Ο Χουμπ Στέφενς στο Athletiko: «Τι περιμένω από την Ελλάδα κόντρα στην Ολλανδία - Πέρασα δύσκολα, αλλά όμορφα στον ΠΑΟΚ»

Κάποιοι ονειρεύονται τι τίτλο θα έδιναν στην αυτοβιογραφία τους ή ταλανίζονται για το ποιες λέξεις θα περιέγραφαν καλύτερα τη ζωή τους, μα στην περίπτωση του Χουμπ Στέφενς, πάντα όλα οδηγούσαν στο εξής απλό: «Nooit opgeven», δηλαδή, «μην τα παρατάς ποτέ». Βασισμένος σε αυτή την αρχή κατάφερε όσα σπουδαία πέτυχε στην καριέρα του: είτε ως εμβληματικός αμυντικός της Αϊντχόφεν, είτε ως «ο προπονητής του αιώνα» για τη Σάλκε, όπως η ίδια τον αποκαλεί, μετά την υπογραφή που έβαλε στις μεγαλύτερες επιτυχίες της σύγχρονης ιστορίας της, με χαρακτηριστικότερη όλων, την κατάκτηση του Κυπέλλου UEFA το 1997.

Ο Χουμπ Στέφενς αποτέλεσε την πρώτη ηχηρή επιλογή για τον πάγκο του ΠΑΟΚ, από τότε που τα ηνία πέρασαν στα χέρια του Ιβάν Σαββίδη, και έως σήμερα, αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα προπονητικά βιογραφικά που πέρασαν από την Ελλάδα.

Λίγες ώρες πριν την αναμέτρηση της Εθνικής Ομάδας με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της χώρας του, την Ολλανδία, μίλησε στο Athletiko γι' αυτό το σπουδαίο ματς για την 5η αγωνιστική της League A του Nations League, αλλά και τις αναμνήσεις του από την Ελλάδα και τον ΠΑΟΚ, τον οποίο ανέλαβε το καλοκαίρι του 2013, αλλά μετά από μερικούς μήνες και 45 ματς, αποχώρησε.

«Δεν ήθελα να είμαι εμπόδιο»

Ήταν Ιανουάριος του 2023 όταν έφτασαν έως τη χώρα μας τα νέα, πως ο Χουμπ Στέφενς εγκαταλείπει την προπονητική μετά από 40 χρόνια καριέρας. «Το σώμα μου μού έστειλε ξεκάθαρη προειδοποίηση. Η περιπέτεια αυτή ήταν καθαρό σημάδι πως έπρεπε να προσέξω περισσότερο τον εαυτό μου. Η προπονητική για μένα τελείωσε. Πρόσφατα μού έγινε πρόταση από την Ολλανδία, αλλά δεν το ρισκάρω πια. Δεν θα μπορούσα να το κάνω αυτό στην οικογένειά μου αλλά και τον σύλλογο. Αν δεχόμουν μια δουλειά, θα το έκανα μόνο αν μπορούσα να διασφαλίσω ότι θα δίνω το 100% μου. Δεν μπορώ όμως να το κάνω πια. Δεν θέλω να απογοητεύσω κανέναν. Μεγαλώνουμε όλοι μας» είχε αναφέρει χαρακτηριστικά τότε, για να εξηγήσει στο Athletiko.

«Επέλεξα να απομακρυνθώ και γιατί δεν ήθελα να είμαι εμπόδιο στην πορεία των νεαρότερων προπονητών. Ήταν κάτι βασικό στο σκεπτικό μου. Συνεχίζω, ωστόσο, να παρακολουθώ τα πάντα γύρω από το ποδόσφαιρο. Και όχι μόνο. Ανέκαθεν ήμουν λάτρης και άλλων αθλημάτων, όπως η ποδηλασία και η Formula 1. Αυτός είναι και ο λόγος που σπάνια χάνω κάποια εξέλιξη στα σπορ. Από την άλλη πλευρά, τώρα πια έχω την ελευθερία για να περάσω αρκετό χρόνο με τα εγγόνια μου».

