Ο Δουβίκας αποθέωσε τον Ράφα Μπενίτεθ: «Μου έμαθε πολλά στη Θέλτα»
Η Κόμο επιβεβαίωσε την εξαιρετική αγωνιστική της κατάσταση, πετυχαίνοντας μία ακόμη εντυπωσιακή νίκη στη Serie A. Για την 22η αγωνιστική, η ομάδα του Σεσκ Φάμπρεγας συνέτριψε την Τορίνο με 6-0, στέλνοντας ξεκάθαρο μήνυμα συνέχειας.
Πρωταγωνιστής της αναμέτρησης ήταν ο Τάσος Δουβίκας, ο οποίος είχε άμεση συμμετοχή σε τρία γκολ. Ο 26χρονος διεθνής επιθετικός άνοιξε το σκορ στο 8ο λεπτό, εκμεταλλευόμενος βαθιά μπαλιά και τελειώνοντας ιδανικά τη φάση απέναντι στον τερματοφύλακα.
Οπως είναι λογικό μετά το τέλος της αναμέτρησης, ο άλλοτε επιθετικός του Αστέρα AKTOR αναδείχθηκε ο πολυτιμότερος του αγώνα ενώ πλέον είναι ο δεύτερος σκόρερ στη Serie A με οκτώ τέρματα πίσω από τον Λαουτάρο Μαρτίνες της Ίντερ.
Σε συνέντευξη που παραχώρησε στη «Gazzeta dello Sport», ο Τάσος Δουβίκας αναφέρθηκε στον προπονητή του, τον Φάμπρεγας, αλλά και στην επιρροή που έχει στο παιχνίδι του ο σημερινός τεχνικός του Παναθηναϊκού, Ράφα Μπενίτεθ, ο οποίος ήταν προπονητής του κατά τη διάρκεια της θητείας του στη Θέλτα.
«Νομίζω ότι το να παίζω στην Ισπανία, για τη Θέλτα , με βοήθησε. Εξελίχθηκα πολύ σε ένα από τα κορυφαία ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Το να μπω στο γήπεδο εναντίον της Μπαρτσελόνα ή της Ρεάλ Μαδρίτης με προετοίμασε να αντιμετωπίσω ομάδες όπως η Ίντερ ή η Νάπολι. Ένας προπονητής όπως ο Ράφα Μπενίτεθ με δίδαξε πολλά», ανέφερε ο Δουβίκας για τον Ράφα Μπενίτεθ, και στη συνέχεια στάθηκε και στον Φάμπρεγκας:
«Ομοίως, ένας σπουδαίος προπονητής όπως ο Φάμπρεγας, Ισπανός μάλιστα, εδώ στο Κόμο με βοηθάει πολύ, ξεκινώντας από την κατανόηση των διαφορών μεταξύ ισπανικού και ιταλικού ποδοσφαίρου, το οποίο είναι πολύ πιο αμυντικό από το πρώτο, όπου η τεχνική και η δημιουργικότητα έχουν προτεραιότητα. Εδώ, ωστόσο, υπάρχει μια εμμονή με τα αποτελέσματα. Αλλά μου αρέσει πολύ να παίζω και να ζω στην Ιταλία. Από ποδοσφαιρικής και προσωπικής άποψης, αυτή είναι η καλύτερη στιγμή μου».
Αναλυτικά όσα είπε ο Τάσος Δουβίκας:
Ξεκινάμε με μια εύκολη ερώτηση: ξέρεις ποιος είναι ο Κωνσταντίνος Μανωλάς;
«Βέβαια. Ένας εξαιρετικός αμυντικός. Έκανε μεγάλη καριέρα κι εδώ στην Ιταλία, με τη Ρόμα και τη Νάπολι».
Μπράβο, αλλά έπρεπε να προσθέσεις ότι είναι ο συμπατριώτης σου με τις περισσότερες συμμετοχές, 224, στο ιταλικό πρωτάθλημα. Και το όνομα του Ζήση Βρύζα σου λέει κάτι;
«Ναι, τον ξέρω κι αυτόν. Είναι λίγο μεγαλύτερος σε ηλικία από τον Μανωλά. Ήταν κι εκείνος πολύ καλός παίκτης, εξαιρετικός επιθετικός».
