Ο χαρακτήρας δεν θα αρκεί πάντα για να σε πάει μέχρι το τέλος

Ο Ολυμπιακός έχασε τον πρώτο τίτλο της σεζόν δίκαια από τη Ρεάλ Μαδρίτης στο Άμπου Ντάμπι και πήρε μπόλικη δουλειά για την επιστροφή στη βάση του ενόψει των επόμενων επισήμων υποχρεώσεων του. 

Η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα με εξαίρεση το διάστημα 21-28' και το τελευταίο τριλεπτο του τελικού έμεινε μακριά από τα στάνταρ της και δεν μπόρεσε ποτέ πραγματικά να επιβάλλει το ρυθμό της. 

Οι αντίπαλοι κυκλοφορούσαν την μπάλα, κέρδισαν περισσότερες μονομαχίες, είχαν καλύτερες συνεργασίες την ώρα που οι Πειραιώτες αναλώθηκαν σε παιχνίδι με πολύ ντρίπλα μακριά από τη φιλοσοφία τους και ήταν ένα βήμα πιο αργοί στις αντιδράσεις τους.

Όλα αυτά είναι λογικά την εποχή που βρισκόμαστε και κανείς δεν θα θυμάται στο τέλος της μαραθώνιας σεζόν που ξεκινάει πως ο Ολυμπιακός έχασε τον πρώτο τίτλο της σεζόν, όμως πήρε ένα καλό μάθημα πως ο χαρακτήρας και η αντίδραση στο φινάλε δεν θα αρκούν πάντα για να κερδίσει. 

Τα σχήματα που δεν βγήκαν και οι τομείς που πρέπει να βελτιωθεί

Όσο περίεργο και αν ακουστεί σε κάποιους η εικόνα του Ολυμπιακού και στον τελικό του Άμπου Ντάμπι ήταν μία από τα ίδια σε σχέση με τα φιλικά και τον ημιτελικό με τη Φενέρ. 

Ίσως μάλιστα αυτή του η εμφάνιση να ήταν η πιο προβληματική από όλες στο μεγαλύτερο κομμάτι της, αφού το ξέσπασμα στο φινάλε του πρώτου και δεύτερου μέρους και το εξαιρετικό διάστημα στο τρίτο δεκάλεπτο δεν ήταν αρκετά για να τη διαφοροποιήσουν στο σύνολό της. 

Αυτή τη φορά τα περισσότερα σχήματα δεν λειτούργησαν, αφού και το Μίλερ-ΜακΙντάιρ, Ντόρσεϊ, Γουόρντ, Βεζένκοφ και Χολ του τρίτου δεκαλέπτου έκανε τη δουλειά μόνο στη δεύτερη παρουσία του στο ματς, αφού στην εκκίνηση δεν λειτούργησε καθόλου καλά. 

Αυτό που διαφοροποιήθηκε σε σχέση με την υπόλοιπη αναμέτρηση στο διάστημα 21-28' του τελικού ήταν η ένταση στην άμυνα, το «σπάσιμο» των σκριν, το καθαρό μυαλό στις αποφάσεις και το επιθετικό transition στο οποίο αρίστευσε ο νέος Αμερικανός πλέιμεϊκερ του ρόστερ. 

Σε γενικές γραμμές η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα επιβεβαίωσε πως χρειάζεται πολλή δουλειά για να βρει ρόλους και χημεία και να μάθουν οι παίκτες να παίζουν ο ένας για τον άλλον. 

Αλλά το πιο σημαντικό που πρέπει όλοι να αποτυπώσουν στο μυαλό τους είναι πως όσο ποιότητα και αν διαθέτει και όσο εντυπωσιακό χαρακτήρα και νοοτροπία νικητή έχεις στα δύσκολα δεν θα αρκούν πάντα. 