«Αυτό είναι το πιο δύσκολο για Καρέτσα και Κωνσταντέλια στην Bundesliga»

Η Σάλκε, και κατά συνέπεια η Bundesliga, αποτέλεσε εκείνο τον σταθμό που τον σημάδεψε περισσότερο. Υπήρξε πρώτος προπονητής της από το 1996 έως το 2002, κατακτώντας το Κύπελλο UEFA (1997) και δύο Κύπελλα Γερμανίας (2001, 2002), ενώ στη δεύτερη θητεία του ως πρώτος προπονητής, συνεργάστηκε με τον Κυριάκο Παπαδόπουλο. Η ατάκα του πως «τα χρήματα δεν είναι σημαντικά», μετά από μία πρόταση 20.000.000 ευρώ της Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης για τον 20χρονο τότε στόπερ, δείχνουν πόσο πίστευε σε εκείνον, τις δυνατότητές του και όσα θα έρχονταν στο μέλλον, έστω κι αν τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν ιδανικά. Μετά από 387 ματς ως πρώτος προπονητής στην Bundesliga και άλλα 34 στη δεύτερη κατηγορία του γερμανικού ποδοσφαίρου, ωστόσο, σίγουρα τα λόγια του για τους Έλληνες που παίζουν εκεί, έχουν αξία.

«Ποτέ δεν ήταν εύκολο, ούτε είναι τώρα, να επιβιώσεις παίζοντας στο γερμανικό πρωτάθλημα, χωρίς να είσαι Γερμανός. Θεωρώ πως το πιο σημαντικό, είναι να μάθουν πώς να διαχειρίζονται την πίεση» τόνισε χαρακτηριστικά, για να συμπληρώσει σχετικά με τους Καρέτσα και Κωνσταντέλια, που αγωνίζονται στην Μπορούσια Ντόρτμουντ από φέτος το καλοκαίρι: «Είναι κάτι το οποίο προκύπτει από τις εμπειρίες που αποκτάς μέρα με τη μέρα, καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας σου και αυτοί που δουλεύεις καθημερινά στην προπόνηση, παίζουν καθοριστικό ρόλο. Γενικότερα, ως προπονητής είχα σαν αρχή να μην στέκομαι τόσο στα ατομικά χαρίσματα και να εξετάζω περισσότερο το σύνολο. Η ποιότητα, όμως, πάντα ξεχωρίζει και σε οδηγεί στην κορυφή, αν δουλέψεις σωστά. Αυτό ισχύει και στην περίπτωσή τους».

«Σας εύχομαι τα καλύτερα, αλλά...»

«Θα έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον» σχολίασε αρχικά ο Χουμπ Στέφενς, αναφορικά με την αφορμή αυτής της συνέντευξης: την αναμέτρηση της Ολλανδίας με την Ελλάδα στο Άμστερνταμ, για να εξηγήσει: «Το πιο κομβικό για το πώς θα κυλήσει το ματς, έχει να κάνει με την πλευρά της Ελλάδας, ως προς τα επίπεδα απόδοσης που θα πιάσει. Σίγουρα, θα πρέπει να είναι υψηλά, για το σύνολο της ομάδας, όπως στο πρώτο ματς. Τώρα, όμως, παίζει στην έδρα της Ολλανδίας, που περιμένει ένα θετικό αποτέλεσμα. Ως προς τη συνέχεια και την πρόκριση στα προημιτελικά του Nations League; Ο δρόμος ακόμα και μετά το ματς της Παρασκευής θα είναι μακρύς, αφού ακολουθεί η αναμέτρηση με τη Γερμανία. Δεν τελειώνει τίποτα. Είναι ένας αντίπαλος που παραδοσιακά είναι δύσκολος για την Ολλανδία.

Πάντως, εύχομαι στους Έλληνες οπαδούς και τους ανθρώπους της χώρας γενικά, τα καλύτερα. Θα μου επιτρέψετε, ωστόσο, με όλη μου την αγάπη, όταν παίζει η Εθνική σας ομάδα απέναντι στην Ολλανδία, από τη μία να περιμένω ένα σπουδαίο ματς, αλλά να εύχομαι από την άλλη να το κερδίσει η πατρίδα μου».