Είναι και ο Έλληνας με τα περισσότερα γκολ στη Serie A, 25. Πόσο χρόνο θα χρειαστείς για να φτάσεις ή να ξεπεράσεις τον ίδιο αριθμό;
«Σίγουρα θα χρειαστώ αυτή τη χρονιά. Και πιστεύω και την επόμενη».
Πριν από εσένα, 44 ποδοσφαιριστές από τη χώρα σου έχουν παίξει στη Serie A. Είναι πολλοί, λίγοι ή ο αριθμός είναι σωστός για το επίπεδο του ελληνικού ποδοσφαίρου; Και σε ποιο σημείο βρίσκεται σήμερα το ελληνικό ποδόσφαιρο;
«Έχουν συμβεί πολλά μετά την κατάκτηση του Euro του 2004. Και πράγματα που δεν σχετίζονται με το ποδόσφαιρο, αλλά επηρέασαν αρνητικά. Σκέφτομαι την οικονομική κρίση που έπληξε την Ελλάδα. Δεν μπορώ να πω πόσο επηρέασε πραγματικά, αλλά ίσως δεν είναι τυχαίο ότι τα χειρότερα χρόνια για το ελληνικό ποδόσφαιρο ήταν μεταξύ 2018-2020, που συνέπεσαν με τη χαμηλότερη περίοδο για την οικονομία μας. Αλλά σήμερα έχουμε πολλούς ποδοσφαιριστές στα πιο σημαντικά ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Δεν προκριθήκαμε στο Παγκόσμιο Κύπελλο, αλλά είμαι σίγουρος ότι θα είμαστε στο επόμενο Ευρωπαϊκό».
Σου αρέσει η αρχαία ιστορία της χώρας σου;
«Πολύ. Είμαι μεγάλος λάτρης. Έχω διαβάσει πολλά βιβλία γι’ αυτό το θέμα. Στην αρχαιότητα ήμασταν πρότυπο στη δημοκρατία, στα μαθηματικά, στην τέχνη και στη φιλοσοφία…».
Άρα, θα ήσουν περισσότερο Αθηναίος φιλόσοφος ή Σπαρτιάτης πολεμιστής;
«Οι Σπαρτιάτες ήταν εκπληκτικοί μαχητές. Η αντίστασή τους στις Θερμοπύλες εναντίον των Περσών… Οι Αθηναίοι ήταν διαφορετικοί, περισσότερο στραμμένοι στην πολιτική και στη μελέτη… Ας πούμε ότι προσπαθώ να είμαι ένας συνδυασμός και των δύο: προσπαθώ πάντα να χρησιμοποιώ τη λογική και τη σκέψη, αλλά αν χρειαστεί να πολεμήσω, δεν κάνω πίσω».
Ποιος σε έβαλε πρώτος σε επαφή με την μπάλα;
«Ο πατέρας μου, πρώην ποδοσφαιριστής. Ήμουν τεσσάρων ή πέντε χρονών, αλλά τότε περισσότερο μου άρεσε να τρέχω με τους φίλους μου παρά να παίζω με την μπάλα. Στα επτά ξεκίνησα σοβαρά, και ο πατέρας μου μαζί με έναν θείο μου με έβαλαν αμέσως σε επιπλέον προπονήσεις μετά τα μαθήματα. Ακούγεται περίεργο τώρα, γιατί ήμουν πολύ μικρός, αλλά σήμερα μπορώ να πω ότι αυτές οι επιπλέον τεχνικές και αθλητικές προπονήσεις με βοήθησαν πολύ».
Σε ποιο επίπεδο έπαιζε ο πατέρας σου;
«Έφτασε μέχρι τη δεύτερη κατηγορία της Ελλάδας. Ήταν αριστερός εξτρέμ».
Και η υπόλοιπη οικογένεια;
«Έχω έναν αδελφό τέσσερα χρόνια μικρότερο. Είναι τελείως διαφορετικός από μένα. Το ποδόσφαιρο ή ο αθλητισμός γενικά δεν τον ενδιαφέρουν. Είναι κολλημένος με τους υπολογιστές».