Ο Ολυμπιακός πήγε στο φινάλε να «κλέψει» τον τίτλο από τη Ρεάλ λόγω των Βεζένκοφ - Φουρνιέ, όμως η έλλειψη συγκέντρωσης του Μοντέρο, οι κακές αποφάσεις του Τζόζεφ και στις δύο πλευρές και η έλλειψη ικανότητας στο αμυντικό ριμπάουντ του πολύ καλού κατά τα άλλα Χολ κόστισαν ακριβά και έφεραν το δίκαιο αποτέλεσμα με βάση την εικόνα και την προσπάθεια των δύο ομάδων. 

Η «ερυθρόλευκη» άμυνα θα πρέπει να βελτιωθεί άμεσα στα περισσότερα κομμάτια της, αφού όταν δέχεσαι 90+ πόντους στα πρώτα δύο επίσημα ματς και αφήνεις τη Ρεάλ να αισθανθεί άνετα με 31 ασίστ -παρά τα 23 λάθη της-, 62% στα δίποντα και 38.5% στα τρίποντα τότε πολλά πράγματα δεν κάνεις καλά. 

Το αμυντικό transition λειτούργησε μόνο στο διάστημα 21-28' που ο Ολυμπιακός κυριάρχησε, αλλά παραμένει μεγάλο ζήτημα, όπως και το αμυντικό ριμπάουντ στο οποίο «φωνάζει» η απουσία του Νίκολα Μιλουτίνοφ και ότι ο Βεζένκοφ ακόμα δεν είναι στο 100%. 

Μπορεί ο πρώτος τίτλος να χάθηκε για τους Πρωταθλητές Ευρώπης και Ελλάδας, όμως επιβεβαιώνουν πως βαδίζουν στο σωστό δρόμο για να παραμείνουν σε τροχιά κορυφής, αλλά θα πρέπει να περάσουν όλα αυτά τα στάδια μέχρι να φτάσουν στα επίπεδα σταθερότητας και ωριμότητας που απαιτούνται.

Η εκκίνηση της σεζόν είναι αμείλικτη χρονικά, αφού ακολουθεί η πρεμιέρα στη Βιτόρια και το ελληνικό Σούπερ Καπ και με τη συμμετοχή του Μιλουτίνοφ να μην θεωρείται καθόλου δεδομένη. 

Ο χρόνος είναι λίγος, οι απαιτήσεις τεράστιες και όλοι στον Ολυμπιακό καλούνται να αντέξουν σε αυτήν την επίπονη περίοδο, ώστε να είναι απόλυτα έτοιμοι και σε καλό μομέντουμ στο δεύτερο μισό όταν και θα κριθεί η φετινή τους προσπάθεια. 

Υ.Γ. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας πήγε με συγκεκριμένο τρόπο σήμερα στο rotation και αποφάσισε στο τέλος να πάει με τους 4 καλύτερους σκόρερ του. Για ένα ριμπάουντ και ένα λάθος δεν δικαιώθηκε αυτή τη φορά απόλυτα για την επιλογή του. 

Υ.Γ. 2) Ένα «επιτέλους» ακούστηκε στο τρίτο δεκάλεπτο με όσα έκανε και στις δύο πλευρές ο Μίλερ-ΜακΙντάιρ. Εξαιρετική εικόνα και ελπίδα όλων αυτή να είναι η αρχή της ανόδου του σε ένα σημείο που πρέπει να προσαρμοστεί το συντομοτέρο στα δεδομένα και στις απαιτήσεις.

Υ.Γ. 3) Εντυπωσιακός και πάλι ο Εντζάι ο οποίος δείχνει πως θα παλέψει για κάθε λεπτό του στο παρκέ. Το πιο σημαντικό είναι πως γίνεται επιδραστικός και στις δύο πλευρές και δείχνει πολύ ενθαρρυντικά δημιουργικά στοιχεία.

Υ.Γ. 4) Μέχρι το Δεκέμβρη δεν περιμένω να αλλάξει πολύ η εικόνα της ομάδας. Όμως από τον Ιανουάριο και μετά θεωρώ πως θα δούμε τον πραγματικό Ολυμπιακό, όπως συνέβη και πέρσι.