε για στόπερ αλλά για οκταροδεκάρι και προσπαθεί να καλύψει ένα κενό με το φιλότιμό του. Ούτε τον Σούταλο που για πρώτο ματς εμένα μου έδειξε καλά στοιχεία…

Αναφέρομαι σε θέματα διαχείρισης, αντίδρασης μέσα στο ματς από όλους από το 60΄ και μετά. Γιατί όταν χάνεις με 5-0, σκορ που κινδύνευσε να ανοίξει κι άλλο στο τέλος, ευθύνη έχουν όλοι. Ήττα από ήττα έχει διαφορά. Άλλο να χάνεις στα σημεία και άλλο να φεύγεις με πέντε γκολ στην πλάτη. Δέχομαι ότι το 2-0 γίνεται σε ένα διάστημα που ο Άρης είναι καλός.

Εικόνα ομάδας χωρίς συνοχή μετά το 2-0

Έχει βελτιώσει αισθητά τα ποσοστά κατοχής, έχει πάρει μέτρα στο γήπεδο και ψάχνει το γκολ της ισοφάρισης με ορθό τρόπο. Συμβαίνουν αυτά στο ποδόσφαιρο. Γκολ κόντρα στη ροή της αναμέτρησης δηλαδή. Αυτό που δεν δέχομαι όμως και προβλημάτισε πολύ ήταν η εικόνα μετά το 2-0. Εικόνα μιας ομάδας δίχως καμία συνοχή που βγήκε μπροστά χωρίς να διαφυλάξει καθόλου τα μετόπισθεν κινδυνεύοντας κυριολεκτικά σε κάθε μετάβαση της ΑΕΚ, να δεχθεί γκολ. Μιας ομάδας που λειτούργησε με περίσσεια αφέλεια, χωρίς να φροντίσει να βάλει φρένο στην… κατηφόρα με κάποιο τρόπο. Δεν λέω να καθίσει πίσω και να διαφυλάξει το… τιμητικό 2-0. Καλά έκανε και δεν το παράτησε το ματς. Το έκανε όμως με λάθος τρόπο. Χωρίς σχέδιο, χωρίς μέτρο, φροντίζοντας να υπάρχει παράλληλα μια ισορροπία στο πως κάνει επίθεση και πως αμύνεται με συνέπεια να ανοίξουν οι γραμμές και να έρθει η βαριά ήττα. 

Δεν βοήθησαν καθόλου και οι αλλαγές βέβαια για να είμαστε ειλικρινείς. Ο Κουαμέ έχασε τη μεγαλύτερη ευκαιρία στο δεύτερο ημίχρονο αλλά δεν απέφυγε τα λάθη. Από αυτόν ξεκίνησε άλλωστε η φάση που οδήγησε στο 2-0. Ο Παλάσιος που ορθά μπήκε, αποδείχθηκε για ακόμη μια φορά ότι αριστερά ταλαιπωρείται και αυτο- ακυρώνεται. Θα μπορούσε να βγει ο Γκαρέ για παράδειγμα που κινήθηκε σε ρηχά νερά και να παίξει δεξιά ο Παλάσιος. Ο χειρότερος δεν όλων ήταν ο Χόνγκλα με ευθύνη σε δυο γκολ που εξέθεσε τον εαυτό του πρώτα από όλα και τον Γρηγορίου κατ΄ επέκταση που συνεχίζει να παίρνει το ρίσκο να χρησιμοποιεί παίκτες που είναι ανέτοιμοι για διάφορους λόγους προκειμένου να πάρουν ρυθμό. Χθες κόντρα στην ΑΕΚ το πλήρωσε και παίρνει την ευθύνη. Θα ήθελα επίσης να δω λίγο παραπάνω στο ματς τον Μανού Γκαρθία, αλλά πάντα οι προπονητές ξέρουν καλύτερα την ομάδα τους, την κατάσταση των παικτών, τι και για πόσο χρόνο μπορεί να προσφέρει ο καθένας. Έχουν ένα σκεπτικό και είτε δικαιώνονται είτε όχι. 

Οι συνέπειες της ήττας στην ψυχολογία

Άλλη μια συνέπεια της βαριάς ήττας είναι ασφαλώς και ο ψυχολογικός αντίκτυπος. Τι επίπτωση θα έχει στο εσωτερικό της ομάδας. Στο ηθικό της. Πως θα αναλυθεί και πως θα τη διαχειριστεί το γκρουπ και ο προπονητής αφού ακολουθεί μια δύσκολη εβδομάδα με δυο σημαντικά ματς. Στην Τρίπολη με τον Αστέρα για το Κύπελλο και το ντέρμπι της Τούμπας. Το ότι υπάρχει γρήγορα παιχνίδι δεν το λες και άσχημο. Είναι μια ευκαιρία αντίδρασης. Ο Μιχάλης Γρηγορίου ανέφερε στη συνέντευξη τύπου ότι έχει πολλά να συζητήσει με τους παίκτες του. Και προφανώς να διορθώσει ως προς την προσέγγιση τέτοιων αγώνων. Η ήττα ήταν βαριά, διδακτική αλλά μπορεί και πρέπει να λειτουργήσει ως καμπανάκι για όλους αφού ακόμη είναι πολύ νωρίς και καμία ομάδα δεν είναι έτοιμη ενώ ή ήττα δεν αναιρεί το γεγονός ότι στο γκρουπ υπάρχουν δυνατότητες. 

Για μένα υπάρχει και μια ακόμη σημαντική τελευταία παράμετρος της βαριάς ήττας. Η ευκαιρία που έχασε ο Άρης να αποδείξει ότι το καλό ξεκίνημα με τις δυο νίκες δεν ήταν τυχαίο. Να στείλει ένα πιο καθαρό μήνυμα, κυρίως σε αυτούς που είχαν αμφιβολίες και δεν…ψήθηκαν από το δυο στα δυο. Έκαψε ένα πρώτο κανονάκι. Έχει ένα δεύτερο στην Τούμπα την επόμενη αγωνιστική ώστε να το γυρίσει… και να ζεστάνει τον κόσμο που από το ζεστό δέχθηκε μια ψυχρολουσία!

ΥΓ. Τεράστια η ανάγκη για την απόκτηση ενός στόπερ αλλά έχω την αίσθηση ότι αν υπάρχει δυνατότητα, μια ανάγκη ενίσχυσης μοιάζει να υπάρχει και στο αριστερό φτερό της επίθεσης.