Στα 21 σου πηγαίνεις στην Ολλανδία, στην Ουτρέχτη. Πώς έγινε;
«Κάποιοι σκάουτερ τους με είχαν δει να παίζω στον Βόλο. Είχα προσφορές από μεγάλους συλλόγους στη χώρα μου, αλλά είχα ήδη αποφασίσει να φύγω για να εξελιχθώ. Οι άνθρωποι της Ουτρέχτης ήρθαν να μου μιλήσουν, μου εξήγησαν τα πλάνα τους και με έπεισαν. Η Ουτρέχτη μου φάνηκε εξαιρετική επιλογή, επίσης επειδή στην Ολλανδία υπάρχουν πολλοί ταλαντούχοι νέοι. Με υποδέχτηκαν πολύ καλά σε μια χώρα πιο οργανωμένη και διαφορετική ποδοσφαιρικά. Στην Ελλάδα υπάρχει μεγάλος φανατισμός από τον κόσμο, το παιχνίδι είναι πολύ πιο αργό, με συνεχείς διακοπές. Στην Ολλανδία οι ομάδες επιτίθενται ομαδικά και πολύ γρήγορα. Στην Ουτρέχτη όλοι με βοήθησαν πολύ, βρήκα πολλούς φίλους».
Όταν έφτασες, σου είπαν ότι είχε παίξει εκεί και ο Μάρκο φαν Μπάστεν;
«Ναι. Πολλοί μεγάλοι επιθετικοί έχουν παίξει στην Ουτρέχτη, όπως ο Μέρτενς που μετά πήγε στη Νάπολι».
Είδες βίντεο με τα γκολ του φαν Μπάστεν;
«Όχι πολλά. Είναι πολύ διαφορετικό από το να τον βλέπεις ζωντανά. Και πάντως, ο ήρωάς μου πάντα ήταν ο Ρονάλντο o Fenômeno. Για μένα, παιδί, ήταν απλά φαινόμενο».
Υπάρχει κάτι που πιστεύεις ότι μοιάζεις μαζί του;
«Χμ, σε κάποια κινήματα για να ξεφύγω για να σουτάρω».
Είπες τις διαφορές ανάμεσα στο ελληνικό και το ολλανδικό ποδόσφαιρο. Και το ιταλικό;
«Είναι πολύ, πολύ δύσκολο. Απαιτεί να ξέρεις να κάνεις πολλά πράγματα. Πρέπει να ξέρεις να αμύνεσαι, να ξέρεις να επιτίθεσαι, να έχεις τεχνικές ικανότητες για να κινείσαι στους στενούς χώρους. Πρέπει να είσαι γρήγορος και δυνατός σωματικά. Κάθε παιχνίδι είναι μάχη. Ως επιθετικός έχεις πολύ λιγότερες ευκαιρίες να σκοράρεις από αλλού. Σου συμβαίνει να πάρεις την μπάλα κοντά στην περιοχή και να έχεις τέσσερις αμυντικούς γύρω σου. Οπότε όταν έχεις την ευκαιρία να σκοράρεις, πρέπει να το κάνεις, αλλιώς θα το μετανιώσεις».
Με όλα αυτά, η προσαρμογή σου στην Ιταλία ήταν πολύ γρήγορη…
«Πιστεύω με βοήθησε ότι έπαιξα στην Ισπανία, στην Θέλτα. Έχω μεγαλώσει πολύ σε ένα από τα κορυφαία πρωταθλήματα της Ευρώπης, το να αγωνίζομαι κόντρα σε Μπαρτσελόνα ή Ρεάλ με προετοίμασε για ομάδες όπως η Ίντερ ή η Νάπολι. Ένας προπονητής όπως ο Ράφα Μπενίτεθ μου έμαθε πολλά. Το ίδιο και ένας μεγάλος προπονητής όπως ο Φάμπρεγκας, επιπλέον Ισπανός, εδώ στον Κόμο, με βοηθά πολύ να καταλάβω τις διαφορές ανάμεσα στο ισπανικό και το ιταλικό ποδόσφαιρο, πολύ πιο αμυντικό, ενώ στην Ισπανία επικρατεί η τεχνική και η φαντασία. Εδώ υπάρχει η εμμονή με το αποτέλεσμα. Αλλά το να παίζεις και να ζεις στην Ιταλία μου αρέσει πραγματικά. Από ποδοσφαιρική και προσωπική άποψη, είναι η καλύτερή μου στιγμή».