«Πέρασα πολύ όμορφα, αλλά και πολύ δύσκολα στον ΠΑΟΚ»

Ήδη από την παρουσίαση του Χουμπ Στέφενς από τον ΠΑΟΚ στις 25 Ιουνίου του 2013, γινόταν αντιληπτό το βάρος που είχε δοθεί από τον σύλλογο και τον ίδιο τον Ιβάν Σαββίδη, σε αυτή την επιλογή. Ως τοποθεσία προκρίθηκε το «Βελλίδειο» Συνεδριακό Κέντρο, με τον ισχυρό άνδρα των «ασπρόμαυρων» να παίρνει θέση και να δείχνει την αλλαγή σελίδας για τον ΠΑΟΚ, όπως και πράγματι συνέβη στην πορεία, αλλά χωρίς τον Στέφενς πια στον πάγκο.

«Η παρουσία μου στην Ελλάδα μου άφησε μία μίξη συναισθημάτων. Πέρασα πολύ όμορφα, αλλά ταυτόχρονα πολύ δύσκολα. Όταν κοιτάζω πίσω, όμως, με αυτή την απόσταση χρόνου που υπάρχει, νιώθω μεγάλη ευχαρίστηση για όσα έζησα. Πράγματι, υπήρξα ένα ηχηρό προπονητικό όνομα, το πρώτο στη νέα εποχή που ήθελε να φέρει ο Ιβάν Σαββίδης στον ΠΑΟΚ. Δεν ήταν ένας εύκολος άνθρωπος, αλλά εμείς τα πήγαμε καλά και απόλαυσα το διάστημα που συνεργαστήκαμε» ανέφερε χαρακτηριστικά.

«Λάτρευα τη χώρα και επισκεπτόμουν συχνά πολιτιστικά μνημεία. Δεν ήταν κάτι που προέκυψε όταν ήρθα, αλλά τότε μου δόθηκε η ευκαιρία. Πάντοτε μου προκαλούσε τεράστιο ενδιαφέρον η ιστορία του τόπου σας και η εξέλιξη του πολιτισμού της Ελλάδας κατά μήκος των ετών» συμπλήρωσε για την εμπειρία του. Ως προς το ποδοσφαιρικό σκέλος; Κοιτώντας από απόσταση χρόνου, μόνο καλά λόγια είχε να πει, ειδικά για τους Έλληνες ποδοσφαιριστές που συνεργάστηκε.

«Οι παίκτες με τους οποίους συνυπήρξα στον ΠΑΟΚ είχαν πολύ ταλέντο. Πολλή ποιότητα. Ήταν δύσκολο, όμως, να φέρεις στα μέτρα που έπρεπε την ατομική τους ποιότητα, μέσα στην ομάδα, ώστε από ποιοτικοί παίκτες, να γίνουν ένα ποιοτικό σύνολο.

Θυμάμαι τον Κλάους Αθανασιάδη, που υπήρξε τρομερά ταλαντούχος επιθετικός, αλλά και τον Στέλιο Κίτσιου. Και οι δύο ένιωθα πως ήταν ποδοσφαιριστές με τεράστια περιθώρια βελτίωσης. Επίσης, ξεχώριζα τον Δημήτρη Σαλπιγγίδη, γιατί εκτός από εμπειρία, έφερνε μία πολύ σωστή νοοτροπία στην ομάδα. Το ίδιο και τον Κώστα Κατσουράνη, που είχε παραστάσεις από το υψηλότερο επίπεδο και τρομερή αντίληψη του παιχνιδιού.

Από τότε θυμάμαι να συζητούν για τους Έλληνες ποδοσφαιριστές και τη δυσκολία στη διαχείρισή τους, αλλά εγώ ποτέ δεν είχα προβλήματα μαζί τους. Κι όποτε προέκυπτε κάτι, το συζητούσαμε για να βρούμε λύση, γιατί υπήρχε μεγάλος σεβασμός από τον ένα προς τον άλλο».