Ο Φάμπρεγκας είναι πραγματικά ένας ιδιοφυής;
«Ναι. Ο Σεσκ είναι ένας από τους λόγους που ήρθα εδώ. Έχουμε την ίδια ηθική στην εργασία, το ίδιο πάθος και την ίδια προσέγγιση στο ποδόσφαιρο. Κάθε μέρα με ζητάει να γίνομαι καλύτερος».
Και τι σου ζητάει στο παιχνίδι;
«Να βοηθάω την ομάδα κάνοντας πολλά πράγματα, εξαρτάται και από το παιχνίδι και τον αντίπαλο. Σίγουρα έχω πολλά καθήκοντα: να κατεβαίνω στο κέντρο για να «ραφτεί» το παιχνίδι, να μένω ψηλά για να βοηθάω τους μέσους, ή να ανοίγομαι στις πτέρυγες. Πολλά καθήκοντα, που όμως με βοηθούν να γίνω καλύτερος επιθετικός».
Σε ένα ιταλικό ποδόσφαιρο όπου κυριαρχούν τακτική και σωματικότητα, ο Como με την τεχνική του είναι ευχάριστη εξαίρεση.
«Έχουμε πολλούς ταλαντούχους παίκτες και μας αρέσει να έχουμε την μπάλα στα πόδια. Το επιθετικό μας στυλ χρειάζεται τεχνική και η τεχνική είναι πάντα θεμελιώδης στο ποδόσφαιρο».
Ξέρεις την έκφραση "Ιταλοί και Έλληνες, ένα πρόσωπο…";
«… μια φυλή, ναι. Κατά τη γνώμη μου είναι αληθινή. Μοιάζουμε πολύ στον χαρακτήρα».
Ποιος είναι πιο φασαριόζος, ο Ιταλός ή ο Έλληνας;
«Ο Έλληνας. Μιλάμε πολύ πιο δυνατά».
Ποιος οδηγεί χειρότερα;
«Οι Έλληνες. Στις πόλεις μας μπορείς να δεις μια σειρά αυτοκινήτων δίπλα σε μια σειρά μοτοσικλετών, και μετά άλλη σειρά αυτοκινήτων και πάλι μοτοσικλετών, ενώ ο δρόμος έχει μόνο τρεις λωρίδες. Η οδήγηση είναι πολύ επικίνδυνη».
Ποιος είναι πιο πνευματώδης;
«Και οι δύο».
Ποιος πιο ζηλιάρης;
«Δεν ξέρω. Εγώ, για παράδειγμα, είμαι πρόσφατα σε σχέση αλλά δεν είμαι ζηλιάρης».
Ποιος θυμώνει πιο εύκολα;
«Δεν έχω ιδέα».
Ποιος δουλεύει περισσότερο;
«Δεν ξέρω πόσο δουλεύουν οι Ιταλοί· ξέρω ότι πολλοί φίλοι μου Έλληνες λόγω κρίσης δουλεύουν δύο δουλειές».
Αλήθεια είναι ότι είπες πως το Como σου θυμίζει τις ελληνικές παραλίες;
«Το Κόμο είναι πανέμορφο, αλλά εγώ βρίσκω ομοιότητες με κάποιες παραλίες στην Ελλάδα. Μου αρέσει να περπατάω και να πίνω καφέ στο κέντρο της πόλης».
Και οι οπαδοί;
«Ένα αυτόγραφο ή μια φωτογραφία αρκεί. Στο σπίτι μου θα με είχαν κατακλύσει».
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Δουβίκας: «Περίμενα υπομονετικά την ευκαιρία μου, είναι απίστευτο αυτό που κάνουμε με την Κόμο»
Επέστρεψε στα γκολ ο Δουβίκας: Άνοιξε το σκορ με ωραίο πλασέ απέναντι στην Τορίνο (video)
